•   Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 1 9
    ΔΩΡΕΑΝ
    ΕΔΩ !!


                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Η νέα τεχνολογία κρατάει συντροφιά σε ηλικιωμένους γηροκομείων της Αττικής

Αργολίδα: Αυτό είναι το σπίτι του homo sapiens στην Ελλάδα – Ο αρχαιότερος πλήρης ανθρώπινος σκελετός

Αργολίδα: Αυτό είναι το σπίτι του homo sapiens στην Ελλάδα – Ο αρχαιότερος πλήρης ανθρώπινος σκελετός | Newsit.gr

To σπήλαιο Φράγχθι στην Αργολίδα είναι το σπίτι του homo sapiens στην Ελλάδα. Πιθανόν πρώτο κατοικήθηκε από τον άνθρωπο του Νεάντερταλ, κατά την Μουστιαία περίοδο 40.000 χρόνια π.Χ!

Το σπήλαιο Φράγχθι ε               ίναι μία από τις σημαντικότερες προϊστορικές θέσεις του Ελληνισζκού χώρου. Πιθανόν πρώτο κατοικήθηκε από τον άνθρωπο του Νεάντερταλ, κατά την Μουστιαία περίοδο 40.000 χρόνια π.Χ., αλλά σίγουρα από τον Homo sapiens την περίοδο μετά από το 30.000 π.Χ. Μέχρι σήμερα έχουν διερευνηθεί μέσω των ανασκαφών 25.000 χρόνια και υπάρχουν ενδείξεις ότι το σπήλαιο κατοικούταν συνεχώς από το 20.000 μέχρι το 3.000 π.Χ. όπου και γκρεμίστηκε.

 

Την εποχή που οι πρώτοι κυνηγοί βρήκαν καταφύγιο στη σπηλιά το τοπίο ήταν διαφορετικό. Οι θάλασσες είχαν μαζευτεί αφήνοντας χώρο στην ξηρά. Η θάλασσα ήταν 6-8 χιλιόμετρα από τη σημερινή της θέση και μεγάλες πεδιάδες απλώνονταν μπροστά στην είσοδο του σπηλαίου. Σήμερα η είσοδος είναι 12,5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε απόσταση 50 μέτρων. Τότε το σπήλαιο δέσποζε σε μια μεγάλη πεδιάδα που έφτανε μέχρι τις Σπέτσες και την Σπετσοπούλα. Κατά την πρώιμη περίοδο κατοίκησης του βρέθηκαν υπολείμματα από ελάφια, βίσονες, αλεπούδες, άγριους γαϊδάρους, λαγούς και εργαλεία από πυριτόλιθο και σχιστόλιθο.

To σπήλαιο Φράγχθι βρίσκεται στη Ν.Δ. Αργολίδα, στη βόρεια ακτή του κόλπου της Κοιλάδας. Κατοικήθηκε κυρίως κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική (40-10.000 π.Χ.), τη Μεσολιθική (9-7.000 π.Χ.) και τη Νεολιθική περίοδο (7-3.000π.Χ.).  Στην Παλαιολιθική και Μεσολιθική το Φράγχθι υπήρξε καταφύγιο μετακινούμενων κυνηγών, τροφοσυλλεκτών και ψαράδων, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν για τις καθημερινές τους ανάγκες εργαλεία φτιαγμένα από σκληρές και αιχμηρές πέτρες, όπως ο πυριτόλιθος και ο οψιανός. Η Μεσολιθική είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ιστορία του σπηλαίου, καθώς συνδέεται με κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές. Πραγματοποιούνται οι πρώτοι ενταφιασμοί, τα ταξίδια ανοιχτής θαλάσσης και εμφανίζονται τα πρώτα δείγματα συστηματικής αλιείας.

Στη Νεολιθική, η κατοίκηση επεκτάθηκε εκτός του σπηλαίου, στον παρακείμενο υπαίθριο χώρο. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του οικισμού, το οποίο ονομάζεται Παραλία, είναι σήμερα καταβυθισμένο λόγω της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης. Σπήλαιο και υπαίθριος χώρος αποτέλεσαν το χώρο δραστηριοτήτων μιας κοινότητας γεωργών και κτηνοτρόφων, η οποία διατηρούσε επαφές με πολλές περιοχές του νοτίου Αιγαίου. Οι κάτοικοι του οικισμού χρησιμοποιούσαν πλήθος λίθινων εργαλείων, όπως λεπίδες για δρεπάνια, μαχαιράκια, αιχμές βελών, μυλόπετρες, τσεκουράκια και αξίνες, αλλά και πολλά οστέινα, όπως αγκίστρια, σπάτουλες και σουβλιά.

Πολλά είδη της καθημερινής τους εργαλειοθήκης δεν έχουν σωθεί λόγω του φθαρτού τους χαρακτήρα. Για την εξυπηρέτηση των καθημερινών τους αναγκών, οι κάτοικοι είχαν διαμορφώσει το εσωτερικό του σπηλαίου σε επιμέρους χώρους χρήσης, κάποιοι από τους οποίους περιείχαν λιθόστρωτα δάπεδα ή εστίες φωτιάς. Στον υπαίθριο χώρο, τα σπίτια τους ήταν απλές κατασκευές με λίθινη θεμελίωση, δάπεδα από πατημένο πηλό και τοίχους σοβατισμένους για μόνωση και καθαριότητα. Τόσο το σπήλαιο όσο και ο υπαίθριος χώρος χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς και ως τόποι ενταφιασμού.

Μία από τις καινοτομίες της περιόδου είναι η κατασκευή αγγείων και ειδωλίων από ψημένο πηλό. Κάποια από τα αγγεία έφεραν περίτεχνη πολύχρωμη διακόσμηση. Όπως οι προκάτοχοί τους, έτσι και οι Νεολιθικοί κάτοικοι του σπηλαίου φρόντιζαν για τον καλλωπισμό τους φτιάχνοντας κοσμήματα από απλά φυσικά υλικά, όπως τα θαλάσσια κοχύλια.  Κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως εποχικό ποιμνιοστάσιο.

Αρχαιολογικές έρευνες στον οικισμό διενεργήθηκαν μεταξύ 1969-1979 από το Πανεπιστήμιο Ιντιάνα (Η.Π.Α.), υπό την αιγίδα της Αμερικάνικης Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα. Το πρόγραμμα ανάδειξης υλοποιήθηκε από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδας.

 

Πηγή

10 Δεκεμβρίου 2018 π. Ανδρέας ΚΟΝΑΝΟΣ «Συμβιώνοντας με δύσκολους χαρακτήρες»

Τι λέει ο ιερέας-κομάντο που κάνει ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο

Ας επαγρυπνούμε κατά τήν περίοδο των εορτών!Διαβάζει ο ιερομόναχος Νεκτάριος Κοβιλιάτης

ΟΙ ΕΞΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΑΣ. ΠΑΤΗΡ ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ

Δημιουργήθηκε το πρώτο ρομποτικό χέρι που παίζει πιάνο

Το τεχνητό χέρι, το οποίο είναι δημιούργημα μηχανικών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, παράγεται από τρισδιάστατο εκτυπωτή που συνδυάζει μαλακά και σκληρά υλικά, αναπαράγοντας όλα τα οστά και τους συνδέσμους του ανθρώπινου χεριού, αλλά όχι τους τένοντες και τους μυς του

Ερευνητές στη Βρετανία ανέπτυξαν ένα ρομποτικό χέρι που μπορεί να παίξει απλές μουσικές μελωδίες στο πιάνο, όπως το χριστουγεννιάτικο «τζινγκλ μπελς». Μπορεί να μην είναι κανένας βιρτουόζος πιανίστας επιπέδου Σοπέν, όμως το επίτευγμα συνιστά σημαντική πρόοδο για τη δημιουργία ρομπότ ικανών να κάνουν πολύπλοκες κινήσεις.

Το τεχνητό χέρι, το οποίο είναι δημιούργημα μηχανικών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, παράγεται από τρισδιάστατο εκτυπωτή που συνδυάζει μαλακά και σκληρά υλικά, αναπαράγοντας όλα τα οστά και τους συνδέσμους του ανθρώπινου χεριού, αλλά όχι τους τένοντες και τους μυς του.

Παρόλο που το τεχνητό χέρι είναι σε θέση να κάνει μια περιορισμένη γκάμα κινήσεων σε σχέση με ένα ανθρώπινο, τα καταφέρνει αρκετά καλά στο πιάνο. Χρησιμοποιώντας μια «παθητική» κίνηση (τα δάχτυλα δεν μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα), το ρομπότ είναι σε θέση να μιμείται διαφορετικά μουσικά στιλ στο πιάνο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζόσι Χιουζ του Τμήματος Μηχανικών του Κέιμπριτζ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ρομποτικής «Science Robotics».

Η πολύπλοκη κίνηση στα ζώα και στις μηχανές προκύπτει από την αλληλεπίδραση ανάμεσα στον βιολογικό ή τεχνητό εγκέφαλο, στο περιβάλλον και στο βιολογικό ή μηχανικό σώμα. Τα τελευταία χρόνια οι μηχανικοί κάνουν συνεχείς προόδους στη δημιουργία έξυπνων μηχανών που κινούνται με ολοένα πιο πολύπλοκους τρόπους.

Το ανθρώπινο χέρι, όσο απλό κι αν φαίνεται, στην πραγματικότητα είναι απίστευτα πολύπλοκο και η μίμησή του από ένα ρομπότ αποτελεί τεράστια πρόκληση. Τα περισσότερα σημερινά εξελιγμένα ρομπότ αδυνατούν να κάνουν με τα χέρια τους πράγματα που κι ένα μικρό παιδί μπορεί να κάνει. Το παίξιμο πιάνου από ένα ρομποτικό χέρι συνιστά ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση.

Πηγή