• Χρήσιμες ειδήσεις


    Οι ειδήσεις μας!!


     

    Παράκληση για ενίσχυση του Φιλοπτώχου !


  • Ημερολόγιο 2017  Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 1 7
    ΔΩΡΕΑΝ
    ΕΔΩ !!

     


                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Τελώνου και Φαρισαίου 5 Φεβρουαρίου 2017


tf

Τελώνου και Φαρισαίου 5 Φεβρουαρίου 2017

(Μια απόπειρα κηρύγματος του π. Χρήστου Παναγιωτόπουλου)

Ο Τελώνης και ο Φαρισαίος που ακούσαμε σήμερα στο ευαγγελικό απόσπασμα, είναι μια μεγάλη πρόκληση για όλους μας.

Τα δύο αυτά πρόσωπα τα άγνωστα για μας σήμερα, αφού ούτε γνωρίζουμε τελώνες ούτε φαρισαίους στις σύγχρονες κοινωνίες μας, μας τα προβάλλει το ευαγγέλιο για να μας διδάξει το ήθος τους. Ο τελώνης και ο φαρισαίος μας δείχνουν πως είναι κανείς τοποθετημένος απέναντι του Θεού, απέναντι των άλλων και εν τέλει απέναντι του ίδιου του του εαυτού.

Ο φαρισαίος είναι ο άνθρωπος ο ψευδοασφαλισμένος, ο δήθεν καλός, ο αυτάρκης, ο ανίσχυρος κατ΄ ουσίαν αλλά που φαίνεται και θέλει διακαώς να δείχνει δυνατός. Είναι εκείνος που μπορεί μέσα του να λυγίζει, να γονατίζει, να σέρνεται, αλλά εξωτερικά δεν αφήνει να φανεί τίποτα. Κανείς δεν υποψιάζεται τίποτα, όλα «φαίνονται» εν τάξει.

Είναι η επιδερμίδα η λαμπερή, αλλά το βάθος είναι ένα σκοτεινό χάος. Ο άνθρωπος που θέλει να τα βάζει όλα σε «κουτάκια» στην ζωή του. Να τα ελέγχει με την ορθή λογική του. Αφού δήθεν κατάλαβε τα των ανθρώπων, να καταλάβει και τα του Θεού, να εξηγήσει τα ανερμήνευτα, να λύσει και των άλλων τα προβλήματα, αφού έλυσε δήθεν τα δικά του. Να ψηλαφίσει το μυστήριο το αψηλάφητο. Να μην αφήσει τίποτα χωρίς έλεγχο, ανάλυση ερμηνεία. Ο άνθρωπος αυτός όμως, δεν αφήνεται στο μυστήριο της ζωής, στην χαρά της σχέσης, στον προβληματισμό, έστω, ότι μήπως και δεν τα έκανα και τόσο καλά όσο νομίζω? Φτιάχνει γύρω του τοίχους και αυτά είναι τα καλά του έργα, οι δήθεν επιτυχίες του επαγγελματικά, οικογενειακά κ.α. το ψεύτικο χαμόγελό του, το επιτηδευμένο ύφος του. Όλοι μας έχουμε βρεθεί σε άχαρες καταστάσεις, στον ή στην υπάλληλο του εμπορικού καταστήματος που με τρόπο μηχανικό προσπαθεί «να μας λύσει» όλα μας τα προβλήματα, επιτηδευμένα να μας δείξει πόσο σημαντικοί είμαστε για την επιχείρηση και τους ανθρώπους της… αλλά πίσω κρύβεται η δυσωδία της αδιαφορίας ή και ακόμη αυτής της μικρής ή μεγαλύτερης αντιπάθειας.

Ο Φαρισαϊσμός είναι κατ΄ εξοχήν αρρώστια της εποχής μας. Δεν αναπαύει, δεν ξεκουράζει, δεν βοηθά, αλλά μεγαλώνει ακόμη περισσότερο τον πόνο και την μοναξιά των ανθρώπων. Όταν μάλιστα η χρήση της μάσκας γίνεται από επαγγελματίες που ασχολούνται με τον άνθρωπο, το σώμα ή την ψυχή του, γιατρούς, δασκάλους, ψυχιάτρους ή και αυτούς ακόμη τους ιερείς, τότε η πληγή είναι ακόμη μεγαλύτερη και χαίνουσα.

Φτάνουμε να αντιμετωπίζουμε αυτή την μασκοφορία, ακόμη και στον ιερό χώρο της οικογένειας. Ο σύζυγος να υποκρίνεται στην σύζυγο, και το αντίστροφο, οι γονείς στα παιδιά, τα αδέλφια και οι συγγενείς μεταξύ τους. Ψεύτικα χαμόγελα, τυπικές στερεότυπες προτάσεις, «πως πάμε; Όλα καλά. Ευχαριστώ» …και από πίσω…. Προσποίηση αγάπης, ύφος σιγουριάς, αλλά κατά βάθος μανιακή ιδιοτέλεια, εγωιστική ικανοποίηση του θελήματος.

Τελικά ο Φαρισαίος κυκλοφορεί ανάμεσά μας, αλλά αλλοίμονο, μήπως μπορεί να βρίσκεται και μέσα μας;

Από την άλλη πλευρά ο Τελώνης είναι ο άνθρωπος της ειλικρίνειας, της ντομπροσύνης. Είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει το σκοτάδι του, έχει όντως σκοτάδι, αλλά ομολογεί ταπεινά την δυσκολία του. Ο Τελώνης είναι ο άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια του Θεού, την αλήθεια του νοήματος της ζωής του. Ζει και αναπνέει μέσα στα λάθη του, αλλά πονάει ειλικρινά γι αυτά. Πάει στον Θεό, στέκεται με χαμηλωμένο το κεφάλι, δεν επιδεικνύει τις αρετές του, άλλωστε δεν διαθέτει, ούτε τις καλές του πράξεις, ούτε καν τους ευσεβείς λογισμούς του, παρά μόνον αφήνεται στο έλεος του Θεού.

Είναι ο άνθρωπος που δεν πάει στον Θεό από τον δρόμο της αρετής αλλά από τον δρόμο της συντριβής.

Τελικά τι χρειαζόμαστε; ταπείνωση και αγάπη. Δυο πράγματα περιζήτητα. Δυό πράγματα πολύτιμα. Αυτά τα δύο μας πάνε στην πόρτα του Χριστού. Ταπείνωση και αγάπη. Πως θα τα μάθουμε; Πως θα τα ψηλαφίσουμε; Μας τα μαθαίνει η ίδια η ζωή πολλές φορές. Η ίδια η ζωή, οι συνθήκες και τα γεγονότα έρχονται να μας συντρίψουν. Μέσα από ποικίλες αποτυχίες οικονομικές, οικογενειακές, προσωπικές, ασθένειες, ακόμη και μέσα από το γεγονός του θανάτου συγγενικών μας προσώπων αγαπητών. Πεθαίνει κάποιο αγαπητό πρόσωπο και μας συντρίβει. Χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Το βάρος ασήκωτο. Η θλίψις ανείπωτη. Αλλά ο Κύριος μας επισκέφθηκε! Ο πόνος η συντριβή αν γίνει ταπείνωση είναι ιατρός, θεραπευτής. Σωθήκαμε.

Ο τελώνης έχει κάτι που ο φαρισαίος δεν έχει. Ο τελώνης έχει καρδιά. Ο φαρισαίος έχει λογική. Ένα κεφάλι γεμάτο αριθμούς, υπολογισμούς, πράξεις, ζυγαριές. Τόσα έδωσα, τόσα περιμένω να μου δώσουν. Ο θεός είναι οφειλέτης. Μας χρωστάει γιατί τηρήσαμε τον τύπο και το γράμμα του νόμου. Αυτό το είδος του θρησκευτικού ανθρώπου είναι το πιο επικίνδυνο είδος. Τηρεί τον τύπο της θρησκείας αλλά αγνοεί το βάθος της σχέσεως με το Πρόσωπο του Χριστού. Είναι δέντρο που έχει φύλλα πυκνά αλλά δεν έχει καρπούς.

«Κανένας λόγος του Χριστού δεν θα πιάσει τόπο πάνω μου,

Αν η καρδιά μου παραμένει ανενεργή και αμέτοχη.

Αλίμονο αν ζω χωρίς καρδιά.

Αλίμονο αν θρησκεύω χωρίς καρδιά.

Αλίμονο αν τηρώ τις εντολές χωρίς καρδιά.

Αλίμονο αν ελεώ χωρίς καρδιά.

Αλίμονο αν μετανοώ χωρίς καρδιά.

Αλίμονο αν στέκομαι ενώπιον του Χριστού χωρίς καρδιά» (Μαρία Μουρζά)

Ο Χριστός και γώ, περί αυτού ο λόγος.

΄Οποιος δεν αγαπά ή δεν προσπαθεί έστω να αγαπήσει το Πρόσωπο του Χριστού, δεν έχει ζωντανή σχέση, αλλά έναν ξερό τύπο, φορά το κουστούμι του φαρισαίου, το περιφέρει και το καμαρώνει κι όλας…. Αλλά τι κρίμα αυτή η ψευδής σχέση με τον Χριστό μεταφέρεται και στην σχέση του με τους ανθρώπους γύρω του. Γι αυτό και ακούμε συχνά πατέρας να λέει στο παιδί του «τι θέλεις λοιπόν; Δεν σου έλλειψε τίποτα, τα φρόντισα όλα να μην σου λείψει τίποτα» Ναι δεν του έλειψαν πολλά αλλά του έλλειψε το ένα η αληθινή σχέση με τον πατέρα, ή με τον ή την σύζυγο αντίστοιχα.

Τι να την κάνεις την «ηθική» που στηρίζεται σ΄ ένα εσωτερικό ψέμα, μια επιτυχία που χτίζεται πάνω στον φόβο. Μια αρετή που βρωμάει αλαζονεία. Ο Χριστός είναι γεγονός δεν θέλει μόνο «ηθικούς» ανθρώπους αλλά θέλει αληθινά πρόσωπα.

Αδελφοί βοάτε από πρωί έως εσπέρας το τελωνικό « Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ και ελέησόν με» και από εσπέρας έως πρωί. Έως να μπει μέσα μας το έλεος του Θεού, να νοιώσουμε τα σκοτάδια μας, να αλλάξει την κατήφια, και τα αδιέξοδά μας. Αμήν.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: