• Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 1 
    ΔΩΡΕΑΝ
    ΕΔΩ !!


                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Ἡ πιὸ εὔκολη ἁμαρτία

Άγιος Δωρόθεος

Ἅγιος Δωρόθεος

Συμβαίνει νὰ κάνει κάποιος ἀδελφὸς μερικὰ πράγματα μὲ ἁπλότητα. Αὐτὴ, ὅμως, ἡ ἁπλότητα εὐαρεστεῖ στὸ Θεὸ περισσότερο ἀπὸ ὁλόκληρη τὴ δική σου ζωή.

Καὶ σὺ κάθεσαι καὶ τὸν κατακρίνεις καὶ κολάζεις τὴ ψυχή σου; Καὶ ἂν κάποτε ὑποκύψει στὴν ἁμαρτία, πῶς μπορεῖς νὰ ξέρεις πόσο ἀγωνίστηκε καὶ πόσο αἷμα ἔσταξε, πρὶν κάνει τὸ κακό, ὥστε νὰ φτάνει νὰ μοιάζει ἡ ἁμαρτία του σχεδὸν σὰν ἀρετὴ στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ;

Γιατί ὁ Θεὸς βλέπει τὸν κόπο του καὶ τὴ θλίψη ποὺ δοκίμασε, ὅπως εἶπα, πρὶν νὰ κάνει τὸ κακό καὶ τὸν ἐλεεῖ καὶ τὸν συγχωρεῖ. Καὶ ὁ μὲν Θεὸς τὸν ἐλεεῖ, ἐσὺ δὲ τὸν κατακρίνεις καὶ χάνεις τὴ ψυχή σου; Ποῦ ξέρεις ἀκόμα, καὶ πόσα δάκρυα ἔχυσε γι’ αὐτό ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;

Καὶ σὺ μὲν ἔμαθες τὴν ἁμαρτία, δὲν ξέρεις ὅμως τὴ μετάνοια. Μερικὲς φορὲς, μάλιστα, δὲν κατακρίνουμε μόνο ἀλλὰ καὶ ἐξουθενώνουμε.

Ἐξουθένωση εἶναι ὅταν, ὄχι μόνον κατακρίνει κανεὶς κάποιον ἀλλὰ καὶ τὸν ἐκμηδενίζει, σὰν νὰ τὸν ἀποστρέφεται καὶ τὸν σιχαίνεται, σὰν κάτι ἀηδιαστικό.

Συνέχεια

Δῶστε, δῶστε στοὺς φτωχούς!

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Ξέρω ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς συγκεντρωμένους πάλι θὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅταν μιλοῦμε γι᾿ αὐτά, καὶ θὰ ποῦν «Μή, σὲ παρακαλῶ, μὴ γίνεσαι φορτικὸς καὶ βαρετὸς στοὺς ἀκροατές· ἄφησέ το στὴ συνείδηση τοῦ καθενός, ἄφησέ το στὴν κρίση τῶν ἀκροατῶν· ἔτσι τώρα μᾶς ντροπιάζεις, μᾶς κάνεις νὰ κοκκινίζουμε!…».

Ἀλλ᾿ ὄχι! Αὐτὰ τὰ λόγια δὲν τὰ ἀνέχομαι! Γιατί οὔτε ὁ Παῦλος ντρεπόταν νὰ ἐνοχλῇ συνέχεια γιὰ τέτοια πράγματα καὶ νὰ ζητᾶ σὰν ζητιάνος. Ἐὰν ἔλεγα τοῦτο, δηλαδὴ δός μου, φέρε γιὰ τὸ σπίτι μου, ἴσως νά ῾ταν ντροπή. Ἂν καὶ οὔτε τότε θά ῾ταν ντροπή. «Οἱ γὰρ τῷ θυσιαστηρίῳ», λέγει, «προσεδρεύοντες, τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται» (Α´ Κορ. 9,13). Πλὴν ὅμως πιθανὸν νὰ μὲ κατηγοροῦσε κάποιος, ὅτι μιλῶ γιὰ τὸν ἑαυτὸ μου· τώρα ὅμως παρακαλῶ γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, μᾶλλον ὄχι γι᾿ αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται, ἀλλὰ γιὰ σᾶς ποὺ δίνετε· γι᾿ αὐτὸ καὶ μιλῶ χωρὶς νὰ ντρέπομαι

Συνέχεια

Ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Μοτοβίλωφ Νικόλαος

Ἡ συνομιλία τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ μὲ τὸν Μοτοβίλωφ

(Ὁ κτηματίας Νικόλαος Μοτοβίλωφ, πού τό 1831 θεραπεύθηκε θαυματουργικά ἀπό σοβαρή ἀσθένεια μέ τήν προσευχή τοῦ ὁσίου Σεραφείμ, ἀπέκτησε τήν εὔνοιά του καί ἀξιώθηκε νά συζητήση πολύ μαζί του γύρω ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα. Τή συζήτησί του αὐτή κατέγραψε σέ σημειώσεις, οἱ ὁποῖες παρέμειναν στή μονή Ντιβέγιεβο περισσότερο ἀπό ἑξῆντα χρόνια. Τό 1902 τίς παρέλαβε ὁ Σ.Α. Νεῖλος ἀπό τή γερόντισσα Ἑλένα Νικαλάεβνα, χήρα τοῦ Μοτοβίλωφ, καί μέ τήν ἄδεια τῆς ἡγουμένης Μαρίας τίς ἔφερε στό φῶς τῆς δημοσιότητος τό 1903 στά «Μοσχοβίτικα χρονικά» τοῦ Ἰουλίου μέ τόν τίτλο: «Τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἀναπαυόταν φανερά στόν πατέρα Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, στή συζήτησί του γιά τόν σκοπό τῆς χριστιανικῆς ζωῆς».

Ἀργότερα οἱ σημειώσεις αὐτές ἀναδημοσιεύθηκαν ἀπό τόν Λ. Ντενίσωφ στό βιβλίο του «Ὁ βίος τοῦ ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ» καί ἀπό τόν πατέρα Π. Φλορένσκυ στό ἔργο του «Στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας».)

Συνέχεια

Άγιε Δαυίδ, από εδώ είναι ο πατήρ Ιωσήφ και ο πατήρ Αθανάσιος από το Άγιον Όρος…!!

Περιγράφει ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος για τον Άγιο Ιάκωβο.

Tην πρώτη φορά, πήγαμε με τον Γέροντα τον Ιωσήφ (Βατοπαιδινό) να τον δούμε.

Είχαμε τότε πολλά προβλήματα στη μονή Βατοπαιδίου, ήταν ιδιόρυθμο το μοναστήρι και τα γεροντάκια εκεί μας δυσκόλεψαν πάρα πολύ, είμαστε και εμείς άπειροι, και κάναμε και εμείς πολλά λάθη και ήμασταν σε μία δυσκολία μεγάλη.

Ακούγαμε τόσα πολλά θαυμαστά για τον γέροντα Ιάκωβο άλλα ακούγαμε και πράγματα αστεία τα οποία σε έκαναν να αισθάνεσαι ότι ήταν ένας αστείος άνθρωπος. Πήγαμε λοιπόν εκεί, ζητήσαμε να δούμε τον Γέροντα. Μας πήγανε στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπους που εξομολογούσε εκεί. Μπαίνουμε μέσα, τι να δούμε! έναν ψηλό γέροντα ηλικιωμένο με μεγάλη γενειάδα, αυστηρό, ασκητικό, ο όποιος μιλούσε σχεδόν καθαρεύουσα.

-Καλώς τους πατέρας, από πού είσαστε πατέρες;
Πολύ σοβαρά! Παναγία μου, λέω, αυτός είναι πολύ σοβαρός άνθρωπος. Πως τον έκανα για αστείο; Του λέει ο γέροντας Ιωσήφ:
-Γέροντα, ήρθαμε να ζητήσουμε την ευχή σας διότι έχουμε πολλά προβλήματα στο μοναστήρι μας.

-Πάμε, πάτερ Ιωσήφ, στον Άγιο Δαυίδ να του τα πούμε.
Μας κατέβασε στην Εκκλησία και πάμε μπροστά στην εικόνα και άρχισε να μας συστήνει στον Άγιο και να λέει:
-Άγιε Δαυίδ, από εδώ είναι ο πατήρ Ιωσήφ και ο πατήρ Αθανάσιος από το Άγιον Όρος, ήρθαν οι άνθρωποι εδώ γιατί έχουν προβλήματα, ήρθαν να προσευχηθούν και να σε παρακαλέσουν να τους βοηθήσεις στα προβλήματά τους. Κοίταξε λοιπόν μη μας κάνεις ρεζίλι!

Τώρα μπροστά στην εικόνα του Αγίου τα ‘λεγε αυτά, εκείνος με σοβαρό τρόπο, εγώ μου ‘ρθε να ξεσπάσω σε ένα γέλιο ακράτητο, διότι τα ‘λεγε με σοβαρότητα.
Τόσο απλός άνθρωπος ήταν ο Άγιος Ιάκωβος, ζούσε μέσα στο θαύμα συνεχώς.


(Στη φωτογραφία ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης με τον γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό κ τον Μητροπολίτη Αθανάσιο)

Πηγή

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Μηνᾶς

Βασιλόπουλος Χαράλαμπος

Ἀρχιμανδρίτης

Στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, ἀγαπητὲ ἀναγνώστα, ἔχουν λάμψει ἐξαιρετικὲς μορφὲς Ἁγίων καὶ Μαρτύρων, ποὺ τὴν ἐλάμπρυναν μὲ τὰ κατορθώματά τους τὰ ὑπεράνθρωπα. Ἄνθρωποι διαφόρων ἡλικιῶν, παιδιὰ καὶ ἄνδρες καὶ γέροι κατάλευκοι, διαφόρου μορφώσεως καὶ κοινωνικῆς τάξεως, ἐπαγγέλματος καὶ καταγωγῆς, ἀπὸ τὸν ἴδιο πόθο καὶ τὰ ἴδια ἰδανικὰ κινούμενοι, ἔδωσαν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Μεταξὺ ὅλων αὐτῶν τῶν πολυάριθμων ταγμάτων τῶν Μαρτύρων, εἶναι καὶ ἡ τάξις τῶν στρατιωτικῶν. Μεγάλες μορφὲς, ὅπως οἱ μεγαλομάρτυρες Δημήτριος, Γεώργιος, Εὐστάθιος, Μερκούριος, Μηνᾶς κ.ἅ., κατέδειξαν ὅτι δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία ἡ ἐργασία καὶ ἡ ἀπασχόληση ἡ καθημερινὴ γιὰ τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν Χριστιανικὴ ζωὴ γενικώτερα.

Συνέχεια

Τα πνευματικά παιδιά του Αγίου Νεκταρίου…

-Γερόντισσα Ξένη ή πρώτη Ηγουμένη στήν Αίγινα.

-Άγιος Σάββας έν Καλύμνω πού ζωγράφισε τήν πρώτη εικόνα τού Αγίου Νεκταρίου.

-Γέροντας Γεβράσιος Πατρών.

-Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής ό διορατικός Γέροντας τής Πάτμου.
-Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ό Θαυματουργός Γέροντας τής Πάρου
-Γέροντας Δανιήλ από το κελί τών Δανιηλαίων πού ζωγράφισε πολλές εικόνες τού Αγίου Νεκταρίου.
-Κωστής Σακκόπουλος.
-Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης πού είδε τόν Άγιο Νεκτάριο ολοζώντανο τό 1980.

Τα τελευταία λόγια του Αγίου Νεκταρίου

Θέλει πολλή προσοχή, όταν πας να βοηθήσεις κάποιον που έμαθε να δικαιολογείται..

Αγίου Παισίου Λόγοι..

Έχω παρατηρήσει ότι σήμερα μικροί-μεγάλοι όλα τά δικαιολογούν μέ έναν λογισμό σατανικό. Όλα ό διάβολος τους τά ερμηνεύει μέ τόν δικό του τρόπο, καί έτσι βρίσκονται έξω άπό τήν πραγματικότητα. Ή δικαιολογία είναι σατανική ερμηνεία.
– Καί πώς γίνεται, Γέροντα, μερικοί σέ κάθε λόγο νά βρίσκουν αντίλογο;…


– Ώ, είναι φοβερό νά συζητάς μέ έναν άνθρωπο πού συνήθισε νά δικαιολογήται! Είναι σάν νά μιλάς μέ έναν δαιμονισμένο! Όσοι δικαιολογούνται – ό Θεός νά μέ συγχώρεση – έχουν γέροντα τόν διάβολο. Είναι βασανισμένοι άνθρωποι. Δέν έχουν μέσα τους ειρήνη. Τό έχουν κάνει επιστήμη αυτό.

Συνέχεια

Τὶ νὰ ξέρουμε γιὰ τὴν ψυχρότητα στὴ προσευχή

Ο όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος μας μαθαίνει την προσευχή | orthodoxia.online

Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Ἡ ψυχρότητα στήν προσευχή ὀφείλεται εἴτε σέ ψυχική κόπωση εἴτε σέ πνευματικό κορεσμό εἴτε σέ σωματικές ἀπολαύσεις καί ἀναπαύσεις εἴτε σέ πάθη, πού κυριεύουν τήν ψυχή, προπαντός στήν ἔπαρση.

Ὅλα αὐτά εἶναι ἐνάντια στήν πνευματική ζωή, μέσα στήν ὁποία κεντρική θέση κατέχει ἡ προσευχή. Ἔτσι, πρῶτα καί κύρια προκαλοῦν τό στέρεμα τῆς πηγῆς τῆς προσευχῆς μέσα μας. Αὐτό, ὅμως, μπορεῖ νά oφείλεται καί σέ ἀπομάκρυνση τῆς χάριτος, πού συμβαίνει μέ θεία παραχώρηση. Καί νά γιατί:

Συνέχεια

Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι ευπαθής σαν το αγριολούλουδο..

Κάπου στην Ναύπακτο - Το αγριολούλουδο της άνοιξης και της χαρμολύπης  (pics) | Patras Events

Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι ευπαθής σαν το αγριολούλουδο.

Όλοι το αγαπούν και όλοι το ποδοπατούν.

Άλλοτε βρίσκεται σε δόξα και άλλοτε σε ατιμία.

Όποιος, όμως, αγαπά τον Θεό, ευχαριστεί τον Κύριο για όλες τις θλίψεις και παραμένει ήρεμος και στην τιμή και την εξουθένωση.

Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης

Με την αγάπη και τα δάκρυα μπορούμε να διορθώσουμε και τους κακούς

.

Θέλεις να διορθώσεις τον αδερφό σου; Δάκρυσε, προσευχήσου στο Θεό γι΄ αυτόν, αφού τον πάρεις ιδιαιτέρως, παρακίνησε τον στο καλό, συμβούλεψε τον, παρακάλεσε τον. Πολλοί πολλές φορές δεν ωφελήθηκαν καθόλου από τις συμβουλές, συγκινήθηκαν όμως από τα δάκρυα και την συμπάθεια.

Με την αγάπη και τα δάκρυα μπορούμε να διορθώσουμε και τους κακούς. Πόνεσε εσύ, ίσως έτσι συνέλθει και πονέσει κι εκείνος. Όπως ακριβώς ο άρρωστος που δεν έχει όρεξη, όταν δει τον γιατρό του να τρώει φαγητό, παρακινείται κι αυτός να φάει, έτσι θα συμβεί κι εδώ, αν ο κακός σε δει να θρηνείς για την κατάσταση του, θα μαλακώσει, θα γίνει καλός και πράος άνθρωπος.

Όταν λοιπόν δεις τον αδελφό σου να είναι σκληρός και αδιάλλακτος και να μην σε προσέχει, λέγε μέσα σου «μήπως με την πάροδο του χρόνου μπορέσω να τον πείσω».Και ο απόστολος Παύλος το ίδιο έλεγε να κάνουμε «ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να φιλονικεί αλλά οφείλει να είναι ήπιος και γλυκύς προς όλους και να σωφρονίζει με πραότητα τους αντιφρονούντες, μήπως κάποτε τους δώσει ο Θεός μετάνοια και οδηγηθούν στην ορθή γνώση της αλήθειας».

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

«Πάτερ ημών!», «πατέρα μας!»..

.

«Όταν τα σύννεφα βροντούν και οι ωκεανοί μουγγρίζουν, είναι σα να σου φωνάζουν: «Κύριε μας!»

Όταν οι μετεωρίτες πέφτουν και φωτιές ξεπηδούν από τη γη, είναι σα να κραυγάζουν: «Δημιουργέ μας!» Όταν τα άνθη μπουμπουκιάζουν την άνοιξη και τα χελιδόνια κουβαλούν με το στόμα τους ξερά χόρτα για να φτιάξουν φωλιές για τα μικρά τους, είναι σα να σού τραγουδούν: «Δέσποτα μας!»

Κι όταν εγώ σηκώνω τα μάτια μου προς το θρόνο Σου, σού ψιθυρίζω: «Πάτερ ημών!»

Υπήρχε κάποια εποχή, μια μακρά και φοβερή εποχή, πού κι ό άνθρωπος όταν απευθυνόταν σε Σένα, σε φώναζε Κύριο, Δημιουργό, Δεσπότη! Μάλιστα! Τότε πού ό άνθρωπος ένιωθε πώς είναι απλά ένα αντικείμενο ανάμεσα στα άλλα. Τώρα όμως, με τη χάρη του Μονογενούς Σου Υιού μάθαμε το πραγματικό Σου όνομα. Γι’ αυτό κι εγώ τολμώ, μαζί με το Χριστό, να Σε ονομάσω «Πατέρα».

Συνέχεια

Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό…

Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε.
Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτα.Ούτε και με τις υποδείξεις.
Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό·αν το καταλάβουμε,θα βοηθήσομε.
Το μυστικό είναι η προσευχή μας, η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του.

Εμείς, με την αγάπη μας, με τη λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού,θα προσελκύσουμε τη χάρη, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας,να τους ξυπνήσει, να τους διεγείρει προς το θείο έρωτα.

Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους.
Ό,τι εμείς δεν μπορούμε,θα το κάνει η χάρις Του.
Με τις προσευχές μας θα κάνουμε όλους άξιους της αγάπης του Θεού.

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Πηγή

Κύριε δώσε τη δύναμη της Χάριτος σου..

.

Γνωρίζω, Κύριε, πως αγαπάς το Λαό Σου, αλλά οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την Αγάπη Σου και θορυβούνται όλοι οι Λαοί της γης και οι σκέψεις τους είναι σαν τα σύννεφα που τα παρασύρει ο άνεμος σε όλα τα μέρη.

Οι άνθρωποι έχουν λησμονήσει Εσένα, τον Δημιουργό τους, και ζητούν την ελευθερία τους, χωρίς να εννοούν ότι Εσύ είσαι Ελεήμων, αγαπάς, όσους μετανοούν, και τους δίνεις τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Κύριε, Κύριε, δώσε τη δύναμη της Χάριτός Σου, για να Σε γνωρίσουν με το Άγιο Πνεύμα όλοι οι Λαοί και να Σε υμνούν χαρούμενοι, όπως έδωσες και σε μένα τον βδελυρό τη χαρά της επιθυμίας Σου κι ελκύεται ακόρεστα η ψυχή μου προς την Αγάπη Σου ημέρα και νύχτα.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης (✞ 24 Σεπτεμβρίου 1938)

Πηγή

Περὶ φθόνου

.

Ἅγιος Νεκτάριος

Ἐπίσκοπος Πενταπόλεως

Ὁ φθόνος εἶναι πάθος μοχθηρῆς ψυχῆς ποὺ λιώνει ἀπὸ ζήλια, ὅταν βλέπει νὰ προκόβει ὁ διπλανός. Εἶναι στενοχώρια γιὰ τὰ ξένα ἀγαθά. Εἶναι ἐμπαθὴς κριτὴς γιὰ τὰ ἀγαθὰ τῶν ἄλλων. Ὁ φθόνος εἶναι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν, πηγὴ κάθε συμφορᾶς καὶ φυτώριο ἀνουσιουργημάτων. Ὁ φθόνος εἶναι ἀπ’ ὅλα τὰ πάθη τὸ πιὸ ἄδικο καὶ τὸ πιὸ δίκαιο. Στὴν πρώτη περίπτωση, ἐνοχλεῖ ἰδιαίτερα τοὺς καλούς, στὴ δεύτερη λιώνει αὐτοὺς ποὺ τὸ ἔχουν. Ὅπως ἡ σκουριὰ φθείρει καὶ τρώει τὸ σίδερο, ἔτσι καὶ ἡ ζήλεια κατατρώει τὴν ψυχὴ ποὺ τὴν ἔχει.

Ὁ φθόνος λοιπὸν πρῶτα φθείρει τὸν φθονερὸ καὶ ἔπειτα τὸν φθονούμενο. Πρῶτα ἐξολοθρεύει τὴν ψυχὴ του -καθὼς τὸ φίδι κατατρώει τὴν κοιλιὰ ποὺ τὸ ἔθρεψε- καὶ κατόπιν δαγκώνει αὐτὸν ποὺ φθονεῖ. Ἀπὸ μόνος του ὁ φθόνος δὲν ἔχει καμιὰ αἰτία ὕπαρξης, γι’ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ τύχει οὔτε συγχώρεσης. Ὁ φθόνος δὲν γνωρίζει νὰ προτιμάει τὸ συμφέρον. Κανένα πάθος δὲν εἶναι πιὸ καταστροφικὸ ἀπὸ τὸν φθόνο, γιατί διαφθείρει τὶς ψυχές, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ φυτρώνει μέσα τους. Αὐτὸς διδάσκει τὸν φόνο.

Συνέχεια