• Ημερολόγιο - νηστείες 2020

    Ημερολόγιο
    Αγιολόγιο
    Νηστείες

    έτους 2 0 2 0 
    ΔΩΡΕΑΝ
    ΕΔΩ !!


                English posts (World flag image: Salvatore Vuono) 



  • Εικονική
    Περιήγηση
     
    Virtual - tour !!

  • Η ενορία μας


    Ο περικαλής ναός μας βρίσκεται στην οδό

    Παπαστράτου 16 &
    Αγίου Στυλιανού 42
    Αθήνα, 11476


    Τηλέφωνο – Φαξ 
    210 – 6464274

    Χάρτες & οδηγίες πρόσβασης
    προς το ναό μας:  Δείτε
    εδώ


     
    Στείλτε μας μήνυμα

    ή στην ηλ. διέυθυνση:
    enas.diabatis at yahoo.gr

    Πιέστε εδώ, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για μας

Καλωσήλθατε στην ηλιαχτίδα,

τη σελίδα της ενορίας του

 Αγ. Στυλιανού Γκύζη


άγιος στυλιανός agios stylianos αγιος στυλιανος ορθοδοξία orthodox

”Ο Κύριος να σε φυλάει από την επήρεια και τις παγίδες του σατανά!”

Ο διάβολος έχει εμπειρία ζωής 7500 χρόνια και είναι τόσο πανούργος, που οι περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουν γι’ αυτόν, χωρίς να το ξέρουν.

Σου λέει ο άλλος: ”Τον έξω από εδώ λέω”. Ποιόν έξω από εδώ, αφού είναι μέσα από εδώ; Μας δουλεύει με τον τρόπο του και δεν το καταλαβαίνουμε…
Ο διάβολος έχει ”φάει” σοφούς, έχει ”φάει” ασκητές και Πατριάρχες, έχει ”φάει” αγίους… Είναι δύσκολο (αν όχι αδύνατον), να γλυτώσει ο άνθρωπος από τον σατανά, εάν δεν κάνει ακριβώς αυτό που του λέει ο Χριστός.

Continue reading

Μόνο κοντά στο Θεό κανείς ξεκουράζεται, γιατί ο άνθρωπος είναι πλασμένος για το Θεό!

 

Πηγή

Μονά­χα Εκείνος πού νίκησε τον θάνατο είναι ό Μόνος Φι­λάνθρωπος και όλα τα άλλα είναι άπλες φλυαρίες

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Το χειρότερο πράγμα για τούς ανθρώπους είναι ό θάνατος: το να γίνω λάσπη, να μεταβληθώ σε σκου­λήκια, σε πηλό! Αξίζει τάχα να είναι κανείς άνθρω­πος; Γιατί να σε αγαπήσω, Θεέ μου, αφού αύριο θα μεταβληθώ σε σκουλήκια και πηλό; Να, όμως, πού ό Κύριος Ιησούς Χριστός σε σώζει από τον θάνατο διά της Αναστάσεως Του, εξασφαλίζει την αιώνιο ζωή για την ψυχή σου και το σώμα, όταν εκείνο θα ανα­στηθεί λαμπερό και θα ενωθεί με την ψυχή.

Γι’ αυτό και ό Κύριος Ιησούς έχει το δικαίωμα να αποκαλείται ό Μόνος Φιλάνθρωπος, ό μόνος από κα­τασκευής κόσμου μέχρι της Φοβέρας Κρίσεως. Μονά­χα Εκείνος πού νίκησε τον θάνατο είναι ό Μόνος Φι­λάνθρωπος και όλα τα άλλα είναι άπλες φλυαρίες. Και οι κουλτούρες, οι πολιτισμοί, οι επιστήμες και οι τέχνες; – Τί αστεία πράγματα! Μα τί να την κάνω την τεχνολογία και την επιστήμη όταν με μεταβάλουν σε σκουλήκια και λάσπη; Εκείνος είναι ό μόνος φιλάν­θρωπος, αυτός πού με ελευθερώνει από την αμαρτία, τον θάνατο και τον διάβολο. Γιατί ό διάβολος είναι ό εφευρέτης της αμαρτίας και μαζί μ’ αυτήν και του κα­κού.

*Αυτό είναι ή αγάπη του Χριστού προς τον άν­θρωπο: ή λύτρωση από τον θάνατο. Λέει ή δεύτερη μεγάλη εντολή: «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σε­αυτόν» (Μτ. 22, 39). Πότε αγαπούμε λοιπόν πραγματι­κά τον άνθρωπο; Όταν τον λυτρώνουμε από την α­μαρτία του, από την κόλαση… αυτή είναι ή γνήσια α­γάπη προς τον άνθρωπο. Άπατα εαυτόν όποιος νομί­ζει πώς αγαπά τον άνθρωπο ενώ εγκρίνει τις αμαρτίες του και αναπαύει τα πάθη του. Τότε αγαπά τον θάνατο του και όχι τον ίδιο. Μονάχα όταν αγαπά κανείς τον άνθρωπο διά του Χριστού -με όλη την ψυχή και την δύναμη του- τότε τον αγαπά αληθινά.

Θα ρωτήσει κάποιος: και ή αγάπη των γονέων προς τα τέκνα; Και ή αγάπη του συζύγου προς την σύ­ζυγο; Και ή αγάπη του ανθρώπου προς την πατρίδα; Δεν είναι και αυτά αγάπη; Τα ονομάζουμε βέβαια όλα αυτά αγάπη άλλα είναι άραγε έτσι; Όλα αυτά δεν έ­χουν ίχνος αγάπης εάν δεν είναι ο Χριστός η δύναμη εκείνη μέσα από την οποία αγαπάμε.

Αν ό πατέρας δεν αγαπά τα τέκνα του με την αγάπη του Χριστού, αν δεν τα παιδαγωγεί στο αγαθό, αν δεν τα οδηγεί στον ί­σιο δρόμο, αν δεν τα διδάσκει να σωθούν από την α­μαρτία, παρά μονάχα τα χαϊδεύει και τα κολακεύει, τότε τα μισεί και τα φονεύει. Αν πάλι, ό σύζυγος αγα­πά την σύζυγο μονάχα σαρκικά, γίνεται ό φονιάς της. Έτσι συμβαίνει με κάθε γήινη, σαρκική αγάπη.

Πηγή

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ – Η αλλοίωση, όμως, δεν πραγματοποιείται στο πρόσωπο του Χριστού, αλλά στα μάτια των μαθητών.

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας Σεραφείμ

Μιλώντας ο μεγάλος δογματολόγος της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, για τη μεγάλη εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού στο όρος Θαβώρ, σημειώνει: «Σήμερα η άβυσσος του απροσίτου φωτός, σήμερα η απέραντη έκχυση της θείας αίγλης επάνω στο όρος Θαβώρ σκορπά τη λάμψη της μπροστά στα μάτια των αποστόλων»[1].

Και συμπληρώνει ο ιερός πατήρ: «Μεταμορφώνεται … και παίρνει, όχι αυτό που δεν ήταν, αλλά φανερώνεται στους μαθητές Του αυτός που ήταν, διανοίγοντας τα μάτια τους και, από τυφλούς, τους κάνει να βλέπουν… Ενώ διατηρούσε την ταυτότητά Του, Τον έβλεπαν τώρα οι μαθητές Του διαφορετικό στην όψη από ότι φαινόταν πριν»[2].
Την αυτή ερμηνεία μάς μεταφέρει και ο μύστης της θείας ελλάμψεως, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: «Τι σημαίνει μεταμορφώθηκε; … Άνοιξε, όπως ευδόκησε, λίγο από τη θεότητα και έδειξε στους μύστες τον ένοικο Θεό. Γιατί, ενώ προσευχόταν, η μορφή του έγινε διαφορετική και έλαμψε όπως ο ήλιος»[3].

 

Continue reading

Ἐπί σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις

 

Κόντογλου Φώτης

«Ἐσένα πού εἶσαι ζωντανή κιβωτός τοῦ Θεοῦ, ἄς μή σέ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλά χείλια πιστά ἄς ψάλλουνε δίχως νά σωπάσουνε τή φωνή τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδός θέλει νά πεῖ τή φωνή τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, πού εἶπε «εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί») κι ἄς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

(«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χείρ ἀμυήτων· χείλη δέ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνήν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή»)΄

Continue reading

Κάθε ώρα, κάθε λεπτό και κάθε στιγμή θα την έχουμε στην καρδιά μας διότι είναι η Μητέρα μας και την μάνα δεν την εγκαταλείπουμε ποτέ…

Η Θεοτόκος δεν προσεγγίζεται ούτε με γλυκόλογα, ούτε με μεγαλοστομίες,ούτε με συναισθηματισμούς.Με θλίψη αυτές τις μέρες διαβάζουμε διάφορα για την Παναγία μας την οποία προσεγγίζουν όπως προσεγγίζουμε έναν όμορφο πίνακα ζωγραφικής ή ένα είδωλο.

Η Παναγία ήταν, είναι και θα είναι ένα αιώνιο ζωντανό πρόσωπο. Φυσικά ένα ζωντανό και πραγματικό πρόσωπο το προσεγγίζουμε μέσα από προσωπική σχέση και διάλογο. Με την Παναγία μας η σχέση επιτυγχάνεται μέσα από την άσκηση και ο διάλογος μέσα από την προσευχή. Τότε η Παναγία γίνεται για εμάς Μητέρα και εμείς παιδιά της. Τα υπόλοιπα είναι φιλοσοφικοί νεκροί λόγοι που απευθύνονται σε είδωλα.

Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων, παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.

Η Παναγία κυοφόρησε τον ίδιο τον Θεό και αυτός ο Θεάνθρωπος Κύριος ήρθε για να μας σώσει όχι με φιλοσοφικά λόγια αλλά με το Σώμα Του και το Αίμα Του. Τα λόγια του Κυρίου είναι ζωντανές πράξεις με τις οποίες ο άνθρωπος θεραπεύεται και οδεύει προς τον Αγιασμό της υπάρξεως του και όχι φιλοσοφίες και αοριστολογίες που τις επιλέγεις για να ζεις μια νιρβάνα όμορφης εσωτερικής γαλήνης.
Οπότε αυτήν την περίοδο και θα νηστέψω και θα γονατίσω και θα παρακαλέσω να με φωτίσει να ακολουθήσω τον δρόμο που χάραξε ο Υιός της , και είναι ο δρόμος της μετανοίας. . .
Για τον Χριστιανό που αγωνίζεται, η τιμή στο πρόσωπο της Παναγίας δεν θα τελειώσει στις 15 Αυγούστου αλλά κάθε ώρα, κάθε λεπτό και κάθε στιγμή θα την έχουμε στην καρδιά μας διότι είναι η μητέρα μας και την μάνα δεν την εγκαταλείπουμε ποτέ…
Θέλουμε την βοήθειά της, έχουμε ανάγκη τον δικό της λόγο και η κραυγή βγαίνει από τα τροπάρια που ψέλνουμε κατανυκτικά …

Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων, παρακαλῶ σε Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πηγή

Ἀπό τὸν Θεό οἱ χαρές ἀπό τὸν Θεό καὶ οἱ θλίψεις

.

Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Στὴ γῆ οἱ θλίψεις εἶναι περισσότερες ἀπὸ τὶς χαρές. Καὶ ὅπως στέλνονται οἱ δεύτερες ἀπὸ τὸ Θεό, ἔτσι παραχωροῦνται καὶ οἱ πρῶτες ἀπ’ Αὐτόν. Γιὰ διάφορους λόγους. Ἄλλοτε γιὰ νὰ συνέλθουμε ἀπὸ τὴν πνευματικὴ νάρκη. Ἄλλοτε γιὰ νὰ κόψουμε κάποιαν ἁμαρτία. Ἄλλοτε γιὰ νὰ καθαρθοῦμε μὲ τὴ μετάνοια. Ἄλλοτε γιὰ νὰ φανερώσουμε τὴν ἀφοσίωσή μας στὸν Κύριο. Ἐμεῖς, πάντως, σ’ ὅλες τὶς περιπτώσεις ὀφείλουμε νὰ δείχνουμε ἀνδρεία καὶ ὑπομονή, τόσο γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ ὅσο καὶ γιὰ τὴ δική μας πνευματικὴ προκοπή.
Γιὰ κάποιον ἀπὸ τοὺς παραπάνω λόγους, λοιπόν, παραχώρησε ὁ Θεὸς νὰ σᾶς βροῦν κι ἐσᾶς θλίψεις. Νὰ προσέχετε τὸν ἑαυτό σας καὶ νὰ μὴν ἀντιστέκεστε στὸ θεῖο θέλημα. Ἀπεναντίας, νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνη στὰ σοφὰ καὶ ἀγαθὰ κρίματα τοῦ Κυρίου.

Ὑπομονὴ στὶς θλίψεις

Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ὑπομένουμε καρτερικὰ καὶ ψύχραιμα κάθε θλίψη, προπαντὸς ὅταν εἶναι βαρειά. Ἀλλὰ τὸ βάρος εἶναι πολὺ μεγάλο τὴν ὥρα τῆς συμφορᾶς καὶ γιὰ λίγο ἔπειτα ἀπ’ αὐτήν. Ὕστερα, σιγὰ-σιγά, γίνεται πιὸ ἐλαφρό. Ὁ χρόνο, βλέπετε, εἶναι ὁ καλύτερος γιατρός. Διώχνει τὸν πόνο, στεγνώνει τὰ δάκρυα, φέρνει τὴ λήθη, ξαναδίνει στὴ ζωὴ τὸν κανονικό της ρυθμό… Ἔτσι θὰ γίνει καὶ μὲ τὴ δική σας συμφορά. Κάντε κουράγιο, καὶ ἡ λύπη σας θὰ ἐπουλωθεῖ.
Στὸ μεταξύ, νὰ στερεώσετε μέσα σας τὴν πεποίθηση ὅτι ὅλα παραχωροῦνται ἀπὸ τὸν Κύριο. Ἐκεῖνος γιὰ ἕνα μόνο πράγμα ἐνδιαφέρεται: τὴ σωτηρία μας. Καὶ γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ μεταχειρίζεται κάθε πρόσφορο μέσο, ἀκόμα, κάποτε-κάποτε, καὶ τὸ πιὸ σκληρό. Ὅ,τι στέλνει, λοιπόν, ὁ Θεὸς νὰ τὸ δέχεστε σὰν φάρμακο ὠφέλιμο. Τίποτα δὲν συμβαίνει τυχαῖα, ὅλα ρυθμίζονται ἀπὸ τὴ θεία πρόνοια. Γι’ αὐτό, ὅποτε σᾶς βρίσκει κάποια θλίψη, νὰ σκέφτεστε πὼς εἶναι μία ἐπίσκεψη, μία ὑπόμνηση, μία εἰδοποίηση τοῦ Θεοῦ γιὰ κάποιο σφάλμα σας. Νὰ Τὸν εὐχαριστεῖτε καὶ νὰ διορθώνεστε.
Στοὺς δικαίους οἱ θλίψεις στέλνονται ὡς δοκιμασίες – ἔτσι ἔγινε μὲ τὸν μακάριο Ἰὼβ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Σ’ ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλούς, ὅμως στέλνονται ὡς σωφρονιστικὲς τιμωρίες καὶ ὡς ἐρεθίσματα γιὰ μετάνοια.

*

Σηκώνετε βαρειὲς θλίψεις; Λυπᾶμαι γι’ αὐτὸ καὶ σᾶς συμπονάω. Ἄλλη βοήθεια δὲν ὑπάρχει, παρὰ μόνο ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ ἐλπίδα στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ὅλα ἀπὸ τὸ Θεὸ προέρχονται ἢ παραχωροῦνται. Καὶ γιὰ ὅλα πρέπει νὰ Τὸν εὐγνωμονοῦμε, ὄχι μόνο γιὰ τὰ εὐχάριστα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ δυσάρεστα. Γιατί κι αὐτὰ στὴν ὠφέλειά μας ἀποσκοποῦν: στὴν κάθαρση, στὴν ἀπόκτηση καὶ στερέωση καλῶν ἕξεων, στὴ μνήμη καὶ ἐπίκληση τοῦ Κυρίου.
Μὴ βαρυγγωμᾶτε, λοιπόν. Κάντε ὑπομονὴ στὶς σκοτεινὲς ἡμέρες. Θὰ ἔρθουν καὶ φωτεινές.

*

Θλίψεις, θλίψεις, θλίψεις… Ἡ μία πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλη! Δεχθεῖτε τις μὲ γενναιοψυχία καὶ καρτερία. Εἶναι σωτήρια φάρμακα γιὰ τὶς ἀρρώστιες τῆς ψυχῆς σας, σημάδι ὅτι ὁ Θεὸς ἐνδιαφέρεται γιὰ σᾶς. Εὐχαριστῆστε Τον! Καὶ φροντίστε νὰ γίνετε καλά. Μὴν ἐξουδετερώνετε τὴ θεραπευτικὴ δράση αὐτῶν τῶν φαρμάκων μὲ τὸ γογγυσμό.

Πηγή

Μία Καλημέρα,ένα Χριστός Ανέστη και ένα ποτήρι νερό

  Μία από τις πιο συνηθισμένες κατηγορίες εναντίον της πίστης είναι ότι δεν ενδιαφέρεται για τις υλικές ανάγκες του ανθρώπου. Γι’ αυτό και όσοι μιλούν δημόσια για την Εκκλησία, την προτρέπουν να δίνει στους φτωχούς, να επιτελεί κοινωνικό έργο, να δώσει την όποια περιουσία της έχει απομείνει στους φτωχούς. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι τα μοναστήρια δεν έχουν καμία χρησιμότητα και ότι θα έπρεπε οι μοναχοί και οι μοναχές, αντί να κάνουν προσευχές, να κατέβουν στον κόσμο και να γίνουν τάγματα κοινωνικής εργασίας και προσφοράς. Άλλοι πάλι, λιγότερο απόλυτοι, θεωρούν πως η Εκκλησία χρειάζεται να δείξει συγκατάβαση στους ανθρώπους που αγωνίζονται για την υλική τους επιβίωση, να είναι επιεικής στο ότι δεν εκκλησιάζονται, να μην τους ταλαιπωρεί με υπερβολικές νηστείες και ηθικές απαιτήσεις, να τους αφήσει να χαρούνε και λίγο την ζωή τους.

Continue reading

Ἡ πίστη ποὺ σώζει

Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchaninov (Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας)

Εἶναι λυπηρό. Ὁμως σήμερα ὑπάρχουν χριστιανοί, πού ἁπλά δέν γνωρίζουν τί σημαίνει νά πιστεύεις στό Χριστό, ἀλλά καί ἔχουν μία ἐντελῶς συγκεχυμένη ἀντίληψη γιά τήν πίστη στόν Ἕνα καί μοναδικό Σωτήρα καί Θεό, τόν Χριστό.

Λένε:
-Γιατί ἐσεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι ἐπιμένετε ὅτι ἔχετε τήν ἀποκλειστικότητα τῆς ἀληθείας;
– Γιατί τάχα, μόνο οἱ Ὀρθόδοξοι θά σωθοῦν;
– Ἀνάμεσά μας ὑπάρχουν τόσοι καλοί ἄνθρωποι! Καί Μωαμεθανοί, καί Βουδδιστές, καί χριστιανοί ἄλλων ὁμολογιῶν, ἀκόμη καί ἄθεοι.
– Στέκει νά θέλεις νά τούς στείλεις ὅλους αὐτούς στήν κόλαση;

* * *

Μία τέτοια σκέψη, φαίνεται να εἶναι καί σωστή· καί τετραγωνικά λογική. Εἶναι ὅμως;
Ἄς τό ἐξηγήσωμε μέ λόγια ἁπλᾶ. Γιατί, ἐπάνω σέ ἕνα τέτοιο σοβαρό θέμα δέν πρέπει νά ἔχωμε συγκεχυμένες ἰδέες. Λοιπόν. Σημασία δέν ἔχει, τί λέει ὁ καθένας, ἀλλά τί λέει ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία .
Χριστιανοί! Προσέξτε! Κάνετε ὡραῖες σκέψεις καί συλλογισμούς! Ἀλλά χωρίς νά ξέρετε, τί εἶναι ἡ σωτηρία· γιατί εἶναι ἀπαραίτητη ἡ σωτηρία· καί γιατί ἡ μόνη ὁδός πρός τόν Θεό καί τήν σωτηρία εἶναι ὁ Χριστός· μόνο ὁ Χριστός!

Σωτηρία εἶναι ἡ ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό· ἡ ἀποκατάσταση ἐπικοινωνίας μαζί Του. Ἡ σωτηρία εἶναι κάτι πού μάς ἐνδιαφέρει ὅλους. Ὅλους τούς λαούς· ὅλους τούς ἀνθρώπους· ἐνάρετους καί ἁμαρτωλούς! Ὁ Πατριάρχης Ἰακώβ μιλώντας γιά τόν ἑαυτό του, λέγει: «θά κατεβῶ στό παιδί μου στόν Ἅδη». Το λέγει γιατί τότε, πρίν ἔλθει ὁ Χριστός, ὅλοι, ἁμαρτωλοί καί δίκαιοι, μετά τό ἐπίγειο ταξίδι τους, κατέληγαν στόν Ἅδη. Τόσο λίγη ἀξία εἶχαν τότε τά «καλά» τους ἔργα! Μόνα τους χωρίς τήν χάρη πού παίρνουμε, ἀπό τό βάπτισμα καί ἀπό τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

Γι᾿ αὐτό, ὅταν κάποτε οἱ Ἰουδαῖοι ρώτησαν τόν Χριστό: «τί πρέπει νά κάνουμε, γιά νά ἐκτελοῦμε τά ἔργα τοῦ Θεοῦ»; Καί ὁ Χριστός τούς ἀπάντησε: «Το μεγαλύτερο ἔργο τοῦ Θεοῦ εἶναι νά πιστεύετε σέ Ἐκεῖνον, πού ὁ Θεός Πατέρας μᾶς ἔστειλε»(Ἰω. 6,28-29). Δηλαδή:
Ἡ μόνη ἐγγύηση, ἡ μοναδική ὁδός γιά τήν σωτηρία εἶναι ἡ σωστή πίστη σέ Ἐκεῖνον, πού ὁ Θεός ἔστειλε στόν κόσμο δηλαδή, τόν Υἱόν – τόν Χριστό.

Δέν ἀρκεῖ λοιπόν, νά εἴμαστε «καλοί» ἄνθρωποι. Καί ἄν ἄνθρωποι μεγάλοι καί φωτισμένοι, κατέβαιναν τότε στόν Ἅδη, πῶς εἶναι δυνατό ἐσύ, νά θέλεις νά σωθῆς χωρίς πίστη καί ἐπικοινωνία μέ τόν Χριστό; Και πώς τολμᾶς καί ψάχνεις νά βρεῖς, ἄν καί οἱ μουσουλμάνοι θά σωθοῦν; Ἐπειδή ἁπλά σοῦ φαίνονται «καλοί»; Χωρίς ποτέ, νά ἔχουν πιστεύσει στόν Ἕνα καί Μοναδικό Σωτήρα καί Λυτρωτή;

* * *

Ἄς κάμουμε, λοιπόν, φροντίδα μας νά ἀγαπήσουμε τόν Χριστό. Γιατί σωτηρία χωρίς Αὐτόν, μόνο χάρη σέ μερικές «καλές» πράξεις, Δεν γίνεται.


(Ἐπιστολή 238)
Μετ: Ἀρχιμ.Α.Μ

Πηγή

Ο ιερέας με τα 10 παιδιά…

ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΟΥ;

  Το δικαίωμα της γνώμης είναι αδιαπραγμάτευτο στην εποχή μας. Ο καθένας έχει άποψη και ζητά την ελευθερία να την εκφράζει.
Κάποτε ζητά από τους άλλους να την ενστερνιστούν, καθότι θεωρεί τον εαυτό του αυθεντικό εκφραστή της αλήθειας. Του είναι δύσκολο να κάνει πίσω, να θέσει τη γνώμη του στη κριτική των άλλων, να επιχειρηματολογήσει υπέρ της και να αποδομήσει τα επιχειρήματα των άλλων. Και αυτό διότι η γνώμη συνήθως έχει έναν χαρακτήρα αποσπασματικό. Δεν στηρίζεται στη συνολική θεώρηση των πραγμάτων, αλλά σε μία πλευρά τους, με αποτέλεσμα ούτε αυτός που την εκφράζει ούτε αυτοί που έχουν ανάλογη αποσπασματικότητα στη σκέψη τους να μπορούν να σχηματίσουν ολοκληρωμένη άποψη περί του τι είναι αλήθεια. Και δεν είναι μόνο αυτό. Όσοι ταυτίζουν την αλήθεια με την έννοια της γνώμης παραθεωρούν ή αγνοούν ότι η αλήθεια είναι εμπειρία, βίωση του αυθεντικού. Τη ίδια στιγμή αλήθεια είναι η μη λήθη, η διατήρηση στη μνήμη του αυθεντικού που είναι πλήρες και όχι μερικό. Και επειδή οι ανθρώπινες δυνατότητες είναι πεπερασμένες, η αλήθεια του καθενός όταν περιορίζεται στο μερικό, στο μη βιωματικό και δεν αναδεικνύει τα όρια της μνήμης γίνεται δογματισμός και όχι αυθεντικότητα.

Continue reading

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – Ο Άγιος, πρόσωπο του μέλλοντος ή και του παρόντος

«Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε» (Γαλ. 3, 27)

«΄Οσοι βαφτιστήκατε στο όνομα του Χριστού, έχετε ντυθεί τον Χριστό»

Χριστιανός σημαίνει όχι ένας καλός άνθρωπος, αλλά αυτός που έχει βαφτιστεί στο όνομα του Χριστού. Μία από τις πλάνες των καιρών μας είναι η ταύτιση της ηθικής με την πίστη. Η πίστη έχει και ηθικές διαστάσεις και προεκτάσεις, οι οποίες πηγάζουν από τις εντολές του Χριστού και του Ευαγγελίου. Οι εντολές αυτές όμως δεν μπορούν να θεαθούν άνευ της πίστης. Οι εντολές οριοθετούν τον τρόπο που η αλήθεια βιώνεται, καθώς και δείχνουν τι δεν είναι. Δεν μπορούν όμως να γίνουν αυτάρκεια άνευ της πίστεως και μάλιστα, άνευ της ενδύσεως του Χριστού.

Continue reading

Ἀσκητισμὸς καὶ θυσία

.

Merton Thomas

Ἡ πικρία καὶ ἡ δυστροπία εἶναι οἱ συνηθέστεροι καρποὶ ἑνὸς ἀσκητισμοῦ, ποὺ περιορίζεται στὸ νὰ ἀσκεῖ μόνο τὸ σῶμα. Τὸ πνεῦμα μου εἶναι φυσικὰ ἀνώτερο ἀπὸ τὴν σάρκα μου, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνεξάρτητο ἀπὸ τὴν σάρκα μου. Θερίζει ὅ,τι σπέρνει σ’ αὐτήν. Καὶ ἐὰν μὲν τῆς φέρεται μὲ ὑπερβολικὴ ἀδυναμία, ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ ἀνακάλυψει σ’ αὐτήν, τὴν εἰκόνα καὶ τὴν καταδίκη τῆς ἀδυναμίας του. Ἂν ὅμως πάλι τῆς φέρεται μὲ βιαιότητα, ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ δεχθεῖ ἀπὸ αὐτὴν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς βιαιότητάς του. Ὁ ψευδοασκητὴς ἀρχίζει συνήθως μὲ τὸ νὰ εἶναι ὑπερβολικὰ αὐστηρὸς μὲ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ καταλήγει, ἐξ ἴσου συνήθως, μὲ τὸ νὰ εἶναι ὑπερβολικὰ αὐστηρὸς μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτό του.

Continue reading

Λένε ότι το πρόσωπο είναι ο καθρέφτης της ψυχής… (Ο γέροντας Ευμένιος παιδί)

Λένε ότι το πρόσωπο είναι ο καθρέφτης της ψυχής…
Στη φωτογραφία παιδί ο π Ευμένιος Σαριδάκης. Σε εποχές με απίστευτες κακουχίες, φτώχεια, πόλεμο και ορφάνια από 2 ετών ….

Ψωμί δεν χόρτασε ποτέ, λένε… Παπούτσια φόρεσε στα 12…
Το πρόσωπο του ήταν όμως πάντα γελαστό και γλυκό, κάτι που τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή.

πηγή

Οσιομάρτυρας Ελισάβετ Φεόντοροβνα: ζωή στολισμένη με αγγελικές ψαλμωδίες

Νικόλαος Βολόσιν


Στις 18 Ιουλίου η Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη της Οσιομάρτυρος Μεγάλης Δούκισσας Ελισάβετ Φεόντοροβνα Ρομάνοβα.

Πάνω από τη μικρή ρωσική πόλη Αλαπάεβσκ σουρούπωνε. Η μέρα καταλάγιαζε, αφήνοντας χώρο για τη σιωπή της νύχτας. Πλησίαζε η ώρα της ανάπαυσης. Αλλά οι κάτοικοι στα περίχωρα του Αλαπάεβσκ, τον Ιούλιο του 1918, ήταν ανήσυχοι. Η επιβολή της δικτατορίας του προλεταριάτου τους φαινόταν ως μια εξέγερση της ανθρωπότητας ενάντια στον Θεό και στην πίστη των πατέρων. Στη διάρκεια αυτής της γενικευμένης σύγχυσης, έγιναν ξαφνικά αυτόπτες μάρτυρες ενός ανεξήγητου για τον ανθρώπινο νου φαινομένου. Για τρείς ημέρες άκουγαν ότι από το εγκαταλελειμμένο ορυχείο Νόβαγια Σελίμσκαγια έφταναν ήχοι ψαλμωδίας.

Continue reading