• Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 2 
    ΔΩΡΕΑΝ ΕΔΩ !!



                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Όταν βρεις το Χριστό, έχεις τα πάντα…

Μέσω της αγάπης προς τον αδελφό μας θα κατορθώσουμε να αγαπήσουμε το Θεό. Η θεία χάρις έρχεται μέσω του αδελφού.

Όταν βρεις το Χριστό, έχεις τα πάντα, δε θέλεις τίποτε άλλο.

Όπου υπάρχει η αγάπη του Χριστού, εξαφανίζεται η μοναξιά, είσαι ειρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος, ούτε μελαγχολία, ούτε αρρώστια, ούτε άγχος, ζεις στα άστρα, στο άπειρο, στον ουρανό με τους αγγέλους, με τους αγίους, στη γη με τους ανθρώπους, με τα φυτά, με τα ζώα, με όλους, με όλα.

Όταν έρθει ο Χριστός στην καρδιά, η ζωή αλλάζει, τα πάθη εξαφανίζονται. Ο Χριστός είναι το παν».

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Η κακή μας σκέψη η κακή μας διάθεση επηρεάζει τους άλλους..

Πολλές φορές αγανακτούμε και λέμε στον άλλο: «Δεν φοβάσαι τη δικαιοσύνη του Θεού, δεν φοβάσαι μη σε τιμωρήσει;».

  Άλλη φορά πάλι λέμε: «Ο Θεός δεν μπορεί θα σε τιμωρήσει γι’ αυτό που έκανες» ή «Θεέ μου, μην κάνεις κακό σ’ αυτόν τον άνθρωπο γι’ αυτό που μου έκανε» ή «Να μην πάθει αυτό το πράγμα ο τάδε».


Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, έχομε βαθιά μέσα μας την επιθυμία να τιμωρηθεί ο άλλος. Αντί, όμως να ομολογήσομε το θυμό μας για το σφάλμα του, παρουσιάζουμε με άλλον τρόπο την αγανάκτησή μας και, δήθεν, παρακαλούμε τον Θεό γι’ αυτόν. Έτσι, όμως, στην πραγματικότητα καταριόμαστε τον αδελφό.
Κι αν, αντί να προσευχόμαστε, λέμε, «να το βρεις απ’ τον Θεό, να σε πληρώσει ο Θεός για το κακό που μου έκανες», και τότε πάλι ευχόμαστε να τον τιμωρήσει ο Θεός. Ακόμη και όταν λέμε, «ας είναι βλέπει ο Θεός», η διάθεση της ψυχής μας ενεργεί κατά ένα μυστηριώδη τρόπο, επηρεάζει την ψυχή του συνανθρώπου μας και αυτός παθαίνει κακό.


  Καταλάβατε, λοιπόν πώς οι κακές μας σκέψεις, η κακή μας διάθεση επηρεάζουν τους άλλους; Γι’ αυτό πρέπει να βρούμε και τον τρόπο να καθαρίσομε το βάθος του εαυτού μας από κάθε κακία. Όταν η ψυχή μας είναι αγιασμένη, ακτινοβολεί το καλό. Στέλνομε τότε σιωπηλά την αγάπη μας χωρίς να λέμε λόγια.
Ο Χριστός ποτέ δεν θέλει το κακό. Αντίθετα παραγγέλλει: «Ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς.

Από το βιβλίο: «Βίος και Λόγοι του Γέροντος Πορφυρίου»

Πηγή

Διδαχές αγ. Πορφυρίου (2ο μέρος)

Υπάρχει, όμως, ένα μυστικό. Υπάρχει κάποιος τρόπος ν΄ απαλλαγεί ο άνθρωπος απ΄ αυτό το κακό.

Ο τρόπος αυτός είναι η γενική εξομολόγηση,

η οποία γίνεται με την χάρι του Θεού. Μπορεί, δηλαδή, να σου πει ο πνευματικός:

– Πώς θα ήθελα να ήμασταν σ΄ ένα ήσυχο μέρος, να μην είχα ασχολίες και να μου έλεγες τη ζωή σου απ΄ την αρχή, από τότε που αισθάνθηκες τον εαυτό σου, όλα τα γεγονότα που θυμάσαι και ποια ήταν η αντιμετώπισή τους από σένα,
όχι μόνο τα δυσάρεστα αλλά και τα ευχάριστα,
όχι μόνο τις αμαρτίες αλλά και τα καλά.
  Και τις επιτυχίες και τις αποτυχίες.

Όλα. Όλα όσα απαρτίζουν τη ζωή σου.

Συνέχεια

Διδαχές αγ. Πορφυρίου (1ο μέρος)

Δεν ευθύνεται μονάχα ο άνθρωπος για τα παραπτώματά του.

Τα λάθη, οι αμαρτίες και τα πάθη δεν είναι μόνο προσωπικά βιώματα του εξομολογούμενου.

Ο κάθε άνθρωπος έχει πάρει μέσα του και τα βιώματα των γονέων του
και ειδικά της μητέρας,
δηλαδή το πώς ζούσε η μητέρα,
όταν τον κυοφορούσε,
  αν στενοχωριόταν,
τι έκανε,
αν κουραζόταν το νευρικό της σύστημα,
αν είχε χαρά,
αν είχε θλίψη,
αν είχε μελαγχολία.

Συνέχεια

Ὁ καλός ὁ Χριστιανός βλέπει τόν ἑαυτόν του

"Κάποτε ἕνας Χριστιανός ἠθέλησε νά ἐρωτήσει τόν βασιλιᾶ ἐάν σωθεῖ.

Καί ὁ βασιλιᾶς ἐπειδή ἦτο καί αὐτός Χριστιανός, τοῦ εἶπε:

– Ἐάν σωθεῖς, πρέπει νά κάνεις τοῦτο πού θά σοῦ πῶ:
θά ξεκινήσεις τήν τάδε ἡμέρα καί θά πάρεις ἕνα δοχεῖο μέ λάδι καί θά κατέβεις εἰς τήν πόλη.
Καί θά σέ ἔχω κοντά σου, δύο στρατιῶτες μέ τό σπαθί.

Ἐάν χύσεις μία σταγόνα ἀπό τα λάδι ἐκεῖνο, θά σοῦ κόψουν τό κεφάλι!

Ἐάν δέν χύσεις οὔτε μία σταγόνα ἀπό τό λάδι ἐκεῖνο καί κάνεις τόν γῦρο μέσα εἰς τήν πόλη καί ἐπιστρέψεις ἐδῶ καί δέν χύσεις τίποτε, τότε θά σοῦ πῶ καί τόν τρόπο πού θά σωθεῖς!

Πραγματικά ἦρθε ἡ καθορισμένη μέρα, ἐπῆρε τό δοχεῖο μέ τό λάδι, γεμᾶτο ἕως πάνω καί ξεκίνησε νά κατέβει εἰς τήν πόλη, ἀλλά ἦταν τόσο προσεκτικός, οὕτως ὥστε, δέν ἔχυσε οὔτε μία σταγόνα λαδιοῦ!

Ὅταν ἐπέστρεψε εἰς τό παλάτι, τοῦ λέγει ὁ βασιλιᾶς:

– Τί εἶδες εἰς τήν πόλη;

– Τίποτα δέν εἶδα!

– Γιατί;

– Διότι πρόσεχα νά μήν χύσω τό λάδι…

– Αὐτό πρέπει νά κάνεις καί ἐσύ γιά νά σωθεῖς!

Νά βλέπεις τό λάδι τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς σου πού κρατᾶς καί ὄχι τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι.

Ὁ κάθε ἕνας νά βλέπει τή σωτηρία του, νά βλέπει πώς θά σωθεῖ καί ὄχι τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι.

Ὁ καλός ὁ Χριστιανός βλέπει τόν ἑαυτόν του, δέν βλέπει τούς ἄλλους…"

Διήγηση μακαριστού Γέροντα Σάββα Αχιλλέως

Χρειάζονται οι θλίψεις;

Όταν ο Θεός θελήσει να βοηθήσει μία ψυχή βασανισμένη,

δεν την απαλλάσσει από τις θλίψεις, αλλά της χαρίζει υπομονή.

Όλοι οι Άγιοι στην θλίψη εδοκιμάσθηκαν και όχι στην χαρά.

Και ο Χριστός στους μακαρισμούς την θλίψη εμακάρισε και όχι την χαρά.

*Να ευχώμεθα ο Θεός να μας δίνη υπομονή και όχι να μας πάρει τα βάσανα,*

γιατί αυτά μας πηγαίνουν στον Παράδεισο.

Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Τι πρέπε να κάνουμε, για να σωθούμε;

image

Πριν από μερικά χρόνια, κάποιοι ρώτησαν τον π. Παΐσιο:

–" Γέροντα σε αυτή την κοινωνία που ζούμε, Τι πρέπε να κάνουμε, για να σωθούμε;

Τότε ο Γέροντας τους διηγήθηκε το εξής περιστατικό:

Ακούστε, παιδιά μου, στην αρχή του αιώνα μας, στο Άγιο Όρος φούντωσε μια τεράστια φωτιά και απείλησε το Ρωσικό μοναστήρι.

Συνέχεια

Άγιος Πορφύριος, η ζωή του – ντοκυμαντέρ

Αν ήξερες τήν δική σου αρρώστια, δέν Θά ήξερες τήν αρρώστια τών άλλων…

Γέροντα, συχνά βλέπω τά ελαττώματα τών άλλων καί τους κρίνω.


-Τήν αρρώστια τήν δική σου τήν ξέρεις;
-Όχι.
-Γι’ αυτό ξέρεις τήν αρρώστια των άλλων.
Αν ήξερες τήν δική σου αρρώστια, δέν Θά ήξερες τήν αρρώστια τών άλλων. Δέν λέω νά μή συμμετέχης στον πόνο τους, ἀλλά νά μήν ἀσχολήσαι μέ τά σφάλματα τους.
Αν ό άνθρωπος δέν άσχολήται μέ τον εαυτό του, ό πειρασμός θά τοῦ άνοιξη δουλειά νά ἀσχολήται μέ τούς άλλους.


Αν όμως κάνει δουλειά στον εαυτό του, τότε γνωρίζει τον εαυτό του, γνωρίζει καί τον άλλον. Διαφορετικά, μέ τά λανθασμένα συμπεράσματα πού βγάζει από τον εαυτό του κρίνει λανθασμένα καί τούς άλλους.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου.

Πηγή

Άγιος Παΐσιος: Κάνε τον πόνο του συνανθρώπου σου δικό σου πόνο…

Κάνε τον πόνο του συνανθρώπου σου δικό σου πόνο.

Ο Θεός κάνει το θαύμα, όταν συμμετέχει κανείς με την καρδιά του στον πόνο του άλλου. Και μόνο ένας καρδιακός αναστεναγμός για τον πλησίον σου φέρει θετικά αποτελέσματα και αξίζει για ώρες προσευχής.

Η Θεϊκή πληροφορία της ευπρόσδεκτης προσευχής είναι η Θεία παρηγοριά που νιώθει μετά την προσευχή ο άνθρωπος.
Μερικές φορές παρατηρείται ακόμη και στις σχέσεις των πνευματικών ανθρώπων το εξής: Πάει να πει ένας τον πόνο του σε κάποιον και αυτός δεν θέλει να τον ακούσει, για να μην στερηθεί την χαρά του.

Μπορεί να προσποιηθεί ότι είναι βιαστικός ή να αλλάξει κουβέντα, για να έχει την ησυχία του. Αυτό είναι τελείως σατανικό. Σαν να πεθαίνει ο άλλος δίπλα μου και εγώ να πηγαίνω πιο πέρα και να τραγουδώ. Πού είναι το «κλαίειν μετά κλαιόντων» (Ρωμ. 12,15);

Πηγή

Οι θλίψεις στη ζωή μας

Είναι αδύνατον επάνω στη γη να αποφύγεις τις θλίψεις.

Όποιος όμως παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού εκείνος εύκολα τις υπομένει. Βλέπει τις θλίψεις αλλά ελπίζει στον Κύριο και αυτές περνούν.

Όταν η Παναγία βρισκόταν κοντά στον Σταυρό η θλίψη Της ήταν ακατάληπτα μεγάλη γιατί Αυτή αγαπούσε τον Υιό της περισσότερο απ΄ ό,τι μπορεί κανείς να φαντασθεί!

Κι εμείς γνωρίζουμε πως όσο μεγαλύτερη είναι η αγάπη τόσο μεγαλύτερη είναι και η οδύνη.

Κατά την ανθρώπινη φύση η Θεοτόκος δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να υπομείνει τις θλίψεις Της·

Παραδόθηκε όμως στο θέλημα του Θεού και το Άγιο Πνεύμα Την ενίσχυσε να αντέξει τον πόνο Της.

Μετά δέ την Ανάληψη του Κυρίου η Παναγία έγινε η μεγάλη παρηγοριά στις θλίψεις για όλο το λαό του Θεού!

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Πηγή

Να μη δικαιολογούμε τα πάθη μας

Άγιος Παΐσιος

– Γέροντα, μερικοί νομίζουν ότι δεν έχουν προϋποθέσεις για να κάνουν πνευματική ζωή και λένε: «Ουκ αν λάβης παρά του μη έχοντος».

Αν λένε κιόλας ότι τους βαραίνουν πάθη κληρονομικά και δικαιολογούν τον εαυτό τους, αυτό είναι ακόμη χειρότερο.

– Και όταν, Γέροντα, κάποιον όντως τον βαραίνουν;

– Κοίταξε να σού πώ: Ο κάθε άνθρωπος έχει κληρονομικές καταβολές καλές και κακές.

Πρέπει να αγωνισθή να απαλλαγή από τα ελαττώματά του και να καλλιεργήση τα καλά που έχει, για να γίνη μια αληθινή, χαριτωμένη εικόνα του Θεού.

Συνέχεια

Η ευχή των γονέων – η μεγαλύτερη κληρονομιά για τα παιδιά

Η ευχή των γονέων είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά για τα παιδιά. Για αυτό φροντίζουν να έχουν την ευχή των γονέων. Δεν είδες ο Ιακώβ, μέχρι πού έφθασε, για να πάρη την ευλογία του πατέρα του; Και προβιά φόρεσε!

Ειδικά η ευχή της μάνας είναι μεγάλο πράγμα!

Κάποιος έλεγε: «Κάθε λόγος της μητέρας μου είναι και μια λίρα χρυσή». Να, και πριν από καιρό πόση εντύπωση μου έκανε κάποιος από το Γιοχάνεσμπουργκ! Ήρθε στο Καλύβι το φθινόπωρο.

Συνέχεια

Πώς θα αυξηθώ πνευματικά;

Κάποτε στο Άγιο Όρος ρώτησα έναν Γέροντα :
«Πώς θα αυξηθώ πνευματικά; » και μου έδωσε μια απάντηση που με ξάφνιασε :


«Με τις πέτρες και τα χώματα του τόπου σου».
Δεν το καταλαβαίνω Γέροντα του λέω, εξηγείστε το.


«Με τους ανθρώπους της καθημερινότητας σου και τις καταστάσεις που δημιουργούνται στη ζωή σου. Με αυτές τις πέτρες και τα χώματα του τόπου σου θα χτίσεις την πνευματική σου οικοδομή. Μην τρέχεις μακριά για να τα κουβαλήσεις, δίπλα σου είναι, αρκεί να καταλάβεις ότι κανένας άνθρωπος και καμιά κατάσταση καλή ή κακή δεν έρχεται τυχαία στη ζωή σου. Όλοι και όλα συνεργούν για την οικοδομή σου».


Πόσο απλό ακούγεται αλλά και πόσο δύσκολα εφαρμόζεται στην καθημερινότητα μας, ειδικά στις μέρες μας που η σύγχρονη αρρωστημένη νοοτροπία χωρίζει τους ανθρώπους σε αρνητικούς και θετικούς.

Πηγή

Ζώντας στη αγάπη του Θεού, μπήκε στη σφαίρα της αγάπης του κόσμου..

«Είδα πολλούς ερημίτες στο Άγιο Όρος.

Και ζήσαμε κι εμείς μαζί με τον γέροντά μας στην έρημο.

Αλλά την πτωχεία, την ακτημοσύνη,

την ασκητικότητα αυτού του ανθρώπου, δεν την είδα πουθενά.

Δεν είχε απολύτως τίποτα!

Τίποτα απολύτως!

Ελάχιστα βιβλία και ελάχιστα σκεπάσματα,

τα οποία χρησίμευαν για τη θέρμανση του χειμώνα.

Και από τρόφιμα σχεδόν τίποτα.

Αυτή ήταν η κατοικία του, αυτή η καλύβη.

Συνέχεια