• Χρήσιμες ειδήσεις


    Οι ειδήσεις μας!!


    Ενοριακό Πρόγραμμα Ι. Ν. Αγίου Στυλιανού


    Παράκληση για ενίσχυση του Φιλοπτώχου !


  • Ημερολόγιο 2017  Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 1 7
    ΔΩΡΕΑΝ
    ΕΔΩ !!

     


                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Ένας ταπεινός εργάτης του Χριστού, χτύπησε την πόρτα του παραδείσου. Ιωάννης Φραγκάκης


Την 17η του μηνός Μαΐου 2017 εκοιμήθη ο αγαπητός σε όλους μας, ενορίτης, φίλος, αδελφός, και συνεργάτης του ναού μας Ιωάννης Φραγκάκης.

Η εξόδιος ακολουθία τελέσθηκε στις 19 Μαΐου στον ιερό ναό μας. Λίγα λόγια παραθέτουμε με πολύ αγάπη, για έναν ευλογημένο άνθρωπο και πιστό ενορίτη, βοηθό και ανιδιοτελή συνεργάτη μας.

«Συνηθίζεται όταν κάποιος αποδημήσει προς Κύριον, τότε να ξεχνούμε τα τυχόν τρωτά του σημεία και να μιλούμε για τα χαρίσματα του ανθρώπου αυτού. Σήμερα όμως για την περίπτωση του τόσο αγαπητού μας μακαριστού πλέον Γιάννη, δεν ισχύει αυτό! Μόνο καλά ανασκαλεύουμε στην μνήμη μας και μόνο αρετές που τον κοσμούσαν έρχονται στην θύμησή μας. Απόδειξη αυτού που λέμε είναι ότι ο Γιάννης ήταν όντως αγαπητός σε όλους μας. Οι αρετές του ήταν πάμπολλες. Σε λίγες γραμμές αν προσπαθούσαμε να τις σκιαγραφήσουμε θα λέγαμε τα εξής:

1) Τον άνθρωπο αυτόν τον χαρακτήριζε η σεμνότητα! Σεμνός στα λόγια, σεμνές στις κινήσεις, σεμνός στις συναναστροφές του, στο περπάτημά του. Ένα από τα πολλά μόνο θα αναφέρω, όταν κάποτε το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του ναού μας θέλησε να τον βραβεύσει, για τα πολλά και άγνωστα σε πολλούς, που είχε προσφέρει στον ναό, όχι μόνο δεν το θέλησε, δυσανασχέτησε πολύ και την ημέρα της απονομής, φρόντισε να λείπει. Εις μάτην τον αναζητούσαμε….

2) Το δεύτερο που τον χαρακτήριζε ήταν το ακατήγορον! Ουδέποτε στάθηκε να κατηγορήσει κανέναν. Σπάνια αρετή για όλους μας. Δίδαγμα τρανταχτό προς μίμηση. Ουδέποτε ενεπλάκη σε σχόλια, σε ψιθύρους, σε λόγια αδιάκριτα και μισόλογα μισάνθρωπα, πίσω από πόρτες, σκιές και χαραμάδες…

3) Όσες από τις φορές έφτασε στο πετραχήλι μου ο μακαριστός Γιάννης, σαν εξομολογούμενος ήταν τόση η ταπείνωσις και το «αυτοκατάκριτον», που συχνά έφτανε να βασανίζει την συνειδησή του για πράγματα τόσο μικρά και ασήμαντα, που πολλοί από μας ούτε καν θα τους περνούσε από το μυαλό να τους απασχολήσει. Τόσο λεπτός και προσεκτικός ήταν!

4) Το τέταρτο στοιχείο που τον χαρακτήριζε ήταν η ανιδιοτελής προσφορά του, προς τον ναό, προς το φιλόπτωχο και το γηροκομείο μας, προς τα παρεκκλήσια, προς λαϊκούς και ιερείς, προς όλους. Ποιος του ζήτησε βοήθεια και δεν προσέτρεξε; Ποιος είχε ανάγκη και δεν του «έστερξε» ο Γιάννης; Πάντοτε πρόθυμος, πάντοτε καλοσυνάτος και προπαντός μα προπαντός αθόρυβος. Σαν τον «κρυφό-νυχτερινό» μαθητή του Κυρίους μας, σαν άλλος Νικόδημος, αθόρυβα, ταπεινά, σεμνά και διακριτικά, πρόσφερε, έδινε σκόρπιζε. Ακόμη και λεπτομέρειες παρατηρούσε, που μόνο εκείνος μπορούσε να δεί, και θα ερχόταν σε στιγμή ανύποπτη να σου φέρει ένα μικρό αντικείμενο, ένα εργαλείο, ένα σκεύος που ήξερε ότι θα ήταν χρήσιμο για τον ναό, που παρατήρησε ότι λείπει. Αγάπησε όσο λίγοι τον Αγ. Στυλιανό και πρόσφερε πάντα ανιδιοτελώς. Λαμπάδα αναμμένη στάθηκε για χρόνια πολλά!

Η καλή του και ευλογημένη σύζυγος η Μαρίνα, τα καλά παιδιά του και τα εγγονάκια του οφείλουν δικαίως, να καυχούνται «εν Κυρίω» για τον καλό τους άνθρωπο. Η κληρονομιά που τους αφήνει είναι κυρίως πνευματική, αλλά είναι απείρως ανώτερη, από οτιδήποτε υλικό και φθαρτό.

«Γλυκέ μας» κε Γιάννη, σε προπέμπουμε σήμερα εκεί που ανήκεις. Στην αγκαλιά του Κυρίου μας. Μας δίδαξες με το παράδειγμα σου πολλά. Μας πρόσφερες, μας πλούτισες, μας στόλισες με τις αρετές σου. Ξέρω, αν ήσουν κάπου ανάμεσά μας εδώ δεν θα τα θελες αυτά που σου λέμε. Θα κρυβόσουν πίσω από κάποια κολώνα του ναού, θα δυσανασχετούσες. Ίσως να γλιστρούσες σκυφτός και να φευγες…

Σ΄ ευχαριστούμε για ό,τι σπουδαίο μας έδωσες, σκύβουμε και σου φιλούμε με ευλάβεια και ευγνωμοσύνη τα χέρια σου. Μακάρι να σου μοιάζαμε. Μακάρι να ακολουθούσαμε το ήθος και το ύφος σου.

Ξεκούρασε πλέον τώρα το πολύμοχθο και ασθενικό σαρκίο σου. Σε ασπαζόμαστε με σεβασμό και ευλάβεια πολύ. Ευχόμαστε από τα βάθη της καρδιάς μας ο μισθαποδότης Κύριος να σε αναπαύει «εν χώρα Ζώντων».

Ο εφημέριος π. Χρήστος Παναγιωτόπουλος

One Response

  1. Νομίζω πως κάποια απ’ αυτά τα χαρίσματα που απεδήμησαν στον Κύριο
    *ευτυχώς ζουν*
    στα πρόσωπα των παιδιών του’
    ήταν *και καλός γονιός* επομένως!
    Του ξέφυγε του π. Χρήστου….
    Ας είναι ήσυχος και ολοκληρωμένος πλέον κοντά στον προορισμό του!

    Στις 21 Μαΐου 2017 – 11:16 μ.μ., ο χρήστης Ηλιαχτιδα έγραψε:

    > diabatis posted: ” Την 17η του μηνός Μαΐου 2017 εκοιμήθη ο αγαπητός σε
    > όλους μας, ενορίτης, φίλος, αδελφός, και συνεργάτης του ναού μας Ιωάννης
    > Φραγκάκης. Η εξόδιος ακολουθία τελέσθηκε στις 19 Μαΐου στον ιερό ναό μας.
    > Λίγα λόγια παραθέτουμε με πολύ αγάπη, για έναν ευλογη”
    >

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: