• Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 2 
    ΔΩΡΕΑΝ ΕΔΩ !!



                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Το «κερί» της μάνας του…

Τρεις φίλοι νεαροί σε ηλικία, στέκονται έξω από την μεγάλη εξώπορτα του μοναστηριού και δείχνουν αναποφάσιστοι αν θα την διαβούν, ή όχι.

“Ρε Λευτέρη δεν κάνει με τα τσιγάρα στο στόμα να μπούμε μέσα, θα μας διώξουν…”

“Τι είναι αυτά που λες, περπατάτε και στο φινάλε η δικιά μου μάνα είναι άρρωστη, αν δεν μας αφήσουν,
αυτή δεν θα γίνει καλά …”

Ο Λευτέρης με περίσσεια ειρωνεία και το τσιγάρο στο στόμα ανοίγει την πόρτα, ενώ οι άλλοι δυο φίλοι του κοντοστέκονται πιο πέρα και δείχνουν διστακτικοί …

Κοιτάζει μέσα στο εσωτερικό και βλέπει ένα μοναχό να σκουπίζει λίγα μέτρα πιο πέρα.

“Ανοικτά είναι; να μπούμε;” ρωτάει κρατώντας τώρα το τσιγάρο στο χέρι με θράσος και ειρωνικό χαμόγελο.

Συνέχεια

Ὁ ρόλος τοῦ μοναχισμοῦ στὴν τάξη τῆς λατρείας

Schmemann Alexander

Γιά νά κατανοήσουμε τό μοναδικό ρόλο πού ἔπαιξε ὁ μοναχισμός στήν ἱστορία τῆς λατρείας, εἶναι ἀπαραίτητο πρῶτα νά θυμηθοῦμε τή γενική ἐκκλησιαστική σημασία τοῦ μοναχισμοῦ, τή θέση καί τή σημασία του κατά τήν ἐποχή πού ἐμφανίστηκε. Εἶναι γνωστό ὅτι οἱ ἀπαρχές τῆς μοναστικῆς κίνησης ἀναζητοῦνται σέ ποικίλες αἰτίες, ἀλλ’ ἡ ἐποχή πού οἱ μελετητές ἐνθουσιάζονταν ἀπ\’ αὐτές τίς φανταστικές ὑποθέσεις εὐτυχῶς ἔχει περάσει. Ἡ στενή σχέση τοῦ βασικοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους πρός τό ἰδεῶδες καί τήν ἔναντι τοῦ κόσμου στάση τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, ὅπως καί ἡ προέλευση τοῦ ἀρχαίου μοναχισμοῦ ἀπό τόν ἠθικό καί πνευματικό μαξιμαλισμό τῆς ἐποχῆς, πρίν ἀπό τή σύνοδο τῆς Νίκαιας, θά πρέπει νά θεωρηθοῦν σάν δεδομένες καί ἀποδεδειγμένες. Ἡ θεμελιακή αὐτή σχέση δέν ἀποκλείει, φυσικά, οὔτε τήν πρωτοτυπία μερικῶν μορφῶν ζωῆς καί ἀσκητισμοῦ πού υἱοθέτησε ὁ μοναχισμός, οὔτε τή δυνατότητα ἐξωτερικῶν ἐπιδράσεων πού ἀσκήθηκαν κατά τή διάρκεια αὐτῆς τῆς ἐξέλιξης, οὔτε ἀκόμη τόν σωστά ὀνομαζόμενο πλουραλισμό τῶν μοναχικῶν “ἰδεολογιῶν”, πού ἀφορᾶ τό σκοπό καί τήν πορεία αὐτῆς τῆς ἐξέλιξης.

Συνέχεια

«Η δράση και η βράση»

Συζήτηση με κάποιο θεολόγο:
—Ο χριστιανός, πάτερ μου, πρέπει να είναι άνθρωπος δράσεως. Ο μοναχικός βίος όμως είναι απραξία.
—Ωχ, καημένε! Δεν αφήνεις τη δράση και τη βράση και να κοιτάξεις λίγο το δικό σου καταρτισμό; Όλο δράση και βράση είμαστε και αφήσαμε τις ψυχές μας να γίνουν χέρσα χωράφια. Καθάρισε με βαθιά αυτοκαλλιέργεια την ψυχή σου από τα πάθη και τότε ότι προσφέρεις στον πλησίον σου θα το προσφέρεις όχι από το άδειασμα σου αλλά από το ξεχείλισμα σου.

»Ανέκδοτα π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου»

π. Επιφάνιος Ι. Θεοδωρόπουλος,

Ιερόν Ησυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος

Πηγή

ΡΩΣΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ

«Τα μοναστήρια της Εύβοιας» – 8 Δεκ2 019 – Φωτεινά Μονοπάτια

«Τα μοναστήρια της Εύβοιας»

Σε απόσταση περίπου δύο ωρών από τη Χαλκίδα, πολύ κοντά στις Ροβιές Ευβοίας, βρίσκεται το Μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ του Γέροντος. Κτίσθηκε γύρω στο 1535 από τον Όσιο Δαβίδ. Στο πέρασμα του χρόνου, το Μοναστήρι πέρασε αλλεπάλληλες καταστροφές και
λεηλασίες από πειρατές, ληστές και όλους τους κατακτητές, που πάτησαν αυτόν τον τόπο.

Στα χρόνια του Βυζαντίου, η Μονή είχε τιμηθεί με αυτοκρατορικούς τίτλους, οι οποίοι καταστράφηκαν κατά την πυρπόλησή της, το 1824 από τους Τούρκους, ως εκδίκηση για τη συμμετοχή των μοναχών της, στον ξεσηκωμό του 1821.

Ο επισκέπτης – προσκυνητής της Μονής, μπορεί να προσκυνήσει την κάρα του Οσίου Δαβίδ, αλλά και να δεί το κελλάκι του Αγ. Ιακώβου, του γέροντα που έζησε στη Μονή, 40 περίπου χρόνια ακολουθώντας τους ασκητικούς αγώνες του Οσίου Δαβίδ.

Ένα ακόμη σημαντικό προσκύνημα της Ορθοδοξίας βρίσκεται στο Προκόπι της Ευβοίας.
Είναι ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου. Στο ναό αυτό, φυλάσσεται σε λάρνακα το ολόσωμο και άφθαρτο σκήνωμα του Αγίου Ιωάννη. Το ιερό λείψανο, φυλασσόταν στο ναό του Αγ. Βασιλείου στο Προκόπι της Καππαδοκίας.

Κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών, Ελλάδας – Τουρκίας το 1924, οι χριστιανοί κάτοικοι του Προκοπίου πήραν μαζί τους το σκήνωμα και το μετέφεραν στο Νέο Προκόπι στην Εύβοια, όπου έμελλε να γίνει η νέα τους πατρίδα.

Η σειρά ντοκιμαντέρ «Φωτεινά Μονοπάτια» συνεχίζει, για τρίτη χρονιά, το οδοιπορικό της στα ιερά προσκυνήματα της Ορθοδοξίας, σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Τα «Φωτεινά Μονοπάτια», στο πέρασμά τους μέχρι σήμερα, έχουν επισκεφθεί δεκάδες μοναστήρια και ιερά προσκυνήματα, αναδεικνύοντας την ιστορία, τις τέχνες, τον πολιτισμό τους. Σε αυτά τα ιερά καταφύγια ψυχής, η δημοσιογράφος και σεναριογράφος της σειράς, Ελένη Μπιλιάλη, συνάντησε και συνομίλησε με ξεχωριστές προσωπικότητες, όπως είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, με πολλούς μητροπολίτες αλλά και πλήθος πατέρων.

Με πολλή αγάπη και ταπεινότητα μέσα από το λόγο τους, άφησαν όλους εμάς, να γνωρίσουμε τις αξίες και τον πνευματικό θησαυρό της Ορθοδοξίας.

Ιδέα-Σενάριο – Παρουσίαση: Ελένη Μπιλιάλη
Σκηνοθεσία: Κώστας Μπλάθρας Ελένη Μπιλιάλη
Δ/νση Παραγωγής: Κωνσταντίνος Ψωμάς
Επιστημονική Σύμβουλος: Δρ. Στέλλα Μπιλιάλη
Δημοσιογραφική ομάδα: Κώστας Μπλάθρας Ζωή Μπιλιάλη
Εικονολήπτες: Ευάγγελος Μαθάς Πέτρος Βήττας
Ηχολήπτης: Κωνσταντίνος Ψωμάς
Χειριστής Drone: Πέτρος Βήττας Μ
ουσική Σύνθεση: Γιώργος Μαγουλάς
Μοντάζ: Κωνσταντίνος Ψωμάς, Παναγιώτης Γάκης

Πηγή

Η προσευχή, το φαγητό και η νηστεία των μοναχών!

Η τυπική διάταξη και ο εσωτερικός κανονισμός από μοναστήρι σε μοναστήρι διαφέρει. Κάθε μέρα, οι μοναχοί ξυπνάνε νωρίς το πρωί, περίπου στις τρείς με τέσσερις. Μιάμιση ώρα πριν χτυπήσει η καμπάνα για τον όρθρο. Αφού ξυπνήσει και πλυθεί και προετοιμασθεί ο μοναχός, κάνει την προσωπική προσευχή του, που λέγεται κανόνας. Λέμε συνήθως, ξύπνησε νωρίς για να κάνει τον κανόνα του. Ο κανόνας περιλαμβάνει συνήθως τριάντα τρία κομποσκοίνια των εκατό κόμπων.

Κάθε κόμπος και μια ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με». Μαζί με τις ευχές κάνει εκατό έως τριακόσιες μετάνοιες εδαφιαίες. Σε κάθε κόμπο και ευχή και σε κάθε μετάνοια και ευχή, κάνει και μια φορά τον σταυρό του. Αυτός ο κανόνας πέρα από την προσευχή είναι και σωματική άσκηση.

Συνέχεια

Από τις διδαχές του Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη

Διάλογος ἑνός ὑποτακτικοῦ μέ τόν γέροντά του, (τοῦ πατέρα Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη):
– Γέροντα, λέω τήν εὐχή, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με», ἀλλά δέν καταλαβαίνω τίποτα.
– Δέν καταλαβαίνεις ἐσύ πού τή λές τήν εὐχή, ἀλλά καταλαβαίνει ὁ διάβολος καί καίγεται, καί φεύγει.
Ἔ, καλά παιδί μου, θέλεις νά δεῖς θαῦμα, ἀπό τήν εὐχή, ἀπ’ τήν προσευχή;
– Καί βεβαίως θέλω!

Συνέχεια

Αφιέρωμα στο γέροντα Γερβάσιο Παρασκευόπουλο

Μία διδακτική ιστορία που άλλαξε την ζωή ενός μοναχού

Η ιστορία έχει ως εξής. Ο π. Μελχισεδέκ πριν πάρει το μεγάλο σχήμα, λεγόταν ηγούμενος Μιχαήλ και όπως όλοι οι ιερείς λειτουργούσε στο μοναστήρι. Ήταν ξυλουργός, ικανός και επιμελής.

Στους ναούς και στα κελιά των αδελφών υπάρχουν μπαούλα, αναλόγια, σκαλιστά προσκυνητάρια. καθίσματα, ντουλάπες και πολλά άλλα χρηστικά έπιπλα βγαλμένα από τα χέρια του. Δούλευε μάλιστα από νωρίς το πρωί μέχρι την νύχτα, προς μεγάλη χαρά τής διοίκησης της μονής.

Συνέχεια

O Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης

Ρώσσος μοναχός, διά Χριστόν σαλός

Το ερειπωμένο κελλί Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου

Ήρθε στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος, του Ρωσσικού, και έγινε μοναχός, κάποιος αξιωματικός του Τσαρικού στρατού στην Βαλτική θάλασσα. Ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα άρχισε να κάνει τρέλλες. Ένα μεσημέρι ανέβηκε σε μία ψηλή καπνοδόχο και φώναζε. Τον κατέβασαν και τον έδιωξαν από το Μοναστήρι. Πίστευαν ότι τρελλάθηκε.

Συνέχεια

Οδοιπορικό στο Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα Αμερικής

Ο καλογερικός δρόμος είναι ο δρόμος της ταπεινώσεως…Γερόντισσα Ακυλίνα της Σίψας

 

Αν ο μοναχός συνέχεια ταπεινώνεται τότε βαδίζει την σωστή μοναχική οδό. Αν όμως αντιδράει με τα γιατί και τα διότι, τότε δεν πάει καλά. Το αίσθημα της δικαίωσης δεν αφήνει το μοναχό να αποκτήσει ταπείνωση. Αυτό το αίσθημα, της δικαίωσης μας εμποδίζει από την αυτομεμψία, την ηρεμία, την ειρήνη, την προσευχή, από όλες τις αρετές.

Ο Θεός να μας δίνει καθαρό νου, ταπεινό πνεύμα, και αγάπη. Όταν υπάρχει ταπεινό πνεύμα δεν υπάρχουν παρεξηγήσεις. Τις παρεξηγήσεις τις εκμεταλλεύεται ο διάβολος για να προβάλλει το μίσος. Για αυτό να είστε ενωμένοι, μονιασμένοι, αγαπημένοι με ταπεινό πνεύμα.

Θέλω να σας πω ένα παράδειγμα. Η σουπιά περνάει κι αφήνει στο πέρασμα της το μελάνι της. Άλλο ψαράκι περνάει και δεν αφήνει κάτι τέτοιο. Η ζωή μας πρέπει να περνάει και να αφήνει αγάπη, υπακοή, ταπείνωση και σιγά σιγά να σβήνει η ζωή μας. Τι να αφήσουμε πίσω; όχι σαν τη σουπιά, όχι μελάνι, αλλά να αφήσουμε μία ευωδία αγάπης στη ζωή μας. Μία ευωδία στη ζωή να αφήσουμε.

Να γίνουμε ένα φωτεινό παράδειγμα ταπεινώσεως για τους άλλους. Θυμάμαι την Γερόντισσα Θεοκλήτη πού έκλαιγε συνέχεια στην προσευχή της. Αυτή την εικόνα έχω από το πέρασμα της. Ταπεινά ταπεινά ζητούσε το έλεός του θεού.

Πηγή

5 πνευματικές ανάσες

1. Όταν θέλεις να συμβουλέψεις κάποιον στο καλό, πρώτα να του δείξεις την αγάπη σου και μετά με λεπτότητα και προσοχή να του κάνεις την παρατήρηση, προσέχοντας να μην τον πληγώσεις.
Γιατί αυτός θα παρατηρήσει πρώτα την αγάπη που θα του δείξεις, κι ύστερα θα προσέξει την παρατήρηση που θα του κάνεις. Έτσι θα τον ωφελήσεις χωρίς να βλαφτεί η ψυχή του.
Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

2. Σπείρε την ελεημοσύνη με ταπείνωση, και θα θερίσεις το έλεος κατά την κρίση. Με ότι έχασες το αγαθό, με αυτό να το αποκτήσεις. Αν χρεωστής οβολόν στον Θεό, δεν δέχεται αντί γι’αυτόν να του δώσεις μαργαρίτη. Ομοίως, αν έχασες την σωφροσύνη, δεν δέχεται από εσένα ελεημοσύνη ο Θεός, εφόσον εσύ επιμένεις στην πορνεία.
Διότι από σένα ζητεί τον αγιασμό του σώματος. Επειδή παρέβηκες την εντολή, μη συναισθανόμενος ότι έχεις εγκαταλείψει τα αγαθά του κόσμου, θα αρχίσεις άλλους αγώνες; Εγκατέλειψες τη φυτεία, και ήλθες να πολεμήσεις αλλού;

Συνέχεια

Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός σου χτυπάει .. – π. Αμφιλόχιος Μακρής

Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός σου χτυπάει, τον βάζεις να καθίσει στο σαλόνι της ψυχής σου και εσύ απορροφημένος με τις ασχολίες σου ξεχνάς τον μεγάλο επισκέπτη. Εκείνος περιμένει να εμφανιστείς, περιμένει και όταν πλέον αργήσεις πολύ σηκώνεται και φεύγει. Άλλη φορά πάλι είσαι τόσο απασχολημένος που του απαντάς από το παράθυρο. Δεν έχεις καιρό ούτε ν’ ανοίξεις. 

Αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Μακρής

Πηγή