• Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 2 
    ΔΩΡΕΑΝ ΕΔΩ !!



                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Γιά τήν ἐξομολόγηση

Για το Μυστήριο της Μετάνοιας-Εξομολογήσεως

Γέρων Εὐστράτιος Γκολοβάνσκι

 

Στήν Ἐξομολόγηση δεν πρέπει νά φοβόμαστε οὔτε νά ντρεπόμαστε. Ὁ φόβος καί ἡ ντροπή εἶναι αἰσθήματα ἄλογα, πού προέρχονται εἴτε ἀπό τό διάβολο εἴτε ἀπό τόν ἐγωισμό μας. Ὁ πνευματικός, πού ἐπιτελεῖ τό Μυστήριο, οὔτε μέ τό λογισμό του δέν πρόκειται νά σέ κρίνει γιά τά ἁμαρτήματά σου. Είναι δυνατόν ἕνας ἁμαρτωλός νά κρίνει ἄλλον ἁμαρτωλό; Γιατί καί ὁ πνευματικός ἁμαρτωλός ἄνθρωπος εἶναι, ἄνθρωπος πού φοβᾶται, ὅπως ὅλοι, τήν κρίση τοῦ Θεοῦ καί ἐξομολογεῖται τακτικά τά δικά του ἁμαρτήματα.

Ἐξάλλου, ὅσο βαριά ἁμαρτήματα κι ἄν ἔχεις διαπράξει, ὁ ἱερέας, ἀκούγοντας τά, δέν πρόκειται νά ἐντυπωσιαστεῖ οὔτε, πολύ περισσότερο, ν’ ἀγανακτήσει. Δέν εἶσαι ὁ πρῶτος πού συναισθάνεται τήν ἁμαρτωλότητά του. Πολλοί πρίν ἀπό σένα τή συναισθάνθηκαν καί ἐξομολογήθηκαν. Ἔτσι ὁ ἱερέας ἔχει ἀκούσει ἀναρίθμητες φορές τά ἴδια πράγματα.

Συνέχεια

Ὁ δρόμος τῆς σωτηρίας

ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ – ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ
Dudko Demetrius Fr.

(1922- 2004)

Μοῦ τὸ διηγήθηκε μιὰ γυναίκα μὲ πανεπιστημιακὴ μόρφωση:

Στὶς δώδεκα τὰ μεσάνυχτα, χτύπησαν τὴν πόρτα στὴν Ἐκκλησία. Ἦταν μία γριούλα. Καὶ ζητοῦσε παπᾶ, νὰ πάει νὰ κοινωνήσει ἕναν ἄρρωστο.

Ὁ παπᾶς ἑτοιμάστηκε καὶ βγῆκε ἀμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σὲ ἕνα φτωχὸ σπιτάκι, τύπου παράγκας. Ἡ γριούλα ἀνοίγει τὴν πόρτα καὶ μπάζει τὸν ἱερέα σὲ ἕνα δωμάτιο.

Καὶ νὰ, ξαφνικὰ, ὁ παπᾶς εὑρίσκεται ἐκεῖ μόνος μὲ μόνο τὸν ἄρρωστο.

Ὁ ἄρρωστος τοῦ δείχνει μὲ χειρονομίες τὴν πόρτα καὶ σκούζει.

– Φύγε ἀπὸ ἐδῶ! Ποιὸς σὲ ἐκάλεσε; Ἐγὼ εἶμαι ἄθεος. Καὶ ἄθεος θὰ πεθάνω.

Ὁ παπᾶς τὰ ἔχασε.

– Μὰ δὲν ἦλθα ἀπὸ μόνος μου! Μὲ ἔκαλεσε ἡ γριά!

– Ποιὰ γριά; Ἐγὼ δὲν ξέρω καμμιὰ γριά!

Ὀ παπᾶς, καθὼς στέκει ἀπέναντί του, βλέπει ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι τοῦ ἄρρωστου, μία φωτογραφία μὲ τὴν γυναίκα ποὺ τὸν ἐκάλεσε.

Τοῦ λέει, ἐνῶ τοῦ δείχνει τὸ πορτραῖτο.

– Νὰ αὐτή!

– Ποιὰ αὐτή, Ξέρεις, τί λές, παπᾶ; Αὐτὴ εἶναι ἡ μάνα μου. Καὶ ἔχει πεθάνει χρόνια τώρα!

Γιὰ μιὰ στιγμὴ πάγωσαν καὶ οἱ δύο. Αἰσθάνθηκαν δέος. Ὁ ἄρρωστος ἄρχισε νὰ κλαίει. Καὶ ἀφοῦ ἔκλαψε, ζήτησε νὰ ἐξομολογηθῆ. Καὶ μετά, ἐκοινώνησε.

Ἡ μητέρα του εἶχε φροντίσει ἀπὸ τὸν οὐρανό, νὰ τοῦ δείξει τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.

Πηγή

Ἀναγκαία ἡ ἐξαγόρευση τῶν λογισμῶν

Οι 8 λογισμοί της κακίας

Ἄγνωστος συγγραφεύς

Ἐπισκεφθήκαμε κάποτε ἕναν ἀπὸ τοὺς πατέρες καὶ τὸν ρωτήσαμε:

– Ἂν κάποιος, ποὺ πειράζεται ἀπὸ ἕναν λογισμὸ καὶ βλέπει ὅτι νικιέται, διαβάζει συχνά-πυκνὰ ὅσα εἶπαν οἱ πατέρες γιὰ τὸ λογισμὸ αὐτὸ καὶ προσπαθεῖ νὰ τὰ ἐφαρμόσει, χωρὶς ὅμως νὰ τὸ κατορθώνει ἀπόλυτα, τί εἶναι προτιμότερο, νὰ φανερώσει σὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς πατέρες τὸ λογισμό του ἢ νὰ προσπαθήσει μόνος του νὰ ἐφαρμόσει ὅσα διάβασε καὶ νὰ περιοριστεῖ στὴν πληροφορία τῆς δικῆς του συνειδήσεως;

– Ἔχει ὑποχρέωση, ἀπάντησε ὁ γέροντας, νὰ φανερώσει τὸ λογισμό του σὲ ἄνθρωπο ποὺ θὰ μπορέσει νὰ τὸν ὠφελήσει, καὶ νὰ μὴ βασιστεῖ μόνο στὸν ἑαυτό του. Γιατί δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ βοηθήσει τὸν ἑαυτό του, ὅταν μάλιστα ταλαιπωρεῖται ἀπὸ τὰ πάθη. Νὰ τί συνέβη σὲ μένα, ὅταν ἤμουνα νέος:

Συνέχεια

Τα είδη των φίλων..

Τα είδη των φίλων..

Γέροντα πόσα είδη φίλων υπάρχουν;
-Τέσσερα, απάντησε.
Οι φίλοι που είναι σαν το φαγητό κάθε μέρα τους χρειάζεσαι.
Υπάρχουν οι φίλοι που είναι σαν το φάρμακο, τους ψάχνεις όταν νοιώθεις άσχημα.
Υπάρχουν οι φίλοι που είναι σαν ασθένεια, οι ίδιοι σε ψάχνουν.
Αλλά υπάρχουν και οι φίλοι που είναι σαν τον αέρα. Δεν είναι ορατοί αλλά είναι πάντα μαζί σου.

Πηγή

Οἱ ἁπλὲς χαρὲς τοῦ καλοκαιριοῦ

.

Κόντογλου Φώτης

Βλογημένος ὁ ἄνθρωπος ποὺ μπορεῖ, τώρα τὸ καλοκαίρι, νὰ ξεμακρύνει γιὰ λίγο ἀπὸ τὴν ταραχὴ τῆς πολιτείας. Ἂν τοῦ ἀρέσει ἡ θάλασσα, ἂς πάει σὲ κανένα νησί, ποὺ δὲν εἶναι ἀκόμα χαλασμένοι οἱ νησιῶτες, ἢ σὲ κανένα ψαραδοχώρι. Νὰ μὴν κουβαλήσει ὅμως μαζί του τὴν πολιτεία, ὅπως κάνουνε πολλοί, ποὺ ἀπὸ τὴ μιὰ θέλουνε νὰ ἀφήσουνε τὴν ταραχὴ πίσω τους, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη κουβαλᾶνε μαζί τους ὅλα τὰ περίπλοκα καὶ κουραστικὰ καθέκαστα τῆς πολιτείας.

Πάρε μαζί σου ὅσο λιγώτερα πράγματα μπορεῖς. Γιατί, τὸ πιὸ μεγάλο κέρδος ποὺ θὰ ’χεις πηγαίνοντας σ’ ἕνα τέτοιο μέρος, θὰ ‘ναὶ ἡ φχαρίστηση ποὺ νιώθει ὁ ἄνθρωπος σὰν τοῦ λείψουνε πολλὰ πράγματα, ποὺ τὰ ἔχει στὴν πολιτεία τόσο εὔκολα, καὶ ποὺ ἐκεῖ πέρα θὰ τοῦ φαίνεται σὰν κάποια μεγάλη ἀπόλαυση καὶ χαρὰ τὸ πιὸ παραμικρὸ πράγμα. Δυστυχισμένοι οἱ ἄνθρωποι ποὺ δὲν τοὺς λείπει τίποτα, καὶ δὲν ἔχουνε τὴν ἐλπίδα νὰ λαχταρήσουνε κάποιο πράγμα, εἴτε φαγητὸ εἶναι, εἴτε ξεκούρασμα, εἴτε ὁμιλία, εἴτε ζεστασιά, εἴτε δροσιά. Καὶ καλότυχοι ἀληθινὰ ὅσοι δὲν τὰ ἔχουνε ὅλα εὔκολα, καὶ γιὰ τοῦτο γίνουνται γιὰ δαύτους ὁλοένα νέα καὶ δροσερὰ ὅλα τὰ πράγματα.

Συνέχεια

Όσοι επιλέγετε να εμπλέκεστε σε ατέρμονες συζητήσεις και διαφωνίες, ελέγξτε πρώτα με ποιον μιλάτε.

Μια μέρα η κότα είπε στον λύκο:«Το γρασίδι είναι γαλάζιο».
Ο λύκος απάντησε:«Και βέβαια όχι, το γρασίδι είναι πράσινο».
Η συζήτηση δεν έβγαζε άκρη, οπότε αποφάσισαν να την υποβάλουν σε διαιτησία ενώπιον του Βασιλιά της Ζούγκλας.

Όταν έφτασαν στο ξέφωτο του δάσους όπου καθόταν το λιοντάρι στον θρόνο του, πήρε τον λόγο η κότα και ρώτησε:
«Υψηλότατε, δεν είναι αλήθεια ότι το γρασίδι είναι μπλε;
Το λιοντάρι απάντησε:«Σωστά, το γρασίδι είναι μπλε».
Ο βασιλιάς τότε δήλωσε: «Λύκε, θα τιμωρηθείς με 5 χρόνια σιωπής».
Ο λύκος, αποδέχτηκε την τιμωρία που του επέβαλε ο βασιλιάς της ζούγκλας – να παραμείνει σιωπηλός επί 5 χρόνια!
Όμως πριν αποχωρήσει, ρώτησε το λιοντάρι.

«Μεγαλειότατε, δεν καταλαβαίνω τον λόγο, αφού όλοι γνωρίζουν ότι το γρασίδι είναι πράσινο».
Το λιοντάρι απάντησε:

Συνέχεια

Μία ἀκούσια ἁμαρτία πόσο ἀκούσια εἶναι;

.

Κορναράκης ‘Ιωάννης

Ὅμότιμος Καθηγητής Ποιμαντικῆς Ψυχολογίας καὶ Ἐξομολογητικῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Συχνὰ ἔχουμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὴν ἐμπειρία μιᾶς ἀκούσιας ἁμαρτίας. Καὶ βέβαια κάθε ἐξομολόγος-πνευματικὸς πατέρας ἀκούει πολὺ συχνά, σχεδὸν σὲ κάθε ἐξομολόγηση, τὴ διαβεβαίωση ἢ τὸν ἰσχυρισμὸ τοῦ ἐξομολογούμενου γιὰ τὸ ἀθέλητο μιᾶς ἁμαρτίας του.

-Σᾶς διαβεβαιώνω εἰλικρινῶς. πάτερ μου, ὅτι αὐτὴ ἡ ἁμαρτία μου ἔγινε χωρὶς νὰ τὸ ἀντιληφθῶ. Ἐντελῶς ἀκούσια χωρὶς νὰ εἶναι στὴ βούλησή μου ἢ στὴν σκέψη μου νὰ τὴν κάνω.

Συνέχεια

Δεν αντέχω άλλο τόση πολεμική. Γιατί με μισούν τόσο πολύ;

-Δεν αντέχω άλλο τόση πολεμική. Γιατί με μισούν τόσο πολύ; Πάντα θα είμαι μηδενικό στο περιθώριο; Θα αρχίσω πόλεμο! Δεν πάει άλλο! Δεν θα είμαι εγώ πάντα το σκουπίδι τους! Δεν είμαι εγκληματίας!

-Τι να σου απαντήσω; Διάβασε τα ακόλουθα και κάνε όπως νομίζεις:

" Εκείνος που θα υψώσει τον εαυτό του μεταχειριζόμενος τους άλλους ως κατωτέρους του, θα ταπεινωθεί και θα εξευτελιστεί. Κι εκείνος που θα ταπεινώσει τον εαυτό του γινόμενος δια της χριστιανικής αγάπης δούλος και υπηρέτης των άλλων, θα τον υψώσει ο Θεός και θα τον δοξάσει".

(κατά Ματθαίον κεφ. κγ’ 12)

"Κανένας δεν είναι πιο ψηλός από τον ταπεινό άνθρωπο! Όπως όταν δεν υπάρχει καθόλου φως, όλα είναι ζοφερά και κατασκότεινα, έτσι και όταν δεν υπάρχει ταπείνωση, όλα τα έργα μας είναι δόλια, μάταια και άχρηστα".(Αγίου Ησυχίου Ιεροσολύμων).

π. Ιγνάτιος

Πηγή

Θα φωτιστεί όποιος θέλει να φωτιστεί και θα αγιασθεί όποιος θέλει να αγιασθεί !

Πριν από αρκετά χρόνια σε μια επίσκεψή μας στον άγιο Πατέρα μας Ιωάννη Καλαΐδη, γνώρισα την μακαριστή Ιωσηφίνα, μια κοπέλα ανάπηρη, γεμάτη όμως από την χάρη του Θεού! Είχε σπουδάσει θεολογία και αγωνιζόταν, πολύ, πνευματικά. Ο Πατήρ Ιωάννης μάλιστα την αγαπούσε πολύ και έλεγε ότι είναι ένας άνθρωπος που αγάπησε την ψυχή της περισσότερο από το σώμα της!


   Εκείνη την περίοδο είχα μία απορία σχετικά με την προσευχή " Χριστέ το Φως το Αληθινόν, το φωτίζον και αγιάζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον… ". Είχαμε συζητήσει λοιπόν με ανθρώπους της Εκκλησίας ότι "το φωτίζον" έχει σχέση με το δώρο της συνειδήσεως που δίνει ο Θεός στον κάθε άνθρωπο που έρχεται στο κόσμο για να ξεχωρίζει το καλό από το κακό.

" Το αγιάζον πάντα άνθρωπον" όμως, έχει σχέση με το άγιο Βάπτισμα και είχα απορία πώς είναι δυνατόν να αγιάζονται όλοι οι άνθρωποι ενώ δεν είναι όλοι βαπτισμένοι ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
  Είχαμε πάει, εκείνη την χρονιά, για προσκύνημα στην Ι.Μ. Νικητών, όπου υπάρχει η Θαυματουργή εικόνα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, η οποία, την παραμονή της γιορτής, κινείται με θαυμαστό τρόπο και το βλέπουν όλοι οι προσκυνητές!


Αφού προσκυνήσαμε, καθίσαμε στο αρχονταρίκι και σε κάποια στιγμή ανέφερα τον προβληματισμό μου γι’ αυτή την προσευχή.

Τότε η μακαριστή Ιωσηφίνα, μου απάντησε άμεσα! : " Θα φωτιστεί όποιος θέλει να φωτιστεί και θα αγιασθεί όποιος θέλει να αγιασθεί! " Οι άγιοι Πατέρες, αναφερόμενοι στους πνευματικούς ανθρώπους, μας λένε ότι όταν έρθει ο θείος φωτισμός, πολλές φορές οι άνθρωποι αυτοί απαντούν άμεσα! Πιστεύω και ένιωσα ότι αυτή η απάντηση ήταν από τον καλό Θεό, γι’ αυτό που με απασχολούσε, μέσα από μια ευλογημένη και αγωνιζόμενη αδερφή μας!

Του Κυρίου η δόξα εις τους αιώνας!

 

Μιλτιάδης Τσεσμετζής – εκπαιδευτικός

Πηγή

Σκέψεις για τη Σαμαρείτιδα

.

π. Λίβυος

Κάθε φορά που διαβάζω την Αγία Γραφή, μου κάνει εντύπωση, ότι ο Θεός τις περισσότερες φορές για να στείλει ένα μήνυμα, για να ολοκληρώσει ένα σχέδιο, για να φανερώσει την δόξα Του, διαλέγει ανθρώπους που δεν ήταν τα καλύτερα παιδιά της εποχής τους. Όχι μόνο ήταν αμαρτωλοί, γιατί αμαρτωλοί είμαστε όλοι, αλλά ήταν και στο περιθώριο της κοινωνίας που ζούσαν. Πόρνες, τελώνες, φτωχοί και καταφρονημένοι, όλοι από τα αζήτητα της κοινωνίας κοντά Του. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι μια από τις μεγαλύτερες κατηγορίες που απηύθηναν οι Φαρισαίοι στον Χριστό ήταν ότι κάνει παρέα με όλους τους περιθωριακούς.

Συνέχεια

Ἡ θεολογική διαθήκη τοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκι

.

Florovsky George Fr.

(1893- 1979)

Ἀξίζει νά διαβάσουμε τό παρακάτω κείμενο τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκι (1893-1979) πού τό τιτλοφορεῖ ὁ ἴδιος ὡς τήν «θεολογική του διαθήκη». Πρόκειται γιά ἕνα χειρόγραφο πού δέν πρόλαβε νά ὁλοκληρώσει καί βρέθηκε μετά τόν θάνατο τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θεολόγου ἀπό τόν Andrew Blane, ὁ ὁποῖος καί τό δημοσιεύει.

«Σέ μιὰ τόσο ἐπίσημη περίσταση ὅπως αὐτή, μόνο λόγια εὐχαριστίας κι εὐγνωμοσύνης ἁρμόζουν. Πράγματι, εἶμαι βαθιά συγκινημένος ἀπό αὐτό τό γενναιόδωρο δεῖγμα ἀναγνώρισης ποὺ ἡ Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου θέλησε νά μοῦ ἀπονείμει. Ὅμως, ξέρω, προφανῶς καλύτερα ἀπό ὁποιονδήποτε ἄλλο, καί τίς ἀποτυχίες μου καί τά μειονεκτήματά μου. Ξέρω πράγματι ὅτι ἤμουν ἕνας ὀκνηρός δοῦλος ἀπό τήν ἀρχή μέχρι τό τέλος. Καί μάλιστα ξέρω πολύ καλά πόσα πράγματα δέν ἔχω κάνει, πράγματα ποὺ ἔπρεπε νά ἔχω κάνει, καί πόσα πολλά πράγματα ἔκανα ποὺ δέν ἔπρεπε νά κάνω.

Συνέχεια

Αρκεί να κάνουμε το πρώτο βήμα εμείς, το βήμα της μετάνοιας

Ο Παράδεισος είναι γεμάτος από αμαρτωλούς που μετανόησαν. Είναι και για μας ανοικτός ο Παράδεισος. Αρκεί να κάνουμε το πρώτο βήμα εμείς, το βήμα της μετάνοιας. Τότε σπεύδει ο Θεάνθρωπος Κύριος να κάνει δέκα βήματα για να μας αγκαλιάσει…"

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

Πηγή

Οι πνευματικοί εξετάζουν πάντοτε τις θλίψεις, τους πόνους, τις αποτυχίες ενός ανθρώπου, διότι αυτές ἐχουν μεγαλύτερη σημασία και από τις αμαρτίες

Η θλίψη είναι το αποτέλεσμα μιας συμπιέσεως, μιας συγκρούσεως. Θλίβω σημαίνει πιέζω. Τι πιέζεται; το εγώ με κάτι άλλο. Συγκρούονται δύο πράγματα και το αποτέλεσμα αυτής της συγκρούσεως είναι η θλίψη μου, το ώχ! που θα πεί η ψυχή μου… Είναι ο παλαιός άνθρωπος μέσα μου, τα ορμέμφυτά μου, το είναι μου, που θέλει να επιβιώσει, και το οποίο κάποιος ή κάτι άλλο το βασανίζει.

Άν έχεις μία θλίψη, πρέπει να την πεις στον Γέροντά σου. Γιατί; Διότι, πρώτα απ’ όλα, την θλίψη την συναντάμε διαρκώς στην ζωή μας. Όπου και αν πάει κανείς, βρίσκει θλιβομένους ανθρώπους, καταπιεσμένους, πονεμένους, ανθρώπους που υποφέρουν. 

Η θλίψη είναι αμαρτία, διότι, ως απουσία ειρήνης και χαράς, μαρτυρεί την παρουσία του πονηρού δαίμονος. Οι πνευματικοί εξετάζουν πάντοτε τις θλίψεις, τους πόνους, τις αποτυχίες ενός ανθρώπου, διότι αυτές ἐχουν μεγαλύτερη σημασία και από τις αμαρτίες. Ενεργούν πιο πολύ από όσο θα μπορούσε να ενεργήσει μία αμαρτία στην ζωή μας.

Η θλίψη έχει μεγάλη σημασία επειδή είναι η μεγαλύτερη παρουσία του εγώ και ένα από τα σπουδαιότερα διαβρωτικά στοιχεία της επικοινωνίας μας με τους ανθρώπους. Όταν προχωρήσει, μας χωρίζει από κάθε άνθρωπο και τελικώς και από τον Θεό.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Πηγή

Τρία είναι τα μεγάλα όπλα του διαβόλου κατά των χριστιανών

Τρία είναι τα μεγάλα όπλα του διαβόλου κατά των χριστιανών.
Η Άγνοια, δηλαδή η κατάσταση εκείνη όπου ο χριστιανός αγνοεί τον λόγο και των εντολών του Θεού.

Η Λήθη, δηλαδή ενώ ο άνθρωπος έμαθε και άκουσε τον Ευαγγελικό Λόγο, τον ξέχασε και τον τοποθέτησε στο περιθώριο της ζωής του.
Η Αμέλεια, δηλαδή η κατάσταση εκείνη όπου ο άνθρωπος ενώ έμαθε και θυμάται τον Λόγο του Θεού δεν τον κάνει πράξη στην ζωή του, διότι δεν υπάρχει αποφασιστικότητα και θέληση. Την θεωρία την γνωρίζει αλλά δεν την κάνει πράξη.

Ας μην επιτρέψουμε αδελφοί μου τον εαυτό μας να πέσει σε κάποια τέτοια ολέθρια, για την ψυχή μας, κατάσταση.
Ας μελετούμε τον Λόγο του Θεού, όχι όμως για να πάρουμε κάποιες θεωρητικές γνώσεις, αλλά για να ζήσουμε σύμφωνα με το θέλημα και τις εντολές του Θεού.

«Αν με αγαπάτε, θα τηρήσετε τις εντολές μου», είπε ο Χριστός. Ας δούμε λοιπόν την ζωή μας κι ας πάρουμε τις ανάλογες αποφάσεις ώστε να δείξουμε όχι με λόγια αλλά με έργα την αγάπη μας στον Σωτήρα μας Χριστό.

π. Παύλος Παπαδόπουλος

Πηγή

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

«Έξι ημέρες πριν από το Πάσχα πήγε ο Ιησούς στη Βηθανία, όπου ήταν ο Λάζαρος», στον οίκο της Μαρίας και της Μάρθας, «και του παρατέθηκε δείπνο από αυτούς»· η Μάρθα υπηρετούσε και ο Λάζαρος έτρωγε. Και αυτό ήταν απόδειξη της αληθινής αναστάσεως, το ότι μετά από πολλές ημέρες και ζούσε και έτρωγε. Άρα είναι φανερό, ότι το γεύμα γινόταν στην οικία της Μάρθας· δέχονται δηλαδή τον Ιησού επειδή ήταν φίλοι και αγαπώνταν από αυτόν.

Συνέχεια