• Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 3 
    ΔΩΡΕΑΝ ΕΔΩ !!



    English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



                    

  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Μπαρμπα-Πανώφ ο τσαγκάρης…

Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Πριν από πάρα πολλά χρόνια ζούσε ένας γέρος τσαγκάρης. Το όνομά του ήταν Πανώφ. Ο μπαρμπα-Πανώφ δεν ήταν πλούσιος. Όλη η περιουσία του ήταν ένα μικρό δωμάτιο που έβλεπε στον δρόμο του χωριού.

Η γυναίκα του είχε πεθάνει πριν από πολλά χρόνια και τα παιδιά του είχαν πια μεγαλώσει και είχαν φύγει από το σπίτι του. Δεν είχε πια κανένα κοντά του…

Είναι βράδυ παραμονής Χριστουγέννων. Ο μοναχικός ηλικιωμένος τσαγκάρης, μπαρμπα-Πανώφ, κατεβάζει από το ψηλό ράφι το παλιό καφέ βιβλίο, κάθεται στην αναπαυτική πολυθρόνα του και αρχίζει να διαβάζει…

Διαβάζει από το βιβλίο την ιστορία της γέννησης του Χριστού, την ιστορία δηλαδή των Χριστουγέννων. Καθώς διαβάζει, διάφορες σκέψεις περνούν από το μυαλό του…

Συνέχεια

Ώρα για παραμύθι…

Hypatia Theon

Μια φορά κι έναν καιρό τότε που η Ευρώπη ήταν καλυμμένη με δάση και επικίνδυνους, σκοτεινούς δρόμους οι κάτοικοι ενός χωριού, απορροφημένοι από τις εργασίες τους είχαν ξεχάσει τα Χριστούγεννα…οι μέρες περνούσαν, μπήκε ο Δεκέμβρης πέρασε, ξεκίνησε η νέα χρονιά, έφυγε ο χειμώνας, ήρθε η άνοιξη και το καλοκαίρι, έφτασε και το φθινόπωρο μα κανένας, άνδρας ή γυναίκα, δεν είχε χρόνο να σκεφτεί πως ο χρόνος κυλούσε χωρίς το χωριό να έχει γιορτάσει Χριστούγεννα … Τα παιδιά γκρίνιαξαν για τα Χριστούγεννα που δεν είχαν έρθει ακόμα, αλλά οι γονείς, χαμένοι στην αγωνία τους για τα χωράφια που έπρεπε να καλλιεργηθούν και για τα ζώα που έπρεπε να ταϊστούν, δεν έδωσαν σημασία στην γκρίνια των μικρών τους.

Συνέχεια

Ὁ δρόμος τῆς σωτηρίας

Dudko Demetrius Fr.

(1922- 2004)

Μοῦ τὸ διηγήθηκε μιὰ γυναίκα μὲ πανεπιστημιακὴ μόρφωση:

Στὶς δώδεκα τὰ μεσάνυχτα, χτύπησαν τὴν πόρτα στὴν Ἐκκλησία. Ἦταν μία γριούλα. Καὶ ζητοῦσε παπᾶ, νὰ πάει νὰ κοινωνήσει ἕναν ἄρρωστο.

Ὁ παπᾶς ἑτοιμάστηκε καὶ βγῆκε ἀμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σὲ ἕνα φτωχὸ σπιτάκι, τύπου παράγκας. Ἡ γριούλα ἀνοίγει τὴν πόρτα καὶ μπάζει τὸν ἱερέα σὲ ἕνα δωμάτιο.

Καὶ νὰ, ξαφνικὰ, ὁ παπᾶς εὑρίσκεται ἐκεῖ μόνος μὲ μόνο τὸν ἄρρωστο.

Ὁ ἄρρωστος τοῦ δείχνει μὲ χειρονομίες τὴν πόρτα καὶ σκούζει.

– Φύγε ἀπὸ ἐδῶ! Ποιὸς σὲ ἐκάλεσε; Ἐγὼ εἶμαι ἄθεος. Καὶ ἄθεος θὰ πεθάνω.

Ὁ παπᾶς τὰ ἔχασε.

– Μὰ δὲν ἦλθα ἀπὸ μόνος μου! Μὲ ἔκαλεσε ἡ γριά!

– Ποιὰ γριά; Ἐγὼ δὲν ξέρω καμμιὰ γριά!

Ὀ παπᾶς, καθὼς στέκει ἀπέναντί του, βλέπει ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι τοῦ ἄρρωστου, μία φωτογραφία μὲ τὴν γυναίκα ποὺ τὸν ἐκάλεσε.

Τοῦ λέει, ἐνῶ τοῦ δείχνει τὸ πορτραῖτο.

– Νὰ αὐτή!

– Ποιὰ αὐτή, Ξέρεις, τί λές, παπᾶ; Αὐτὴ εἶναι ἡ μάνα μου. Καὶ ἔχει πεθάνει χρόνια τώρα!

Γιὰ μιὰ στιγμὴ πάγωσαν καὶ οἱ δύο. Αἰσθάνθηκαν δέος. Ὁ ἄρρωστος ἄρχισε νὰ κλαίει. Καὶ ἀφοῦ ἔκλαψε, ζήτησε νὰ ἐξομολογηθῆ. Καὶ μετά, ἐκοινώνησε.

Ἡ μητέρα του εἶχε φροντίσει ἀπὸ τὸν οὐρανό, νὰ τοῦ δείξει τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.

ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ…

Πριν από πολύ καιρό στην Κίνα, μια κοπέλα παντρεύτηκε και πήγε να ζήσει με τον σύζυγό της στο σπίτι της πεθεράς της. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα , η κοπέλα διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να συμβιώσει με την πεθερά της. Ο χαρακτήρας τους ήταν πολύ διαφορετικός, και η κοπέλα εκνευριζόταν από πολλές από τις συνήθειες της πεθεράς της.Επιπλέον, η πεθερά επέκρινε διαρκώς τη κοπέλα.

Ο καιρός περνούσε αλλά η κοπέλα και η πεθερά συνέχιζαν να τσακώνονται και να διαφωνούν. Όμως αυτό που έκανε την κατάσταση ακόμη χειρότερη ήταν ότι σύμφωνα με την αρχαία κινεζική παράδοση, η κοπέλα έπρεπε να υπακούει τηνπεθερά και να εκπληρώνει την κάθε επιθυμία της. Η ένταση και τα νεύρα στο σπίτι προκαλούσαν θλίψη στον άτυχο σύζυγο. Η κοπέλα δεν μπορούσε να υπομένει άλλο την κακή διάθεση και την καταπίεση της πεθεράς της, και αποφάσισε να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Συνέχεια

Κάθε εμπόδιο για καλό;

Μια χήρα είχε μια μοναχοκόρη που ήταν πανέμορφη και είχε κατεξοχήν πολύ ωραία φωνή. Βλέποντας η μάνα, ότι έχει μια κόρη »καναρίνι», σκέφτηκε να την αξιοποιήσει στο τραγούδι. Όνειρό της ήταν, να την έβλεπε να τραγουδάει στην σκάλα του Μιλάνου!

Έτσι με την βοήθεια κάποιου Αθηναίου πολιτικού, κατόρθωσε η μάνα να βρει μια άκρη στο θέμα αυτό και έκλεισε εισιτήριο για την κόρη της, με προορισμό την Ιταλία.
Όμως την ημέρα της αναχωρήσεως, η κόρη δεν μπόρεσε να σηκωθεί από το κρεβάτι, αλλά έμεινε παράλυτος στο κρεβάτι!

Συνέχεια

Μπορούμε κι εμείς να κάνουμε θαύματα;

Ρώτησε κάποιος έναν άγιο άνθρωπο:

Πως μπορούμε να κάνουμε θαύματα;

Και ο άγιος άνθρωπος απάντησε: 

Εάν μάθεις κάποιον να διαβάζει το ευαγγέλιο, έχεις ανοίξει τα μάτια ενός τυφλού.

Εάν μάθεις κάποιον να βοηθά τους αναγκεμένους, έχεις θεραπεύσει ένα παράλυτο.

Εάν μάθεις κάποιον να πηγαίνει στην εκκλησία, έχεις θεραπεύσει έναν ανάπηρο.

Εάν οδηγήσεις κάποιν σε μετάνοια, έχεις αναστήσεις ένα νεκρό.

Τώρα πήγαινε και κάνε θαύματα!

Μητροπολίτης Νιγηρίας Αλέξανδρος

Πηγή

Η αλεπουδίτσα..

Στην Αίγυπτο όπου υπήρχαν στη βαθιά χριστιανική αρχαιότητα πολλά μεγάλα μοναστήρια, ζούσε ένας μοναχός που ήταν φίλος με έναν αγράμματο απονήρευτο αγρότη-φελάχο. Μια μέρα ο φελάχος είπε στο μοναχό:

«Κι εγώ λατρεύω το Θεό που δημιούργησε αυτό τον κόσμο! Κάθε απόγευμα χύνω σε μια γαβάθα κατσικίσιο γάλα και το βάζω κάτω από ένα φοίνικα. Το βράδυ ο Θεός έρχεται και πίνει το γαλατάκι μου. Του αρέσει πάρα πολύ! Ούτε μια φορά δεν έμεινε κάτι στη γαβάθα».

Όταν άκουσε αυτά τα λόγια ο μοναχός, δε μπόρεσε να μη γελάσει. Καλόψυχα και κατανοητά εξήγησε στο φίλο του ότι ο Θεός δε χρειάζεται κατσικίσιο γάλα.

Όμως ο αγρότης επέμενε με πείσμα στο δικό του. Τότε ο μοναχός πρότεινε την επόμενη νύχτα να παρακολουθήσουν κρυφά τι συμβαίνει, όταν αφήσουν τη γαβάθα με το γάλα κάτω από τον φοίνικα.

Συνέχεια

Η ευγνωμοσύνη..(μια ιστορία που διδάσκει..)

«Ο τελευταίος βασιλιάς, μιας φυλής, είχε δέκα άγρια ​​σκυλιά, τα χρησιμοποιούσε για να βασανίσει και να ταΐσει οποιονδήποτε από τους υπηρέτες του που έκαναν λάθος.

Ένας από τους υπηρέτες έκανε ένα τόσο μεγάλο λάθος που δεν άρεσε καθόλου στον βασιλιά.  Γι’ αυτό διέταξε να πετάξουν τον υπηρέτη στα σκυλιά.

Ο υπηρέτης είπε: «Σε υπηρετώ δέκα χρόνια και με ανταμείβεις έτσι.  Δώσε μου σε παρακαλώ δέκα μέρες πριν με πετάξεις στα σκυλιά» και του έδωσε ο βασιλιάς.

Συνέχεια

Ὁ καλός ὁ Χριστιανός βλέπει τόν ἑαυτόν του

"Κάποτε ἕνας Χριστιανός ἠθέλησε νά ἐρωτήσει τόν βασιλιᾶ ἐάν σωθεῖ.

Καί ὁ βασιλιᾶς ἐπειδή ἦτο καί αὐτός Χριστιανός, τοῦ εἶπε:

– Ἐάν σωθεῖς, πρέπει νά κάνεις τοῦτο πού θά σοῦ πῶ:
θά ξεκινήσεις τήν τάδε ἡμέρα καί θά πάρεις ἕνα δοχεῖο μέ λάδι καί θά κατέβεις εἰς τήν πόλη.
Καί θά σέ ἔχω κοντά σου, δύο στρατιῶτες μέ τό σπαθί.

Ἐάν χύσεις μία σταγόνα ἀπό τα λάδι ἐκεῖνο, θά σοῦ κόψουν τό κεφάλι!

Ἐάν δέν χύσεις οὔτε μία σταγόνα ἀπό τό λάδι ἐκεῖνο καί κάνεις τόν γῦρο μέσα εἰς τήν πόλη καί ἐπιστρέψεις ἐδῶ καί δέν χύσεις τίποτε, τότε θά σοῦ πῶ καί τόν τρόπο πού θά σωθεῖς!

Πραγματικά ἦρθε ἡ καθορισμένη μέρα, ἐπῆρε τό δοχεῖο μέ τό λάδι, γεμᾶτο ἕως πάνω καί ξεκίνησε νά κατέβει εἰς τήν πόλη, ἀλλά ἦταν τόσο προσεκτικός, οὕτως ὥστε, δέν ἔχυσε οὔτε μία σταγόνα λαδιοῦ!

Ὅταν ἐπέστρεψε εἰς τό παλάτι, τοῦ λέγει ὁ βασιλιᾶς:

– Τί εἶδες εἰς τήν πόλη;

– Τίποτα δέν εἶδα!

– Γιατί;

– Διότι πρόσεχα νά μήν χύσω τό λάδι…

– Αὐτό πρέπει νά κάνεις καί ἐσύ γιά νά σωθεῖς!

Νά βλέπεις τό λάδι τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς σου πού κρατᾶς καί ὄχι τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι.

Ὁ κάθε ἕνας νά βλέπει τή σωτηρία του, νά βλέπει πώς θά σωθεῖ καί ὄχι τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι.

Ὁ καλός ὁ Χριστιανός βλέπει τόν ἑαυτόν του, δέν βλέπει τούς ἄλλους…"

Διήγηση μακαριστού Γέροντα Σάββα Αχιλλέως

Νηστεύουν τα σπουργίτια; (Μια συγκινητική ιστορία)

-‘Έλα ρε μάνα τώρα, που νηστεύουν τα σπουργίτια τον 15αύγουστο …ΚΙ ΌΜΩΣ..
Ήταν ένα ζεστό καλοκαιριάτικο μεσημέρι του Ιούνη του 2019  Είπα να πάω να δω λίγο τη μάνα μου.


Την είδα να κρατά ένα δισκάκι με δυο φέτες βρεγμένο ψωμί. Προχωρούσε αργά με μικρά βήματα στην αυλή του σπιτιού μας . Απίθωσε με τρεμάμενα χέρια το ψωμί στον φούρνο.
Μα τι έκανε;

Συνέχεια

Τίποτα δεν είδα..

Κάποτε ἕνας Χριστιανός ἠθέλησε νά ἐρωτήσει τόν βασιλιᾶ ἐάν σωθεῖ. Καί ὁ βασιλιᾶς ἐπειδή ἦτο καί αὐτός Χριστιανός, τοῦ εἶπε:

– Ἐάν σωθεῖς, πρέπει νά κάνεις τοῦτο πού θά σοῦ πῶ: θά ξεκινήσεις τήν τάδε ἡμέρα καί θά πάρεις ἕνα δοχεῖο μέ λάδι καί θά κατέβεις εἰς τήν πόλη. Καί θά σέ ἔχω κοντά σου, δύο στρατιῶτες μέ τό σπαθί. Ἐάν χύσεις μία σταγόνα ἀπό τα λάδι ἐκεῖνο, θά σοῦ κόψουν τό κεφάλι! Ἐάν δέν χύσεις οὔτε μία σταγόνα ἀπό τό λάδι ἐκεῖνο καί κάνεις τόν γῦρο μέσα εἰς τήν πόλη καί ἐπιστρέψεις ἐδῶ καί δέν χύσεις τίποτε, τότε θά σοῦ πῶ καί τόν τρόπο πού θά σωθεῖς!

Πραγματικά ἦρθε ἡ καθορισμένη μέρα, ἐπῇρε,ἐπῆρε τό δοχεῖο μέ τό λάδι, γεμᾶτο ἕως πάνω καί ξεκίνησε νά κατέβει εἰς τήν πόλη, ἀλλά ἦταν τόσο προσεκτικός, οὕτως ὥστε, δέν ἔχυσε οὔτε μία σταγόνα λαδιοῦ!

Ὅταν ἐπέστρεψε εἰς τό παλάτι, τοῦ λέγει ὁ βασιλιᾶς:

– Τί εἶδες εἰς τήν πόλη;

– Τίποτα δέν εἶδα!

– Γιατί;

– Διότι πρόσεχα νά μήν χύσω τό λάδι…

– Αὐτό πρέπει νά κάνεις καί ἐσύ γιά νά σωθεῖς! Νά βλέπεις τό λάδι τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς σου πού κρατᾶς καί ὄχι τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι. Ὁ κάθε ἕνας νά βλέπει τή σωτηρία του, νά βλέπει πώς θά σωθεῖ καί ὄχι τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι. Ὁ καλός ὁ Χριστιανός βλέπει τόν ἑαυτόν του, δέν βλέπει τούς ἄλλους…

Διήγηση μακαριστού Γέροντα Σάββα Αχιλλέως

Πηγή

Στό ἀπόσπασμα (ἀπό τήν ζωή τοῦ Ντοστογιέφσκυ)

Dostoyefsky Fyodor

 

Ωστόσο, καλύτερα λέω να σας διηγηθώ για μία άλλη μου συνάντηση που είχα πέρυσι μ’ έναν άνθρωπο. Υπήρχε κάτι παράξενο σ’ όλ’ αυτά, ιδιαίτερα παράξενο γιατί σπάνια τυχαίνει κάτι τέτοιο. Ο άνθρωπος αυτός έφτασε μία φορά ίσαμε τον τόπο των εκτελέσεων και του είχαν διαβάσει κιόλας την απόφαση του τουφεκισμού του για κάποιο πολιτικό έγκλημα. Κάπου είκοσι λεπτά αργότερα του διάβασαν και την απόφαση απονομής χάριτος και του ορίστηκε μία άλλη ποινή, ωστόσο όμως αυτός, στο διάστημα εκείνο, ανάμεσα στις δυό αποφάσεις, μέσα στα είκοσι κείνα λεπτά, η τουλάχιστον στα δέκα πέντε, έζησε με την απόλυτη βεβαιότητα πως από στιγμή σε στιγμή θα πεθάνει.

Συνέχεια

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ…

Ο Δρ Μαρκ, ήταν διάσημος ογκολόγος. Μια μέρα πέταξε σε ένα σημαντικό συνέδριο σε άλλη πόλη, όπου θα του απονεμηθεί ιατρικό βραβείο. Ωστόσο, μία ώρα μετά την απογείωση, υπήρξε αναγκαστική προσγείωση στο πλησιέστερο αεροδρόμιο. Ο γιατρός νοίκιασε αυτοκίνητο και πήγε στο συνέδριο.


Λίγο μετά που έφυγε, ο καιρός χάλασε και ήρθε μια άσχημη καταιγίδα. Λόγω ισχυρής βροχής, το ίντερνετ εξαφανίστηκε στο navigator, έστριψε ανάποδα και χάθηκε.
Μετά από δύο ώρες οδήγησης, συνειδητοποίησε ότι είχε χαθεί. Ήταν πεινασμένος και κουρασμένος σαν κόλαση έτσι αποφάσισε να βρει κάπου να μείνει . Τελικά βρήκε ένα μικρό σπίτι. Απελπισμένος, βγήκε από το αυτοκίνητο και χτύπησε την πόρτα.


Μια γυναίκα άνοιξε την πόρτα.

Συνέχεια

Η ΠΟΝΤΙΑ ΓΙΑΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

Άγιοι Πόντου66623Ήταν ένα απόγευμα της δεκαετίας του ογδόντα. Καθόμουν στο μπαρ του ξενοδοχείου που εργαζόμουν ως υπάλληλος στην Reception, στην κωμόπολη Αλάνια (Alanya) της Αττάλιας (Antalya). Εκείνη τη μέρα δεν είχα βάρδια. Παρόλο που υπήρξε κίνηση στο ξενοδοχείο, κατέπεσα σε μία αδράνεια.
Το να πάρω παραγγελίες, να δέχομαι πελάτες, να καταγράφω ταυτότητες, να συμπληρώνω φόρμες, να απαντάω στα τηλέφωνα κλπ. όλα αυτά με αγανάκτησαν. Παρήγγειλα ένα ποτό και σύρθηκα σε μια γωνιά. Μια ανυπότακτη νοσταλγία, είχε περικυκλώσει τον εγκέφαλο μου. Είχα επιθυμήσει το χωριό μου.

Συνέχεια

ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ

Ήταν κάποτε μία κυρία, η οποία αγαπούσε το κουτσομπολιό, που προσήλθε με μετάνοια να εξομολογηθεί σε κάποιον ιερέα. Ο ιερέας την καλοδέχτηκε, έβαλε το πετραχήλι του και την παρότρυνε να αρχίσει να του λέγει τα λάθη της. Ωστόσο, η γυναίκα κόμπιαζε.

Μετά από λίγη ώρα και μετά από τα πειστικά λόγια του ιερέως ότι δεν χρειάζεται να ντρέπεται ή να φοβάται να ομολογήσει τα λάθη της, η γυναίκα άρχισε να του διηγείται τα λόγια, τις κατακρίσεις και κάθε λογής κουτσομπολιό που σε όλη της την ζωή έλεγε για ανθρώπους που είτε τους γνώριζε είτε δεν τους είχε συναντήσει ποτέ.

Συνέχεια