• Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 2 
    ΔΩΡΕΑΝ ΕΔΩ !!



                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Η Παναγία

Η Παναγία είναι η ευεργέτης του ανθρωπίνου γένους.

Είναι η αιτία της σωτηρίας μας η Παναγία.

Αυτή υπήρξε και υπάρχει και θα υπάρχει πάντοτε ως ο αγιότερος άνθρωπος στον κόσμο.

Δεν υπάρχει άλλος αγιότερος από την Παναγία μας

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

Η Κοίμηση της Θεοτόκου / Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Άνθρωποι της χάριτος

Οσιος Αμφιλόχιος Μακρης:

Πρέπει νὰ εἴμαστε ἄνθρωποι τῆς χάριτος
καὶ ὅποιος μᾶς πλησιάζει νὰ ξεκουράζεται.

  Νὰ τοὺς βλέπουμε ὅλους ἀνώτερους,
ὅσες ἀδυναμίες καὶ ἂν παρουσιάζουν.

Νὰ μὴ φερόμαστε μὲ σκληρότητα,
ἀλλὰ πάντοτε νὰ ἔχουμε στὴ σκέψη μας
ὅτι εἶναι καὶ ὁ ἄλλος τοῦ αὐτοῦ προορισμοῦ.


Οσια Σοφια της Κλεισουρας:

«Ἐλᾶτε ὅλοι, μικροὶ μεγάλοι, ἐλᾶτε στὴν Παναγία· ἂν ἀγαπᾶτε, ἐλάτε στὴν Παναγία».

Η Παναγία κλαίει…

Η Παναγία κλαίει, κάθε μέρα κλαίει.

Λέει στον Υιό της:

Υιέ μου και Θεέ μου,
δώσε στον κόσμο σοφία,
συγχώρησε τον κόσμο.

-Αχ, αν κάνουμε ένα καλό,
λέμε κάναμε έναν καλόν.

Με ποιά δύναμη κάναμε το καλό;
Με την Δύναμη του Θεού,
έδωσε σε ο Θεός ευλογία και έκανες το καλό.

-Και οι νέοι, να βάλουν στο νου τους τα παντάψηλα του Θεού λόγια.
Τα λόγια του Θεού,
σαν τριαντάφυλλα να είναι μέσα εις την καρδίαν!

-Κλειδί στο στόμα.
Να μη μεταφέρετε λόγια από τον ένα στον άλλο.

-Ο Θεός περιμένει, περιμένει.

-Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησε τον κόσμο σου και ύστερα εμάς!…

Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησέ μας….

Οσία Σοφία της Κλεισούρας (+1974)

Τι πρέπε να κάνουμε, για να σωθούμε;

image

Πριν από μερικά χρόνια, κάποιοι ρώτησαν τον π. Παΐσιο:

–" Γέροντα σε αυτή την κοινωνία που ζούμε, Τι πρέπε να κάνουμε, για να σωθούμε;

Τότε ο Γέροντας τους διηγήθηκε το εξής περιστατικό:

Ακούστε, παιδιά μου, στην αρχή του αιώνα μας, στο Άγιο Όρος φούντωσε μια τεράστια φωτιά και απείλησε το Ρωσικό μοναστήρι.

Συνέχεια

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ «Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ»

zoodoxos pigi1

18ήμερα, Ἀγαπητοί μου, ἡ Eκκλησία μας ἑορτάζει τήν ἑορτή τῆς «Zωοδόχου Πηγῆς». Ἡ ἑορτή αὐτή εἶναι μία Θεομη-τορική ἑορτή, διαφορετική ἀπό τίς ἄλλες. Εἶναι μία τιμητική ἀνάμνηση ἑνός… θαύματος τῆς Παναγίας τό ὁποῖο ὅμως στό πέρασμα τῶν χρόνων ἔγινε πηγή πολλῶν ἄλλων θαυμάτων.


Πρίν 1500 περίπου χρόνια στά περίχωρα τῆς Κωνσταντινου-πόλεως, στό σημεῖο πού ἦταν ἡ λεγόμενη πύλη τῆς Σηλυβρίας, βρέθηκε ἡ «Ζωοδόχος πηγή». Ἐκεῖ βρισκόταν ἕνα μεγάλο καί πυκνότατο δάσος πού ἦταν δύσκολο νά τό περάσει κανείς χωρίς νά χαθεῖ μέσα σ᾽ αὐτό.

Συνέχεια

Η επίσκεψη της Παναγίας στον Άδη

Όταν η Παναγία ‘’κοιμήθηκε’’ και πριν μεταβεί στον παράδεισο, Τη ρώτησε ο Χριστός:_

«Τι θα ήθελες πρώτα Μητέρα Μου να δεις;».

Ξέρετε τι ζήτησε η Παναγία;

Να επισκεφθεί τους τόπους της κολάσεως!

Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες! Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι!

Συνέχεια

– Ποιός θα σε προστατεύει παιδί μου; ( μια αληθινή ιστορία)

Ο γιός μου, δυστυχώς ήταν ψυχρός ως προς την πίστη. Εγώ τον έβλεπα, υπέφερα, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Μόνο προσευχόμουν.
Όταν παντρεύτηκε, του πήρα μια εικόνα της Παναγίας και του την χάρισα για να την βάλει σπίτι του. Αρνήθηκε να την πάρει!
– Ποιός θα σε προστατεύει παιδί μου; τον ρώτησα με πόνο.
– Δεν θέλω προστασίες! ήταν η απάντησή του.
Τότε που ήταν οι δρόμοι κλεισμένοι από το μπλόκο των αγροτών, χρειάστηκε να ταξιδέψει, για τις ανάγκες της δουλειάς του. Τον συμβούλεψα να είναι προσεκτικός, γιατί φοβόμουν, έτσι που ήταν νευρικός, να μην μπλεχτεί σε καμμιά φασαρία. Μου απάντησε:
– Εγώ μάνα, θα περάσω, ό,τι και να γίνει!
»Παναγία μου, φώτισέ το», είπα μέσα μου και του έβαλα στο αυτοκίνητο μπροστά μια χάρτινη εικονίτσα της Παναγίας, που είχα πάρει από το Μοναστήρι της Παναγίας Βαρνάκοβας, στην τελευταία επίσκεψή μου. Αυτήν την φορά, ο γιός μου παραδόξως δεν αντέδρασε…_

_Όταν γύρισε από το ταξίδι, φαινόταν βαθιά συγκλονισμένος. Με φανερή συγκίνηση και με ταπεινή φωνή μου διηγήθηκε:
– Στο δρόμο Αθηνών-Λαμίας, μια βαρυφορτωμένη νταλίκα, που είχε καταφέρει να παρακάμψει τα εμπόδια, ξαφνικά παρέκλινε προς την λωρίδα την δικιά μου, ενώ συγχρόνως έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα. Εγώ σε εκείνο το σημείο, δεν είχα καθόλου περιθώριο να ξεφύγω. Η απόσταση που μας χώριζε ήταν ελάχιστη. Και να φρενάριζε η νταλίκα, δεν προλάβαινε να σταματήσει έγκαιρα. Εγώ πάγωσα!!! Κατάλαβα πως η ζωή μου τελείωνε. Το μόνο που πρόλαβα ήταν να φωνάξω: »Παναγία μου!!!»
Τότε συνέβη το εξής καταπληκτικό: η χάρτινη εικόνα της Παναγίας, που μου είχες βάλει μάνα στο αυτοκίνητο, σηκώθηκε στον αέρα, στροβιλίστηκε και κόλλησε στο παρ-μπρίζ, με πρόσωπο κατά έξω! Συγχρόνως η νταλίκα σε μια απόσταση ενάμισυ μέτρο περίπου, σταμάτησε επί τόπου! Κυριολεκτικά καρφώθηκε με ένα φοβερό τράνταγμα!_

_Κατέβηκε τρομαγμένος ο οδηγός της νταλίκας και μου λέει συγκλονισμένος:
– Ποιός με σταμάτησε φίλε μου; Με το φορτίο που έχω, δεν σταματούσα με τίποτε!
Εγώ τρέμοντας από την ταραχή μου, γύρισα και είδα την εικόνα της Παναγίας, που ήταν ανεξήγητα ακόμα κολλημένη στο παρ-μπρίζ. Σήκωσα το χέρι και Του την έδειξα, λέγοντάς τον:
– Η Παναγία μας έσωσε!
Από τότε ο γιός μου έγινε πιστός Χριστιανός, χάρη της Παναγίας, την οποία υπερευχαριστώ!!!…_

Πηγή

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Εισόδια της Θεοτόκου

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η Θεοτόκος είναι η αγιότερη ανθρώπινη ύπαρξη, η Οποία επιλέχτηκε από το Θεό ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλα κορίτσια, για να παίξει ρόλο πρωταγωνιστικό στη διαδικασία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους και ολοκλήρου της δημιουργίας. Η θεία πανσοφία διείδε στο ιερότατο πρόσωπό Της την άκρα καθαρότητα και αγιότητα, η οποία ήταν απαραίτητη για να καταστεί μητέρα του απόλυτα αγίου Θεού.

Η εορτή των Εισοδίων έχει ως στόχο να μας διδάξει πολύ υψηλές έννοιες γύρω από την προσωπικότητα της Θεοτόκου. Να μας μυήσει στην ασύλληπτα βαθιά θεολογία γύρω από την ανεπανάληπτη συμβολή Της στην υλοποίηση του θείου σχεδίου της σωτηρίας του κόσμου.

Συνέχεια

Η αγία Σκέπη της Θεοτόκου (28η Οκτωβρίου)–Το έπος του ‘40

Πως καθιερώθηκε η γιορτή της Αγ. Σκέπης

Σημαία η Αγία Σκέπη

Η Αγία Σκέπη της Θεοτόκου

Στα χρόνια του βασιλέως Λέοντος του Μεγάλου (457-474 μ. Χ.) ζούσε στην Κων/πολη ο όσιος Ανδρέας, ο κατά Χριστόν σαλός. Σαλός είναι ο τρελλός και κατά Χριστόν σαλοί ονομάζονται κάποιοι άγιοι, οι οποίοι κάνανε κάποια περίεργα και παράλογα πράγματα, με απώτερο σκοπό να τους θεωρούν παλαβούς ή παλιανθρώπους και να μη τους τιμούν οι άνθρωποι· και έτσι αυτοί να ζουν με ταπείνωση και στην αφάνεια. Μια νύχτα που γινότανε αγρυπνία στο ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, ο όσιος Ανδρέας μαζί με τον μαθητή του Επιφάνιο, που έγινε αργότερα πατριάρχης Κων/πόλεως (520-536 μ. Χ.), είδαν την Υπεραγία Θεοτόκο οφθαλμοφανώς, όχι σε όραμα, να μπαίνει από την κεντρική πύλη του ναού. Την συνόδευαν οι Ιωάννης ο Πρόδρομος και Ιωάννης ο Θεολόγος και πλήθος αγγέλων. Αφού μπήκε μέσα στο ναό προχώρησε στον σολέα. Εκεί γονάτισε και προσευχήθηκε πολλή ώρα με θερμά δάκρυα υπέρ της σωτηρίας των πιστών, ενώ την βλέπανε μόνο ο Ανδρέας και ο Επιφάνιος. Αφού προσευχήθηκε για πολύ η Θεοτόκος σηκώθηκε και μπήκε μέσα στο ιερό, όπου φυλασσόταν το μαφόριο της δηλαδή το τσεμπέρι της, το πήρε στα χέρια της και βγαίνοντας έξω το άπλωσε πάνω από τους πιστούς, για να δείξει ότι τους σκέπει και τους προστατεύει.

Συνέχεια

Η Παναγία μας έχει τα κλειδιά της πόρτας του ελέους.

Πολλές φορές στην ζωή μας επιθυμούμε να διαβούμε το κατώφλι μιας πόρτας, μιας πόρτας που θα μας οδηγήσει στην επαγγελματική ή την κοινωνική μας καταξίωση. Ειδικά οι γονείς ονειρεύονται τα παιδιά τους να περάσουν την πόρτα ενός Πανεπιστημίου ή μιας ανώτερης Σχολής και στη συνέχεια να καταξιωθούν στον Επαγγελματικό Τομέα και να αναδειχθούν. Και δεν είναι παράλογο αυτό. Το όνειρο των Γονέων σήμερα είναι τα παιδιά τους να περάσουν μία πόρτα. Μία πόρτα μπορεί να κλείνει μέσα της πολλά και απίθανα πράγματα. Την πόρτα στο σπίτι μας την έχουμε για ασφάλεια. Μπαίνουμε στο σπίτι μας και κλείνουμε την πόρτα μας για να νοιώσουμε ησυχία, άνεση, σιγουριά. Η παραβίαση της πόρτας, κατά κανόνα σημαίνει επίθεση, ληστεία, προδοσία.

Συνέχεια

Η Παναγία, λόγω τοῦ ὅτι εἶχε τήν πιό καθαρή ψυχή, τήν πιό εὐαίσθητη καρδιά, τήν πιό καθαρή διάνοια, δοκίμασε τόν πόνο, ὅσο κανένας ἄλλος ἄνθρωπος

Μητροπολίτη Λεμεσοῦ Ἀθανασίου

  Ἡ Παναγία μας δέν πέρασε τή ζωή της μέσα σέ χαρές καί ἀπολαύσεις, ἀλλά μέσα σέ ἀγῶνες καί προπάντων μέσα σέ μεγάλες θλίψεις, οἱ ὁποῖες ἀποκορυφώθηκαν στή Σταύρωση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὡς μητέρα δέχθηκε ὅλο τόν πόνο καί ὅλη τήν πίκρα πού γεύεται μία μητέρα, ὅταν χάνει τό παιδί της, καί μάλιστα σέ τέτοιο σημεῖο, ὥστε οἱ Πατέρες μᾶς παρέδωσαν ὅτι οὐδέποτε, κανένας ἄνθρωπος δέν θά λυπηθεῖ περισσότερο ἀπό τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Γιά ποιό λόγο;
  Σίγουρα πολλές μητέρες, δυστυχῶς, ἔχασαν παιδιά. Καί ἕνα καί δυό καί περισσότερα ἴσως καί δοκίμασαν πολλά πικρά ποτήρια στή ζωή τους, ἀλλά τήν εὐαισθησία, τήν καθαρότητα, τήν ἁγνότητα, τή λεπτότητα τῆς καρδίας τῆς Θεοτόκου, κανένας ἄνθρωπος, οὔτε ἄνδρας οὔτε γυναίκα, μπορεῖ νά φθάσει.

  Καί ὁ πόνος, ὅπως ξέρετε, δέν εἶναι ἀναλόγως τοῦ μεγέθους του, ἀλλά τό πῶς αἰσθάνεται κάποιος τά διάφορα γεγονότα, πού συμβαίνουν γύρω του. Καί ἔτσι, ἡ Παναγία, λόγω τοῦ ὅτι εἶχε τήν πιό καθαρή ψυχή, τήν πιό εὐαίσθητη καρδιά, τήν πιό καθαρή διάνοια, δοκίμασε τόν πόνο τόσο πολύ, ὅσο κανένας ἄλλος ἄνθρωπος σ’ αὐτό τόν κόσμο. Καί αὐτό γιά νά μπορεῖ στή συνέχεια νά μᾶς καταλαβαίνει, νά μᾶς συμπαρίσταται καί νά εἶναι μαζί μας.

Πηγή

Εννιάμερα της Παναγίας

.

ΕΝΝΙΑΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ: Η Εκκλησία τιμά στις 23 Αυγούστου την απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Πρόκειται για μεγάλη γιορτή γνωστή σε όλους ως εννιάμερα της Παναγίας.

Ο όρος «Απόδοσις» κατά την εκκλησιαστική παράδοση σημαίνει την ολοκλήρωση μιας μεγάλης χριστιανικής εορτής που ξεκίνησε πριν από οκτώ ημέρες. Είναι συνήθεια που παρέλαβαν οι Χριστιανοί από τους Ιουδαίους.

Κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζεται η Απόδοση της Κοίμησης της Θεοτόκου, τα εννιάμερα της Παναγίας, και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση την Κοίμηση και τη Μετάσταση της Παναγίας, που τιμάται την 15 Αυγούστου.

Πολλές εκκλησίες, εξωκλήσια και ιερές μονές σε όλη την χώρα τιμούν αύριο με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη τα εννιάμερα της Παναγίας. Κάποια από αυτά είναι η Παναγιά του Μαλίκη, του Χάρου, η Παναγία η Εννιαμερίτισα, η Παναγία στη Γραβά της Πάτμου, της Φλαμπουριανής, η Παναγία της Ελεούσα στο Κάστρο στην Κύθνο, της Παντάνασσας στους Αρκούς (Λειψοί), η Φανερωμένη στην Σαλαμίνα, αλλά και στη Σάμο, στην Κάρπαθο, στη Σύμη, αλλά και σε κάθε νομό της χώρας τιμάται η χάρη Της.

Την ημέρα αυτή, επίσης, γιορτάζουν σε ορισμένα μέρη της Ελλάδας η Μαρία, ο Μάριος, ο Παναγιώτης, η Παναγιώτα και η Δέσποινα. Ο λαός δίνει άλλο τόνο στη γιορτή και την αποκαλεί τα «Εννιάμερα της Παναγίας».

Τη σκέφτεται σαν μνημόσυνο προς τη Μητέρα του Θεού, όπως πράττει, άλλωστε, και για τους δικούς του ανθρώπους.

Απολυτίκιο
Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

Πηγή

Ἡ Θεοτόκος

.

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης

 

Ὅταν ἡ ψυχή κατέχεται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὤ, πῶς εἶναι ὅλα εὐχάριστα, ἀγαπημένα καί χαρούμενα. Αὐτή ἡ ἀγάπη ὅμως συνεπάγεται θλίψη· κι ὅσο βαθύτερη εἶναι ἡ ἀγάπη, τόσο μεγαλύτερη εἶναι κι ἡ θλίψη.

Ἡ Θεοτόκος δέν ἁμάρτησε ποτέ, οὔτε κἄν μέ τό λογισμό, καί δέν ἔχασε ποτέ τή Χάρη, ἀλλά κι Αὐτή εἶχε μεγάλες θλίψεις. Ὅταν στεκόταν δίπλα στό Σταυρό, τότε ἦταν ἡ θλίψη Της ἀπέραντη σάν τόν ὠκεανό κι οἱ πόνοι τῆς ψυχῆς Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτεροι ἀπό τόν πόνο τοῦ Ἀδάμ μετά τήν ἔξωση ἀπό τόν Παράδεισο, γιατί κι ἡ ἀγάπη Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτερη ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Ἀδάμ στόν Παράδεισο. Κι ἄν ἐπέζησε, ἐπέζησε μόνο μέ τή Θεία δύναμη, μέ τήν ἐνίσχυση τοῦ Κυρίου, γιατί ἦταν θέλημά Του νά δῆ τήν Ἀνάσταση κι ὕστερα, μετά τήν Ἀνάληψή Του, νά παραμείνη παρηγοριά καί χαρά τῶν Ἀποστόλων καί τοῦ νέου χριστιανικοῦ λαοῦ.

Συνέχεια

Δεν πέθανε μόνη της, καθώς όλη η κτίση της απέδωσε τον έσχατο σεβασμό, ως Μητέρα του Θεού, Μητέρα της όντως Ζωής

«Τήν ζωήν ἡ κυήσασα πρός ζωήν μεταβέβηκας, τῇ σεπτῇ Κοιμήσει σου τήν ἀθάνατον, δορυφορούντων Ἀγγέλων σοι, Ἀρχῶν καί Δυνάμεων, Ἀποστόλων, Προφητῶν καί ἁπάσης τῆς κτίσεως, δεχομένου τε ἀκηράτοις παλάμαις τοῦ Υἱοῦ σου, τήν ἀμώμητον ψυχήν σου, Παρθενομῆτορ Θεόνυμφε» (Στιχηρό τῶν Αἴνων τοῦ Ὅρθρου τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου)
«Εσύ που κυοφόρησες την Ζωή των Απάντων (τον Χριστό), έκανες την μετάβαση προς την αθάνατη ζωή, ενώ γύρω γύρω σου βρίσκονταν ως δορυφόροι σου οι Άγγελοι, οι Αρχές, οι Δυνάμεις, οι Απόστολοι, οι Προφήτες και όλη ανεξαιρέτως η κτίση, και δεχόταν στις αθάνατες παλάμες του την ακηλίδωτη ψυχή σου ο Υιός σου, Μητέρα και Παρθένε, Νύμφη του Θεού»

Συνέχεια