• Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 2 
    ΔΩΡΕΑΝ ΕΔΩ !!



                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

«Η Γερόντισσα Γαβριηλία και τα νέα ζευγάρια» Μοναχή Φιλοθέη Ηγουμένη Ι.Μ. Παναγίας Βρυούλων

«Δεν έχω σπίτι πια»: η επιστολή μιας γυναίκας μέσα από το γηροκομείο

Μπορεί καμιά φορά το γηροκομείο να είναι η μοναδική επιλογή για τους γονείς μας. Τότε δεν υπάρχει λόγος ενοχών… Τι γίνεται όμως όταν δεν πρόκειται για μονόδρομο; Μια γυναίκα που νιώθει μοναξιά κι εγκατάλειψη, γράφει μέσα απ’ το γηροκομείο και κάνει την καρδιά μας χίλια κομμάτια.

«Αυτό το γράμμα αντιπροσωπεύει την ισορροπία της ζωής μου.

Είμαι 82, με 4 παιδιά, 11 εγγόνια, 2 δισέγγονα και ένα δωμάτιο 12 τετραγωνικών. Δεν έχω σπίτι πια και ούτε καν αγαπημένα μου πράγματα. Αλλά έχω κάποιον που καθαρίζει το δωμάτιό μου, ετοιμάζει το φαγητό, μου στρώνει το κρεβάτι και ελέγχει την αρτηριακή μου πίεση.

Συνέχεια

Δέκα λεπτά…

Να φροντίζεις κάθε μέρα, να βρίσκεις δέκα λεπτά για σένα.

Όσες και αν είναι οι υποχρεώσεις σου, όσα τρεχάματα ή δουλειές και αν έχεις.

Δέκα λεπτά χωρίς να κάνεις τίποτα. Χωρίς τηλεόραση, χωρίς μουσική, χωρίς τον υπολογιστή ή το κινητό σου. Χωρίς να διαβάζεις, χωρίς να σκέφτεσαι, χωρίς να προβληματίζεσαι για κάτι. Εσύ και ο εαυτός σου.

Δέκα λεπτά για σένα μόνο. Και ας όλοι, παιδιά, σύζυγος, γονείς, ας όλοι περιμένουν από σένα… Άστους να περιμένουν. Δεν πειράζει. Δεν θα πάθουν τίποτα. Εσύ φρόντισε να δώσεις αυτά τα δέκα λεπτά στον εαυτό σου. Το έχεις ανάγκη.

Έτσι…

Λίγο για να ηρεμήσεις. Λίγο για να έρθεις εις εαυτόν. Λίγο για να βρεις τα “μπόσικα” που λέμε. Λίγο για να προσευχηθείς. Λίγο να ξαποστάσεις.

Δέκα λεπτά. Το έχεις ανάγκη.

Και μετά, ξανά ρίξου πάλι στον αγώνα.

Ελευθεριάδης Ελευθέριος, Από καρδιάς: Κείμενα από το καθημερινό και το αιώνιο, 1η έκδ., Αθήνα, Εν πλω, 2018.

Να μην περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά, όπως τους αγαπούμε εμείς!

Να μην περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά, όπως τους αγαπούμε εμείς. Ο γονιός αγαπά παραπάνω! Κι ο Θεός, σαν Πατέρας, μας αγαπά πιο πολύ απ’ ότι Τον αγαπούμε εμείς.

Γι’ αυτό να μην Τον πικραίνουμε. Όταν αισθάνομαι την Αγάπη του Θεού να με κατακλύζει, είναι δυνατό να αμαρτήσω;

παππούς Παναής από τη Λύση της Κύπρου

Πηγή

Όταν κάποιος αγαπάει, αλλάζει..

Παντρεύομαι σημαίνει ότι αγωνίζομαι, κάνω τα πάντα για να δίνω χαρά σ’ αυτόν που αγαπάω. Άρα λοιπόν υπάρχει μια κοινή πορεία και των δύο, δηλαδή το ότι ο άλλος με δέχεται όπως είμαι.


Σε δέχεται γιατί σε αγαπάει, εσύ αγαπάς; Τότε διορθώσου.
Τότε αφού βλέπεις ότι κάτι ενοχλεί τον άλλο, διόρθωσέ το. Όταν ακούω ανθρώπους να λένε: «εγώ αυτός είμαι ή εγώ αυτή είμαι, δεν αλλάζω», τους λέω: «Κακώς παντρευτήκατε, γιατί όταν κάποιος αγαπάει, αλλάζει». Δεν αλλάζω σημαίνει δεν αγαπάω. Τα υπόλοιπα είναι περιττά.

Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Παύλος.

Πηγή

«Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας παιδιά.» Είναι οι γιοί και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τον εαυτό της.

.

Εσύ, που με μεγάλωσες τόσο σκληρά με τον δικό σου δίκαιο τρόπο.
Εσύ, που με άφησες μόνη μου στις δυσκολίες από μικρή, για να τα καταφέρω στον σκληρό κόσμο του αύριο.

Εσύ, που με κυνηγούσες να με χτυπήσεις για να κρύψεις τα λάθη σου. Να τα ξεχάσω ή να μην τα μαρτυρήσω.
Εσύ, που έκανες τόσα σφάλματα και πέρασα χρόνια προσπαθώντας να απαλύνω τις πληγές που μου άνοιξες στα πρώιμα χρόνια μου.
Εσύ, που μου έδειξες τον ήλιο μέσα μου αλλά με βύθισες και στο σκοτάδι.

 

Συνέχεια

Τὰ μπουχτίζουν στὰ γράμματα

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Βλέπω παιδιὰ ποὺ ἔχουν τελειώσει ὄχι μόνο Λύκειο ἀλλὰ καὶ Πανεπιστήμιο νὰ γράφουν κάτι γράμματα, νὰ κάνουν κάτι λάθη… Ἐμεῖς τοῦ Δημοτικοῦ ἤμασταν καὶ τέτοια λάθη δὲν κάναμε. Καὶ ἂν εἶναι φοιτητὲς τῆς Φιλολογίας ἢ τῆς Νομικῆς, κάτι γίνεται. Ἂν εἶναι ἄλλης Σχολῆς, δὲν ξέρουν νὰ γράψουν. Ἐνῶ τὸ Σχολαρχεῖο παλιὰ ἦταν… (σὰν Πανεπιστήμιο). Ἐδῶ βλέπεις καὶ στὸ Δημοτικὸ πόσα μάθαιναν τότε τὰ παιδιά, πόσο μᾶλλον στὸ Σχολαρχεῖο!

Συνέχεια

Τὸ μάλωμα καὶ ὁ ἔπαινος τοῦ παιδιοῦ

.

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

 

Οἱ γονεῖς πρέπει νὰ προσέχουν πολὺ νὰ μὴ μαλώνουν τὰ παιδιὰ τους τὸ βράδυ, γιατί τὸ βράδυ τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν μὲ τί νὰ διασκεδάσουν τὴν στενοχώρια τους καὶ ἡ μαυρίλα τῆς νύχτας τὴν μαυρίζει πιὸ πολύ. Ἀρχίζουν νὰ σκέφτωνται πῶς νὰ ἀντιδράσουν, ψάχνουν διάφορες λύσεις, μπαίνει στὴν μέση καὶ ὁ διάβολος, καὶ μπορεῖ νὰ φθάσουν στὴν ἀπελπισία. Τὴν ἡμέρα, καὶ νὰ ποῦν τὰ παιδιά: «θὰ κάνω αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο», θὰ βγοῦν ἔξω, θὰ ξεχαστοῦν, ὁπότε διασκεδάζεται ἡ στενοχώρια.

– Γέροντα, τὸ ξύλο βοηθάει τὰ παιδιὰ νὰ διορθωθοῦν;

Συνέχεια

Ξεχάσαμε πως υπάρχει και μια Ψυχή. Γι’ αυτό και μας τσάκισε ο φόβος

Αποτύχαμε φίλε μου. Αποτύχαμε παταγωδώς. Στηριχθήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας τις δυνάμεις. Πιστέψαμε πως όλα γίνονται, απλά, με καλή θέληση και δουλειά. Επιστήμη, πολιτική, φιλοσοφία, οικονομικά…
Και όμως. Τι καταφέραμε;
Δες τον εαυτό σου. Δες εμένα. Δες μας όλους μας και πες. Ένας φόβος ατελείωτος. Ένα καθεστώς του τρόμου…

Ξέρεις τι πιστεύω;

Συνέχεια

Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ

(καταπληκτικό κείμενο για την αγωγή των παιδιών και την ανάγκη καλλιέργειας  των μητέρων)

Ἁγίου Νεκταρίου, επισκόπου Πενταπόλεως του εν Αιγίνη

Ἐπιμέλεια: Λάζαρου Ἀραβανῆ, ἐρευνητοῦ

Ἡ τῶν παίδων ἀγωγὴ ἀπὸ τῆς βρεφικῆς ἡλικίας ἀνάγκη νὰ ἄρχηται, ὅπως αἱ ψυχικαὶ τοῦ παιδὸς δυνάμεις ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς ἐκδηλώσεως αὐτῶν διευθύνονται εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς πρὸς τὸ καλόν, τὸ ἀγαθόν, τὸ ἀληθές, καὶ ἀπομακρύνονται τοῦ κακοῦ, τοῦ αἰσχροῦ καὶ τοῦ ψευδοῦς.

Ἡ ἡλικία αὐτὴ δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ ἀσφαλεστέρα βάσις, ἐφ᾿ ἧς μέλλει νὰ οἰκοδομηθῇ ἡ ἠθικὴ καὶ διανοητική τοῦ παιδὸς μόρφωσις. Καὶ τὶς τῷ ὄντι δὲν ὁμολογεῖ ὅτι αἱ πρῶται ἐντυπώσεις αἱ κατὰ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν γενόμεναι δὲν ἀποβαίνουσιν ἀνεξάλειπτοι; Τὶς ἀμφιβάλλει ὅτι κατὰ τὴν μικράν ἡλικίαν τοσοῦτον ἰσχυρῶς ἐκτυποῦνται ἐπὶ τῆς ἁπαλῆς ψυχῆς τοῦ παιδὸς αἱ ἐπιδράσεις, ὥστε καθ᾿ ὅλον τὸν βίον νὰ παραμένωσι ζωηραί;

Συνέχεια

Ἡ ματαιοδοξία στήν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν

.

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Στο πρῶτο τμῆμα τῆς πραγματείας του «Περί κενοδοξίας και ανατροφής των τέκνων», ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, δείχνει ὅτι ἡ ἀγωγὴ τῶν νέων ἐπηρεάζεται ἀποφασιστικὰ ἀπὸ τὴν ἐπικρατοῦσα πράξη ζωῆς, ἀπὸ τὸν τρόπο ζωῆς καὶ σκέψεως τῶν μελῶν τῆς ὁμάδος, μέσα στήν ὁποίαν ἀναπτύσσεται ὁ νέος. Στό κλῖμα τῆς ζωῆς αὐτῆς τῆς ὁμάδος ἀναπνέει καὶ ἀναπτύσσεται ὁ νέος, καὶ ἀναποτρέπτως ἡ ἠθικὴ του ποιότητα, ἡ πνευματικὴ του ὀντότητα, προσδιορίζονται ἀπ’ αὐτὸ τὸ κλῖμα. Τὴν νοσηρότητα τοῦ κλίματος αὐτοῦ ἐντοπίζει ὁ Χρυσόστομος στήν κενοδοξία, στή ματαιοδοξία δηλαδή, στήν ἐσφαλμένη ἀντιλήψη περὶ ἀξιοπρέπειας καὶ στή συνδεδεμένη μὲ αὐτὴ τάση γιά ἐπίδειξη πλούτου, ἐνδυμάτων, σπιτιῶν, ἐπιπλώσεων.

Συνέχεια

Ψηφιακή… χαμοζωή;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ἡ ψηφιακὴ χαμοζωή, καλοί μου φίλοι, αὐτὴ ποὺ διενεργεῖται στὶς ὀθόνες καὶ στὸν λεγόμενο «εἰκονικὸ κόσμο», ἔρχεται πάντοτε ὡς συνέχεια τῆς πραγματικῆς χαμοζωῆς! Εἶναι τὸ μόνο εἶδος ζωῆς ποὺ δὲν ἔχει καμμία διαφορὰ εἴτε αὐτὸ βρίσκεται στὸν εἰκονικὸ εἴτε στὸν πραγματικὸ κόσμο!
Καὶ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει διαφορετικά, ξέρετε. Καὶ τοῦτο γιατί …
Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει ὅραμα στὴ ζωή του, πῶς περιμένουμε νὰ ἔχει ἐκεῖ στὶς διάφορες ἠλεκτρονικὲς ὀθόνες ποὺ χρησιμοποιεῖ;
Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει ἰδανικά, πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ κινεῖται μὲ ἀνώτερο τρόπο στὸν ψηφιακὸ κόσμο;
Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει ὑψηλοὺς σκοποὺς καὶ στόχους, πῶς θὰ κατορθώσει νὰ τοὺς ἀποκτήσει στὶς ὀθόνες;

Ὁπότε ὁ εἰκονικός του κόσμος, εἶναι ἡ ἐπέκταση τοῦ πραγματικοῦ. Δηλαδὴ τὸ ἴδιο χαμερπής, τελματωμένος, ἁμαρτωλός! Τίποτα τὸ μεγάλο, τὸ ὑψηλό, τὸ πνευματικό. Μάλιστα, τόσο πολὺ συμβαίνει αὐτό, ὥστε κάλλιστα νὰ μπορεῖ νὰ πεῖ κανεὶς ὅτι ἡ ψηφιακή του ζωή, εἶναι ἡ ἐπέκταση τῆς πραγματικῆς του ζωῆς. Καὶ πὼς ἡ μία ζωή ἀποκαλύπτει τὴν ἄλλη. Πέραν τοῦ ὅτι καὶ τροφοδοτεῖ ἡ μία τὴν ἄλλη.

Συνέχεια

Όσο θα περνάν τα χρόνια, και θα έρχεται ο Αντίχριστος, όλο και πιο πολλούς μοναχικούς ανθρώπους θα έχουμε

«Σήμερα έχουμε πάρα πολλούς μοναχικούς ανθρώπους… 
Και όσο θα περνάν τα χρόνια, και θα έρχεται ο Αντίχριστος, όλο και πιο πολλούς μοναχικούς ανθρώπους θα έχουμε. 
Που δεν ταιριάζουν με κανέναν και δεν τους θέλει και κανένας.
Γιατί ακριβώς δεν έχουνε μάθει να ζούνε τον Χριστό. Προσπαθούν να αναπαύσουν τον εαυτό τους. Αντί να αναπαύσουν τους άλλους και τον Χριστό. Και όπως έλεγε ένας Γέροντας, ότι ο Αντίχριστος λέει θα έρθει, όταν τελικά οι άνθρωποι δεν θα έχουνε μονοπάτι για τον γείτονα. Τόσο πολύ μοναχικοί θα γίνουν δηλαδή. Τόσο ακοινώνητοι. Τόσο αταίριαστοι, ο ένας με τον άλλο, που δεν θα υπάρχει ούτε πόρτα και ούτε και διάδρομος, ούτε δρόμος για τον γείτονα.
Φοβερό πράγμα. Κι αυτό είναι κόλαση. 
Η κόλαση είναι πλήρης ακοινωνησία. Ενώ ο δρόμος για την αληθινή κοινωνία περνάει μέσα από την υπακοή. Μέσα απ’ την ταπείνωση, μέσα απ’ την εκκοπή του θελήματος. Και αυτό ακριβώς σε μαθαίνει ο γάμος και ο μοναχισμός…»

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης (Ὁμιλία 18-8-2017 (Σύναξη) Ἡ πιστή σύζυγος, τά παιδιά τῶν διαλυμένων οἰκογενειῶν καί τό δίκαιο τῶν συζύγων

Πηγή

“Οι πολύτεκνες οικογένειες”

από τους λόγους του οσίου Παϊσίου

Ο Θεός αγαπάει και φροντίζει ιδιαίτερα τους πολύτεκνους. Σε μια μεγάλη οικογένεια δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να αναπτυχθούν κανονικά, εφόσον οι γονείς τους δίνουν σωστή αγωγή. Το ένα παιδί βοηθάει το άλλο. Η μεγαλύτερη κόρη βοηθάει την μητέρα της, το δεύτερο παιδί φροντίζει το μικρότερο κ.λ.π. Υπάρχει αυτό το δόσιμο και ζουν μέσα σε μια ατμόσφαιρα θυσίας και αγάπης. Ο μικρός τον μεγάλο και τον αγαπά και τον σέβεται. Αυτό φυσιολογικά καλλιεργείται σε μια πολύτεκνη οικογένεια.

Για αυτό, όταν στην οικογένεια είναι μόνον ένα ή δυο παιδιά, οι γονείς χρειάζεται πολύ να προσέξουν πως θα τα μεγαλώσουν. Συνήθως κοιτάζουν να μην τους λείψει τίποτε, οπότε τα παιδιά τα έχουν όλα δικά τους και αχρηστεύονται τελείως.

Συνέχεια

Για τις σαρκικές διαστροφές εντός του γάμου

Διήγησις του π. Σάββα Αγιορείτη περί του Αγίου Παισίου:

«Μου διηγήθηκε κάποια κυρία από την Θεσσαλονίκη, ότι κάποτε ο Όσιος Παΐσιος έδωσε δυναμικό τέλος σ’ ένα φορτικό και άκρως εφάμαρτο συζυγικό της βάσανο. Είχαν διαφορετικό Πνευματικό εκείνη και ο σύζυγός της. Ο δικός της Πνευματικός ήταν πατερικός και ευσυνείδητος και υπεδείκνυε τις θεοχάρακτες γραμμές και προϋποθέσεις του τίμιου γάμου.
Ο Πνευματικός του συζύγου της ήταν νεωτεριστής και μεταπατερικός και έλεγε στο σύζυγό της το γνωστό και βλάσφημο και αμοραλιστικό λόγιο ότι "ο Θεός αφήνει ελεύθερες τις κρεβατοκάμαρες και δεν ασχολείται με το τι κάνουν οι σύζυγοι κατά την σχέση, αλλά με την καρδιά…".

Συνέχεια