• Χρήσιμες ειδήσεις


    Οι ειδήσεις μας!!

     


    Μ. Εβδομάδα 2017
    Φωτογραφίες 1
    Φωτογραφίες 2


    Ενοριακό Πρόγραμμα
    Ι. Ν. Αγίου Στυλιανού


    Παράκληση για ενίσχυση
    του Φιλοπτώχου ! 


  • Ημερολόγιο 2017  Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 1 7
    ΔΩΡΕΑΝ
    ΕΔΩ !!

     


                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Μια ηλιαχτίδα

Καλωσήλθατε στην ηλιαχτίδα,

τη σελίδα της ενορίας του

 Αγ. Στυλιανού Γκύζη

 

 


Χριστός Ανέστη!




άγιος στυλιανός agios stylianos αγιος στυλιανος ορθοδοξία orthodox


Οι 7 σωματικές πράξεις της μετανοίας

Στην πρακτική των Πατέρων, που αναλύουμε αναφέρονται επτά σωματικές πράξεις στις οποίες στηρίζονται οι τρόποι και τα έργα της μετάνοιας.

Ως πρώτη πράξη στη μετάνοια οι Πατέρες τοποθετούν την ησυχία. Είναι η απερίσπαστη διαγωγή.

Η απομάκρυνση από τα αίτια, που δημιουργούν τις αφορμές της πτώσης και της ήττας, ειδικά σε όσους είναι ασθενείς χαρακτήρες, αλλά και από αυτόν τον «ὡς λέοντα περιπατοῡντα καί ζητοῡντα νά μάς καταπιή» (“ Πέτρ. ε” 8).

Continue reading

Tο μυστικό για να μεγαλώσετε παιδιά με καλή συμπεριφορά

Tο μυστικό για να μεγαλώσετε παιδιά με καλή συμπεριφοράΠοιο είναι το μυστικό κάποιων γονιών, των οποίων τα παιδιά είναι τόσο ήρεμα, ευγενικά, και συνεργάσιμα; «Υπάρχουν τέτοια παιδιά;», θα αναρωτηθείτε. Υπάρχουν και το ξέρετε. Είναι τα παιδιά που η μαμά τους λέει «ώρα να φύγουμε» και απλά σταματούν αυτό που κάνουν και την ακολουθούν. Τα παιδιά που τακτοποιούν τα παιχνίδια τους όταν εκείνη τους το ζητά και που συζητούν, αντί να ουρλιάζουν. Για την ακρίβεια, είναι τα τρία παιδιά της Emily, μιας μαμάς και φίλης της παιδοψυχολόγου Sharon K. Hall, η οποία με αφορμή το «μυστικό» της πρώτης, εξηγεί τι κάνει η Emily τόσο σωστά.

«Αν υπάρχει ένα πράγμα που έχω κάνει σωστά με τα παιδιά μου, είναι ότι έχω κάνει σαφές από την αρχή τι περιμένω από εκείνα. Πλέον αρκεί να τους ρίξω ένα βλέμμα και ξέρουν πώς να συμμορφωθούν μόνα τους», λέει η Emily και η Hall εξηγεί: «Όταν καθιστάς τις προσδοκίες σου σαφείς ήδη από την εποχή που τα παιδιά σου είναι πολύ μικρά, εκείνα εσωτερικεύουν αυτές τις προσδοκίες και αρχίζουν να έχουν τις ίδιες απαιτήσεις από τον εαυτό τους». Με άλλα λόγια, από τη στιγμή που τα παιδιά έχουν από τη φύση τους την τάση να θέλουν να ευχαριστούν τους γονείς τους, θα προσπαθήσουν να συμπεριφερθούν με τον τρόπο που τα έχουμε διδάξει. Για την ακρίβεια, οι ειδικοί λένε ότι ακόμα και από 18 μηνών, ένα παιδί έχει ενσυναίσθηση και μπορεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των γονιών του.

Μάλιστα, συμπληρώνει ο συγγραφέας του βιβλίου

Raising a Self-Disciplined Child, Δρ. Robert Brooks, το να διδάξεις αυτοπειθαρχία σε ένα παιδί δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο ακούγεται: «Αν επικεντρωθεί κανείς στα σημαντικά, ξεκινώντας από την ηλικία των 2 ετών περίπου, το παιδί θα μπορέσει να ανταποκριθεί ταχύτερα, με λιγότερες αντιστάσεις και τελικά θα αναπτύξει καλή συμπεριφορά.»

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι αν ακολουθήσετε τα τέσσερα παρακάτω βήματα, θα καταφέρετε να μεγαλώσετε ένα παιδί θα μπορεί να ρυθμίζει μόνο του τη συμπεριφορά του κάθε φορά.

1. Θέστε σαφείς κανόνες και απαιτείστε σεβασμό

Τα παιδιά που πιστεύουν ότι μπορούν πάντα να κάνουν ό,τι τους έρθει και να παίρνουν πάντα αυτό που ζητούν, τείνουν να είναι αυτά που αντιδρούν πιο έντονα όταν οι απαιτήσεις τους δεν καλύπτονται. Αντίθετα, όπως λένε οι ειδικοί, τα παιδιά που καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν συγκεκριμένα όρια, μαθαίνουν να τα σέβονται και να μετριάζουν τις αντιδράσεις τους. Για να το καταφέρετε αυτό πρέπει να:
-Εξηγείτε στα παιδιά γιατί τους ζητάτε κάτι. Δεν χρειάζεται, όμως, να μπαίνετε σε υπερβολικές λεπτομέρειες. Ένα παιδί που καταλαβαίνει, με απλά λόγια, γιατί πρέπει να κάνει κάτι (ότι του ζητάτε κάτι λογικό), θα συμφωνήσει πιο εύκολα (π.χ. «Πρέπει να πας για ύπνο τώρα, γιατί το σώμα σου χρειάζεται τουλάχιστον 10 ώρες ύπνου κάθε βράδυ για να παραμένει δυνατό και υγιές»).
-Επαινείτε τα συχνά. Είτε επειδή έστρωσαν από μόνα τους το κρεβάτι τους ή έδωσαν ένα παιχνίδι στο αδερφάκι τους, μην αμελείτε τα «μπράβο», γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος για να ενισχύσετε την πειθαρχία τους στους κανόνες. Πείτε, για παράδειγμα, «Με κάνεις πολύ περήφανη όταν συμπεριφέρεσαι τόσο όμορφα!».
-Ακολουθείτε, όμως, κι εσείς τους κανόνες. Ταχτοποιείτε κι εσείς τα ρούχα και τα πράγματά σας, μην ουρλιάζετε όταν θυμώνετε… με το δικό σας παράδειγμα θα μάθουν και τα παιδιά να κάνουν το ίδιο.
-Καλλιεργήστε μέσα τους τη συνείδηση. Αν το παιδί σας νιώθει άσχημα που δεν ακολούθησε κάποιον κανόνα, μην του πείτε αμέσως «δεν πειράζει». Το να νιώσει λίγες ενοχές, είναι σημαντικό για να μάθει να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος. Μπορείτε απλά να πείτε «Ξέρω ότι νιώθεις άσχημα. Όλοι κάνουμε λάθη, αλλά προσπαθούμε να μάθουμε από αυτά για την επόμενη φορά.»

2. Μάθετε στο παιδί να λύνει μόνο του προβλήματα

Ένας από τους βασικότερους λόγους που τα παιδιά συνήθως φέρονται άσχημα, είναι επειδή νιώθουν μπερδεμένα και αδύναμα. Όταν, όμως, τους δίνουμε τα εργαλεία που χρειάζονται για να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει μέσα τους και γύρω τους από μόνα τους, θα είναι καλύτερα εξοπλισμένα και θα φέρονται καλύτερα. Έτσι, όταν αντιμετωπίζουν μια δυσκολία δεν θα έρχονται σε εσάς ουρλιάζοντας. Μπορείτε, λοιπόν, να:
-Αφήνετε τα παιδιά να παίρνουν μόνα τους αποφάσεις. Εφόσον είναι σε ηλικία που μπορούν να καταλάβουν, δώστε τους την ευκαιρία να επιλέξουν εκείνα κάποια πράγματα που τα αφορούν (π.χ. «Θες τις πυτζάμες με την Έλσα ή το νυχτικό σου;» ή «Τι σνακ θες για το σχολείο αύριο; Τοστ ή πίτα;»). Από αυτές τις μικρές αποφάσεις σιγά-σιγά θα περάσουν στις μεγάλες, π.χ. αν τα δύο παιδιά σας τσακώνονται, αντί να φωνάξετε, πηγαίνετε κοντά τους και πείτε «Πώς αλλιώς μπορείτε να το λύσετε αυτό;». Μπορεί να σας εκπλήξουν με τις ιδέες τους.
-Ενθαρρύνετε την προσπάθεια. Σίγουρα είναι πολύ πιο γρήγορο να κάνετε εσείς τα πάντα για εκείνα, όμως είναι σημαντικό, ειδικά για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, να δοκιμάζονται μόνα τους σε κάποιες «δουλειές» χωρίς τη δική σας παρέμβαση, π.χ. στο να δένουν τα κορδόνια τους ή να τακτοποιούν τα παιχνίδια τους.
-Αναγκάστε τα να βρουν λύση. Για παράδειγμα: Όταν σας ρωτούν πώς να κάνουν κάτι, απαντήστε με την ερώτηση «Εσύ πώς πιστεύεις ότι πρέπει να το κάνεις;». Τέτοιες ερωτήσεις ενισχύουν την αυτοπεποίθησή τους.

3. Βοηθήστε το παιδί να γίνει υπομονετικό

Σε κανέναν δεν αρέσει να περιμένει –ειδικά στα παιδιά που από μωρά είναι «προγραμματισμένα» να εκφράζουν άμεσα τις ανάγκες τους για να επιβιώσουν. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που χρειάζεται να τα «εκπαιδεύσουμε» στην υπομονή:
-Κάντε τα να περιμένουν λίγο. Μην τρέχετε αμέσως, με το που ζητούν κάτι. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, «Το να αφήνεις το παιδί να νιώθει πόσο δυσάρεστο είναι να περιμένει για κάτι, θα του δώσει να καταλάβει γιατί δεν πρέπει κι εκείνο να το κάνει.»
-Πείτε τους τι νιώθουν. Τα πολύ μικρά παιδιά αδυνατούν να εκφράσουν τα δύσκολα συναισθήματα και ειδικά τον εκνευρισμό τους όταν πρέπει να περιμένουν για κάτι, όμως αν τους εξηγήσετε τι είναι αυτό που νιώθουν θα τα βοηθήσετε και να το διαχειριστούν. Πείτε για παράδειγμα «Ξέρω ότι είναι δύσκολο απλά να στέκεσαι εδώ και να περιμένεις. Αλλά τα καταφέρνεις πολύ καλά! Έχεις υπομονή και αυτό είναι σπουδαίο!». Το πιθανότερο είναι, ότι έτσι θα προσπαθήσει περισσότερο.

4. Δώστε έμφαση στην ενσυναίσθηση

«Τα παιδιά γεννιούνται πιστεύοντας ότι ολόκληρος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω τους», λέει ο Δρ. Brooks, «Όσο πιο σύντομα, λοιπόν, τα βοηθήσετε να καταλάβουν ότι όλοι έχουν συναισθήματα, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να συμπεριφέρονται με τρόπους που πληγώνουν τους άλλους.» Έτσι:
-Επαινέστε τα για τις πράξεις καλοσύνης τους. Κάθε φορά που τα παιδιά κάνουν κάτι όμορφο για κάποιον άλλον, μην αμελείτε να το επισημαίνετε, για να ενισχύετε μέσα τους την διάθεση να το κάνουν.
-Ρωτάτε, μη λέτε. Δεν είναι εύκολο να εξηγήσεις την ενσυναίσθηση σε ένα μικρό παιδί, όμως μπορείς να του δώσεις να καταλάβει πώς νιώθουν οι άλλοι. Για παράδειγμα, αν το παιδί σας δεν μοιράζεται τα παιχνίδια του με κάποιον φίλο, ρωτήστε το «Πώς πιστεύεις ότι νιώθει ο φίλος σου που δεν μοιράζεσαι;»
-Βοηθήστε τα να «διαβάζουν» τη γλώσσα του σώματος. Για παράδειγμα, «Είδες πόσο χαρούμενη έκανες τη γιαγιά που της έδωσες το μισό μπισκότο σου; Πρόσεξες πώς χαμογελούσε;». Με τον τρόπο αυτό, σταδιακά το παιδί θα μπορεί να αναγνωρίζει πώς η συμπεριφορά του επηρεάζει τους άλλους.
Προσέξτε όμως: Ακόμα και όλα τα παραπάνω βήματα να ακολουθήσετε, δεν μπορείτε να μάθετε στο παιδί να συμπεριφέρεται σωστά μέσα σε μία νύχτα. Θα χρειαστεί χρόνος και υπομονή και θα υπάρξουν σίγουρα «πισωγυρίσματα». Αν παραμείνετε συγκεντρωμένοι στον στόχο σας, όμως, αργά ή γρήγορα, το… μυστικό σας, θα πιάσει τόπο.

Πηγή

Να Θυμάσαι:

Ψιθυρίζοντας σε κάποιον που βρίσκεται στα 30 μέτρα

Είναι ποτέ δυνατό να ψιθυρίσεις στο αυτί κάποιου που δεν βρίσκεται δίπλα σου, αλλά σε απόσταση 30 μέτρων και μάλιστα χωρίς να κανείς άλλος να ακούσει τίποτε;

Και όμως αυτό ακριβώς καταφέρνει μια πειραματική φορητή συσκευή, η οποία στέλνει τις ψιθυριστές λέξεις του ομιλητή σε έναν συγκεκριμένο ακροατή-στόχο σε μεγάλη απόσταση, χωρίς ο ήχος να διαχέεται και έτσι κανείς άλλος τριγύρω να μην μπορεί να ακούσει τίποτε.

Η συσκευή, που χρησιμοποιεί στοχευμένους υπερήχους, είναι δημιούργημα ερευνητών του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, με επικεφαλής τον ισπανικής καταγωγής μηχανικό των υπολογιστών Ασιέρ Μαρζό, σύμφωνα με το "New Scientist".

Continue reading

Ένας ταπεινός εργάτης του Χριστού, χτύπησε την πόρτα του παραδείσου. Ιωάννης Φραγκάκης

Την 17η του μηνός Μαΐου 2017 εκοιμήθη ο αγαπητός σε όλους μας, ενορίτης, φίλος, αδελφός, και συνεργάτης του ναού μας Ιωάννης Φραγκάκης.

Η εξόδιος ακολουθία τελέσθηκε στις 19 Μαΐου στον ιερό ναό μας. Λίγα λόγια παραθέτουμε με πολύ αγάπη, για έναν ευλογημένο άνθρωπο και πιστό ενορίτη, βοηθό και ανιδιοτελή συνεργάτη μας.

«Συνηθίζεται όταν κάποιος αποδημήσει προς Κύριον, τότε να ξεχνούμε τα τυχόν τρωτά του σημεία και να μιλούμε για τα χαρίσματα του ανθρώπου αυτού. Σήμερα όμως για την περίπτωση του τόσο αγαπητού μας μακαριστού πλέον Γιάννη, δεν ισχύει αυτό! Μόνο καλά ανασκαλεύουμε στην μνήμη μας και μόνο αρετές που τον κοσμούσαν έρχονται στην θύμησή μας. Απόδειξη αυτού που λέμε είναι ότι ο Γιάννης ήταν όντως αγαπητός σε όλους μας. Οι αρετές του ήταν πάμπολλες. Σε λίγες γραμμές αν προσπαθούσαμε να τις σκιαγραφήσουμε θα λέγαμε τα εξής:

1) Τον άνθρωπο αυτόν τον χαρακτήριζε η σεμνότητα! Σεμνός στα λόγια, σεμνές στις κινήσεις, σεμνός στις συναναστροφές του, στο περπάτημά του. Ένα από τα πολλά μόνο θα αναφέρω, όταν κάποτε το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του ναού μας θέλησε να τον βραβεύσει, για τα πολλά και άγνωστα σε πολλούς, που είχε προσφέρει στον ναό, όχι μόνο δεν το θέλησε, δυσανασχέτησε πολύ και την ημέρα της απονομής, φρόντισε να λείπει. Εις μάτην τον αναζητούσαμε….

2) Το δεύτερο που τον χαρακτήριζε ήταν το ακατήγορον! Ουδέποτε στάθηκε να κατηγορήσει κανέναν. Σπάνια αρετή για όλους μας. Δίδαγμα τρανταχτό προς μίμηση. Ουδέποτε ενεπλάκη σε σχόλια, σε ψιθύρους, σε λόγια αδιάκριτα και μισόλογα μισάνθρωπα, πίσω από πόρτες, σκιές και χαραμάδες…

3) Όσες από τις φορές έφτασε στο πετραχήλι μου ο μακαριστός Γιάννης, σαν εξομολογούμενος ήταν τόση η ταπείνωσις και το «αυτοκατάκριτον», που συχνά έφτανε να βασανίζει την συνειδησή του για πράγματα τόσο μικρά και ασήμαντα, που πολλοί από μας ούτε καν θα τους περνούσε από το μυαλό να τους απασχολήσει. Τόσο λεπτός και προσεκτικός ήταν!

4) Το τέταρτο στοιχείο που τον χαρακτήριζε ήταν η ανιδιοτελής προσφορά του, προς τον ναό, προς το φιλόπτωχο και το γηροκομείο μας, προς τα παρεκκλήσια, προς λαϊκούς και ιερείς, προς όλους. Ποιος του ζήτησε βοήθεια και δεν προσέτρεξε; Ποιος είχε ανάγκη και δεν του «έστερξε» ο Γιάννης; Πάντοτε πρόθυμος, πάντοτε καλοσυνάτος και προπαντός μα προπαντός αθόρυβος. Σαν τον «κρυφό-νυχτερινό» μαθητή του Κυρίους μας, σαν άλλος Νικόδημος, αθόρυβα, ταπεινά, σεμνά και διακριτικά, πρόσφερε, έδινε σκόρπιζε. Ακόμη και λεπτομέρειες παρατηρούσε, που μόνο εκείνος μπορούσε να δεί, και θα ερχόταν σε στιγμή ανύποπτη να σου φέρει ένα μικρό αντικείμενο, ένα εργαλείο, ένα σκεύος που ήξερε ότι θα ήταν χρήσιμο για τον ναό, που παρατήρησε ότι λείπει. Αγάπησε όσο λίγοι τον Αγ. Στυλιανό και πρόσφερε πάντα ανιδιοτελώς. Λαμπάδα αναμμένη στάθηκε για χρόνια πολλά!

Η καλή του και ευλογημένη σύζυγος η Μαρίνα, τα καλά παιδιά του και τα εγγονάκια του οφείλουν δικαίως, να καυχούνται «εν Κυρίω» για τον καλό τους άνθρωπο. Η κληρονομιά που τους αφήνει είναι κυρίως πνευματική, αλλά είναι απείρως ανώτερη, από οτιδήποτε υλικό και φθαρτό.

«Γλυκέ μας» κε Γιάννη, σε προπέμπουμε σήμερα εκεί που ανήκεις. Στην αγκαλιά του Κυρίου μας. Μας δίδαξες με το παράδειγμα σου πολλά. Μας πρόσφερες, μας πλούτισες, μας στόλισες με τις αρετές σου. Ξέρω, αν ήσουν κάπου ανάμεσά μας εδώ δεν θα τα θελες αυτά που σου λέμε. Θα κρυβόσουν πίσω από κάποια κολώνα του ναού, θα δυσανασχετούσες. Ίσως να γλιστρούσες σκυφτός και να φευγες…

Σ΄ ευχαριστούμε για ό,τι σπουδαίο μας έδωσες, σκύβουμε και σου φιλούμε με ευλάβεια και ευγνωμοσύνη τα χέρια σου. Μακάρι να σου μοιάζαμε. Μακάρι να ακολουθούσαμε το ήθος και το ύφος σου.

Ξεκούρασε πλέον τώρα το πολύμοχθο και ασθενικό σαρκίο σου. Σε ασπαζόμαστε με σεβασμό και ευλάβεια πολύ. Ευχόμαστε από τα βάθη της καρδιάς μας ο μισθαποδότης Κύριος να σε αναπαύει «εν χώρα Ζώντων».

Ο εφημέριος π. Χρήστος Παναγιωτόπουλος

Πόσο ασφαλή είναι τα ενεργειακά ποτά για τα παιδιά μας;

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα κατά την περασμένη τριετία, περισσότερα από 2.000 παιδιά κάτω των 6 ετών μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο στις ΗΠΑ λόγω επιπλοκών από την κατανάλωση ενεργειακών ποτών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν σοβαρές καρδιακές προβλήματα – μεταξύ των οποίων και αρρυθμίες – ή νευρολογικά προβλήματα όπως οι επιληπτικές κρίσεις.

Σύμφωνα με τον με τον καθηγητή Steven Lipshultz, παιδίατρο στο Νοσοκομείο Παίδων του Μίσιγκαν, τα περισσότερα ενεργειακά ποτά περιέχουν αρκετή ποσότητα καφεΐνης ώστε να βλάψουν ένα μικρό παιδί. «Τα ενεργειακά ποτά δεν έχουν θέση στην παιδική διατροφή, αλλά και κάθε ενήλικας με καρδιακές, νευρολογικές ή άλλες σημαντικές ιατρικές καταστάσεις θα πρέπει να ελέγξει με τον γιατρό του αν είναι ασφαλές να τα καταναλώνει.

Νομίζει κανείς ότι συνήθως τα ενεργειακά ποτά καταναλώνονται από εφήβους και νεαρούς ενήλικες, όμως το 50% των κλήσεων που έγιναν στα αμερικανικά κέντρα δηλητηριάσεων αφορούσαν σε συμπτωματική έκθεση παιδιών κάτω των έξι ετών», δηλώνει ο γιατρός.

Αρκετά ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε καφεΐνη φέρουν σχετική ένδειξη που αναφέρει ότι δεν είναι κατάλληλα για παιδιά. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι αρκετά παιδιά μπορεί να καταναλώσουν τα ενεργειακά ποτά διαφεύγοντας της προσοχής των γονιών τους.

Σύμφωνα με τον δόκτωρ Steven Lipshultz, ένα παιδί κάτω των 12 ετών μπορεί να δηλητηριαστεί εάν καταναλώνει περισσότερο από 2,5 mg καφεΐνης για κάθε κιλό σωματικού βάρους τους. Αυτό το όριο είναι αρκετό για να κάνει τα περισσότερα ενεργειακά ποτά δυνητικά επικίνδυνα για τα παιδιά.

Continue reading

Η μετάνοια του κυρ-Αλέκου την εσχάτη ώρα

 

Μια διαφορετική διδακτική ιστορία: Ανδρόγυνο ο κυρ-Αλέκος και η κυρά-Καίτη, παντρεμένοι το 1920 περίπου. Κατοχή-εμφύλιος-φτώχεια κάργα και των γονέων. Η κυρά-Καίτη ευλαβέστατη, προσευχή, εξομολόγηση, θεία κοινωνία κλπ.

Ο κυρ-Αλέκος φανατικός άθεος, κομμουνιστής αλλά πολύ δίκαιος, ελεήμων, φιλάνθρωπος. Ήξερε από φτώχεια, στέρηση, κατατρεγμό. Συμπονούσε και βοήθαγε όσους μπόραγε. Φθάσανε και οι δυο, τ’ αντρόγυνο γύρω στα 1995. Ο κυρ-Αλέκος βαριά αρρώστια, κατάκοιτος, ετοιμοθάνατος. Η κυρά-Καίτη λαμπάδα δίπλα του, διακονούσε, έκλαιγε, προσευχότανε. Παιδιά και εγγόνια είχανε στη ζωή τους, τις μέριμνές τους, σπουργιτάκια περνάγανε αστραπή από τους γέρους και φεύγανε.

Η κυρά-Καίτη παρακάλαγε τον άνδρα της:

Continue reading